Confession Of Boyet: Book 1 - Part 6

Hindi napuputol ang aming halikan habang hinihiga ko si Angelica sa kanyang kama. Nagsama-sama na ang aking pang gigil sa kanya at sensation na aking nararamdaman. Parang ayaw ko na siyang tigilan halikan dala ng libog at tawag ng laman. Nakakabaliw ang ginagawa niyang ungol na parang musika sa aking tenga kapag aking naririnig. Matapos ang ilang minutong halikan ay kumalas siya at pinag-iba niya ang aming posisyon. Ako naman ngayon ang nasa ilalim habang siya ay nasa ibabaw ko. Tumayo siya hinubad niya ang suot niyang jersey at tumambad sa akin ulit ang makinis at maputi niyang katawan na tanging takip lang ay panty at bra.

Hinubad ko narin ang aking damit at pantalon at ang tanging iniwan ko nalang ay boxer shorts ko. Nandoon tumititig sa akin si Angelica in a very seductive way
na nakapagpatigas ng aking alaga. , , "Hooooowooow!" . ang nasabi ko nalang that time dahil bigla nalang siyang lumapit sa akin sabay tulak para mapahiga sa ako sa kama at dakmain niya ang alaga kung galit na. Hinihimas niya ito at dahan-dahang ibinababa ang boxer ko hanggang lumabas ang galit ko ng alaga at parang spring na tumuro sa kisame ng kwarto niya.

Wala na siyang sinayang na oras. Ngumiti siya sa akin at agad hinawakan ang alaga ko. Sinimulan na niya itong salsalin at napapa-ungol nalang ako sa kanyang ginagawa. Ang lambot ng kanyang kamay at shit ang galing niya. Kasagsagan ng pag masturbate ng alaga ko eh bigla nalang akong may naalala sa kanyang ginagawa. Biglang pumasok ang isang eksana namin ng girlfriend kung si Roxanne kung saan niya ginagawa rin niya ang kagaya nito. Napatigil ako sa pag-ungol at napatitig kay Angelica.

Hindi ito maari. Agad ko siyang pinigilan at hinawakan ang kamay niya. . Napatitig siya sa akin na may halong pagtataka. . . "Bakit Dave?, may mali ba sa aking nagawa?" . . pagtataka niyang tanong sa akin. . . .Umiling ako . . . . "Wala Angel, pasinsya na pero mali itong ginagawa natin. Patawad pero kailangan ko ng umalis." sagot ko at tinaasa uli ang boxer shorts ko. . Isa-isa kung sinuot uli damit ko at ng palabas na akong kwarto niya hinawakan ni Angelica ang kamay ko dahilan para mapahinto ako. Napatitig ako sa kanya at nakita ko siyang lumuluha na.

"Dave please, wag kang umalis" . . .malungkot niyang tugod sa akin. Humarap ako at hinawakan siya magkabilang balikat niya. . . "I'm sorry Angelica pero hindi ko kayang gawin ang gagawin natin. Ayaw kitang gamitin para lang mawala ang ina-alala kung sakit na nararamdaman ngayon. Alam kung disenteng tao ka. Alam kung mabuti ka" .. . .tugon ko rin sa kanya at kinalas ang pagkakahawak namin. . Agad kung kinuha ang bag ko at lumabas na ng apartment niya. Sumakay agad ako ng motor ko at umalis na.

Nagsisimula nanamang umulan that time pero wala akong planong huminto. Kahit lasing na ako ay bumalik ulit ako sa bahay kung saan nakatira si Joy at Roxanne. Malakas na ang ulan ng makarating ako sa gate ng bahay. Ayaw kung mag assume pero nagbabaka sakali akong maka-usap si Roxanne. Boyfriend niya ako at kailangan ko ng wastong kasagutan kung bakit niya ginawa sa akin to. Tang-ina. Bumaba ako ng motor ko at pilit kung binuksan ang gate para sana makapasok pero naka lock ito. Sumisigaw na ako sa labas pero tanging ang matanda lang ang nakita ko na dumungaw sa bintana nito.

Ilang minuto kung pag sisigaw sa labas ay biglang may lumabas na dalawang lalaki at kina-usap ako. . Gusto na nila akong paalisin pero nagpumilit akong pumasok sa loob. Tumakbo ako papasok pero nahawakan nila ako at ang sumunod na nangyari ay pinagsusuntok na nila ako. .. . "Trespassing yang ginagawa mo bata" .sabi ng lalaki. .Hindi ko na alam kung ilang suntok na ang natanggap ko mula sa kanila pero nagawa ko pang gumanti. Nasapak ko ang isa sa kanila at dumugo ang ilong nito. . . "Gago ka pala!" . .sigaw ng lalaki na nasapak ko at isang malakas na suntok ang natamo ko sa panga na nagpabagsak sa akin at nawalan ako ng malay sa lupa.

Hindi ko na alam kung nasaan ako at nagising nalang ako na may humihimas sa mukha. Pagmulat ko ng aking mata ay nakita ko si Roxanne sa gilid na kama .. "Nasaan ako?" .tanong ko sa kanya at sinubukan kung umupo pero di ko magawa dahil sa sakit ng aking katawan at mukha. May band aid pa sa noo ko na parang galing ako boxing. . . "Nasa kwarto kita Bhe". .matipid niyang sagot sa akin. . Napatingin 'ko sa kanya at hindi ko maiwasan na umiyak sa harapan niya. . . ."Bakit mo ba to ginawa sa akin?" . . .tanong ko sa kanya. Napayuko siya at narinig ko siyang umiyak. . . ."I'm sorry Dave" . ang tanging nasagot niya sa akin. .

Putang inang sorry yan. Bakit palaging yan nalang ang naririnig ko sa mga babae walang alam kundi saktan kaming mga lalaki?. . . "Gusto ko lang naman na marinig mula sa'yo ang totoo, handa naman akong makinig eh pero bakit umabot pa ng 2 weeks?, ". . maiyak-iyak kung sabi sa kanya. . . ."Minahal naman kita Roxanne pero bakit mo to ginagawa sa akin?, nagkulang ba ako sa'yo?" . . . umiyak narin siya at tinakip niya ang kanyang mga kamay sa mukha niya para hindi ko makita.

Pinilit kung umupo at pinaharap siya sa akin. . . . "Sabihin mo sa akin Anne. Mahal mo pa ba ako? , kung hindi na, sabihin mo lang at tatanggapin ko. Siguro nga ay nagkulang ako sa'yo at hindi ko nagawa ang hinihingi mo sa akin. Patawad narin sa lahat at salamat" . . Pinilit kung tumayo kahit masakit pa ang aking katawan at kinuha ang mga gamit ko. . Lumabas ako ng bahay at agad kung hinanap ang motor. Bago pa ako makalabas ng gate ay humarang sa akin si Joy. . ."Joy, please, ayaw ko ng gulo ngayon" . . .Umiiyak narin siya sa harapan ko. . . "Dave, kahit ngayon lang, ughh, , ughh" . .napa ubo si Joy sa harapan ko at nakita kung may dugo na lumabas sa bibig niya. .

Napadilat ang mga mata ko at agad ko siyang nilapitan. . Patuloy parin siya sa pag-ubo at dumadami na ang dugo sa bibig niya,. . . "Joy, joy. , anong nangyayari sa'yo?" . . lumingon ako sa bahay at tinawag ang makikita ko. . Agad silang lumabas at nilapitan si Joy. . Tinulak pa ako ng mga lalaking kasama nila papalayo kay Joy at nakita ko na galit na galit silang lahat sa akin. Nilapitan ako ng matanda na kuma-usap sa akin kanina. . . "Diba sabi ko sa;yo layuan mo ang mga pamangkin ko?, ang tigas talaga ng ulo mo " . .sabi niya at isang sampal ang dumapo sa aking kaliwang pisngi. Halos mamanhid ang mukha ko dahil sa sampal niya at hindi ako makagalaw.

Sinakay nila si Joy sa service car nila at dali-dali silang lumabas ng gate para ihatid si Joy sa pinakamalapit na hospital. Susundan ko sana sila pero pinigilan ako ni Manang na nagpakain sa akin kagabi. . "Iho, wag mo muna silang guluhin ngayon, mas mabuti na sigurong wag ka munang magpakita para hindi na lumala pa ang galit nila sa'yo" . . sabi niya at naglakad papasok sa bahay. . Dahil nga matigas ang ulo ko at nag-aala na ako kay Joy ay hindi ko sinunod ang payo ng matanda. Nakita ko pa si Roxanne na nakadungaw sa bintana habang paalis na ako.

Mabilis kung sinundan ang service nila hanggang maabutan ko sila sa hospital. Pagbaba ko ng motor ay agad akong pumasok sa emergency room pero agad naman akong pinigilan ng mga kasamang lalaki ng matanda. . . "Bakit nandito ka pa?" .diba sabi ni Anti na wag ka ng magpapakita dito?" . . tanong sa akin ng isang lalaki. . . ."Gusto ko lang makita si Joy" . "Sabing hindi pwede eh" . . at tinulak nila ako papalayo. . Nagkalagulo agad sa labas at pati ang guard ng ospital ay sumali narin para pigilan ako. Basa kasi ako ng ulan at hindi ako pwedeng pumasok.

Umupo nalang ako sa gilid ng isang puno at sumandal doon. Wala akong nagawa kundi umiyak. Tang-ina. Ito na ba ang sinasabi nilang karma?. Bakit parang malala? Minsan natanong ko sa Amang may likha kung bakit niya ako ginaganito. Yun bang pinagkakait niya sa akin ang maging masaya at makuha ang gusto ko. Ito na ba ang balik sa aking lahat ng kasalanang na nagawa?. Panahon na ba para humingi ako ng patawad kay Amang may likha?. Oo ina-amin ko marami akong kasalanang nagawa pero bakit ang balik naman sa akin eh ang laki?. Sana kung alam ko na ganito rin ang mangyayari eh dinamihan ko na ang kasalanan ko at tinuloy ko na ang mga katarataduhan ko noon.

Lumalakas na ang ulan noon ng mapansin kung may dumating na isang van. Naalala ko ito at nakita ko si Marco kasama ang Uncle Martin nila Joy at Roxanne na bumaba. Tatayo sana ako para lapitan sila pero nagkatinginan kami ng Uncle Martin nila at shit ang talim ng tingin niya sa akin. Halos mangininig ang buong katawan ko sa mga oras nayon at hindi ako makagalaw sa aking kina-uupuan. Dali-dali silang pumasok sa loob at wala man lang salitang binitawan sa akin.

Napayuko ulit ako sa at napa-iyak ulit. Marami ng tao na nakakakita sa akin ng mga oras nayun at ni-isa ay walang nagbalak lumapit sa akin para tulongan ako. Alangan naman. Sino ba ang tutulong sa kagaya ko sa mga oras nayun eh nakita nila ang ginawa ko kanina sa harap ng emergency room. Ilang minuto ay lumabas si Marco na may dala-dalang payong at lumapit sa akin. . .Hindi ko siya kayang tignan dahil sa kahihiyan ko. . , . "Dude, umayos ka nga diyan, wala kang mapapala sa pag-iiyak iyak mo dito at hindi ka rin naman papansinin ng matanda yun". . saad niya. .

"Pasinsyan ka Marco hindi ko nagawa ang pangako ko sa'yo" . tugon ko at tumayo na para sana lumakad papalayo sa kanya. . . "Sandali lang Dave" . . sabi niya. Lumingon naman ako at eksakto pag lingon ko ay isang suntok sa panga ang natanggap ko mula kay Marco. . Hindi naman siya malakas pero sakto lang siya para sumakit ulit ang panga ko. . Napatitig ako sa kanya at nagulat sa ginawa niya. . . Nakita ko siyang umiiyak narin. . . "Hindi lang ikaw ang hindi naka tupad Dave, tang-ina. Kami rin naman ah. Alam na namin ang sakit ni Joy pero hindi namin ito pina-alam sa kanya para protektahan siya pero wala parin. Dumating parin ang panahon na kinatatakunan namin ang lumala ang sakit niya. Naging makasarili kami ni Uncle Martin." . . .

"Patawad din Dave dahil niluko din kita. Pinaniwala kita na si Roxanne ang may sakit at hindi si Joy" . . ng marinig ko ang sinabi ay agad ko siyang kinuwelyuhan. Tinitigan ko siya sa mata niya at shit hindi ko siya kayang suntokin. . . "Pasalamat ka may natitira pa akong respeto sa'yo Marco. Naging kaibigan kita sa konting panahon nating pagkikita at pagkakakilala. Pero ito lang nag masasabi ko sa'yo, kung ano man ang mangyari kay Joy, hinding-hindi kita mapapatawad" . . sabi ko at tinulak ko siya para mapadapa siya sa daan. . .

Agad akong umalis sa lugar nayun at naghanap ng matutulogan kung bahay. Eksakto may nagpaparenta ng bahay sa malapit sa hospital. Kumuha ako ng isang kwarto para doon maligo,magbihis at mag-ayos ng aking sarili at para matulog narin. Hindi na muna ako papasok ulit ngayong gabi. Bahala na basta makita ko si Joy na ok na siya. Matapos kung makapag-ayos at bayaran ang may-ari ng bahay ay bumalik na ako sa hospital. The same parin, pagdating ko doon hindi parin ako pinapasok ng mga kamag-anak ni Joy. Tinataboy parin nila ako at ayaw nila akong makita doon.

At dahil nga mapumilit ako, hindi ako umalis sa harap ng hospital. Tumaybay ako sa smoking area at nag-iisip ng aking gagawin ng biglang may lumapit sa akin na nurse ng hospital. . . Hindi naman siya nagsasalita pero nakikita ko na nakangiti siya habang nakatingin sa akin. . . Ano ba ang nakain ng babaeng to?. tanong ko sa aking sarili. Bigla nalang siyang nag smirk ng hindi ko siya pinansin at dahan-dahang lumapit sa akin hanggang magkaharap na kami.

Napatitig lang ako sa kanya at nakatingin lang din siya sa akin. . . "Amhh miss, ah nurse, ano pong atin?" . .tanong ko. . . She smile and then bigla nalang akong sinabunatan. . . Shit. . ang sakit ha, . ."Aray ko! ,aray ko!, , aray ko miss! , teka lang" . . daing ko dahil sobrang sakit talaga ng ginagawa niya sa akin. . . After a minute of sabutan ay tumigil narin siya. . . .Halos makalbo ako sa ginawa niya sa akin doon. ang saklap. . . Tumingin ako sa kanya at tinitigan siya ng mabuti. . Pakshit. nakangiti parin siya at wala, wala lang naman akong masabi dahil ang ganda niya talaga.

"Hanggang kailang ka magmomukmuk Dave?" . .bigla niyang tanong sa akin. Nagtaka naman ako kasi bakit kilala niya ako, . . "Ah, miss, ah nurse pala, kilala mo ako?" . tanong ko rin sa kanya. . Tumingin siya sa akin and then she smile again. . . "Hindi mo ako nakikilala Dave?". . . "Hu?".. . "Itaas mo ang kamay mo" . . sabi niya kaya tinaas ko ang isang kamay ko at bigla nalang niya itong kinagat. . Tang-ina. . Ang sakit ng daliri ko. . . . Matapos ang sampung segundo ay kumalas siya. . . ."Ngayon nakikilala mo na ako?" . . .

Kahit masakit pa ang daliri ko ay inisip kung mabuti kung sino siya. . Tinignan ko pa ang daliri ko na nahulma dalawang ngipin niya sa tindi ng pagkagat. Tinitigan ko rin siya mabuti at wala talaga akong maisip eh. . . "Pasinsya ka na miss, pero hindi kita makilala eh, sino ka nga ba?" . . her left eye brow hook up at lumapit sa akin. . . "Gusto mo bang ulitin ko sa'yo Dave?" . . tanong niya ulit at habang tinitignan ko ang buong mukha niya ay nakita ko ang isang nunal sa bandang leeg niya. .medyo malaki ito na parang 25 centavo. . Doon ko naalala kung sino siya. .

"Sandali lang, ikaw si?" . . .taranta kung tanong dahil lumalapit na ulit siya para kagatin ako. . Agad akong umatras papalayo sa kanya. . ."Ngayon kilala mo na ako?" . . ."Hindi" . . . nag pout siya bigla at nakita kung na-iinis na siya. . . "Bahala ka na nga diyan!" sabi niya at naglakad pa talikod. . Agad ko naman siyang pinigilan. . . "Sandali lang naman, nagbibiro lang naman ako eh, hindi ka parin nagbabago, sumpongin ka parin Nikki" . . napatingin siya sa akin at ngayon nakangiti na siya ulit. . .

Si Nikki, ang kababata ko sa Camp 1, Elementary palang mag kaibigan na kami, siya ang palagi kung kasama sa tuwing papasok ako sa skwela, sinsundo niya ako sa bahay namin kung wala akong gana para lang pumasok. Siya ang kinukopyahan ko ng mga assignments para lang may maipasa ako pero lahat ng yun ay naputol ng nasa grade 5 na kami. Lumipat kasi sila ng bahay at hindi ko na alam kung saan sila nakatira mula noon.

Ngayon nasa harapan ko na ang isang napakandang babae, no hindi lang babae but a woman wearing a white nurse uniform na bumagay talaga sa hulma ng kanyang katawan. Humaba narin ang maikli niyang buhok na naka puson ngayon na may maliit na cap sa ulo at shit ang ganda niya tignan sa suot niya. . .

"Hoy! Dave, bakit tulala ka diyam, hoy!" . . tawag sa akin ni Nikki na nagpabalik sa aking ulirat, , , , "Ah, , ,eh sorry, , may naalala lang ako" . . tugon ko sa kanya. . . . ."Ah ano, nikki, wala ka bang gagawin ngayon? i mean may pasok ka pa ba?" . . "Meron pa akong pasok ngayon Dave, pero break ko pa, bakit?" . . "Ah, , pwede ba kitang maayang mag kape muna?, matagal-tagal na din kasi eh",.

Ngumiti siya at bigla nalang hinawakan ang kamay ko. . "Sure, halika na, na miss kita eh" . masigla niyang sabi sa akin at hinila na ako papunta sa canteen ng hospital. Hindi parin siya nagbabago. Ito parin ang dati niyang ginagawa noon sa akin ang paghila sa akin. . Si nikki nga ito. . . Hindi ko nalang ginalaw ang kamay ko baka kasi tanggalin niya hanggang maka-abot kami sa canteen. .Nakangiti akong sumusunod sa kanya papasok sa loob.

Nasa canteen na kami at break time din ng mga kasama niyang nurse. May break time din pala sila? , tinignan ko ang oras at its 12 Pm na, break para kumain siguro. Sa pagkaka-alam ko 12 hours duty din sila. Naka-upo kami ni Nikki at kumakain na ng biglang may lumapit sa amin na dalawang nurse din. Napatingin ako sa kanila and all I can say is ang gaganda nila. . "Sis, sino yang kasama mo?" . .tanong ng isang morenang nurse. . . "Boyfriend mo?" . .tanong naman ng isa na maputi at mahaba ang buhok. Napatitig ako sa nurse na unang nag tanong kay Nikki kasi maganda siya. Mahaba din ang kanyang buhok, morena at medyo may kahawig siyang artista sa tingin ko lang naman. Di ko lang maalala.

"Hindi sis, kababata ko siya nung elementary, more like best friend ko nung bata pa ako, si Dave, Dave si Marie and Jossie nga pala colleague ko dito sa hospital hihi" .pakilala naman ni Nikki sa akin. . . . "Im Marie. nice to meet you" . pakilala sa akin ng morena at ini-abot niya ang kamay para maki pag shake hands. Sinagot ko naman ito at shit, ang lambot ng kamay niya para akong nakahawak ng cotton sa sobrang lambot. Napatitig din ako sa kanya at hindi ko maiwasan na humanga sa angking ganda niya. Hindi ko na namalayan siguro ang oras at natagalan ang paghawak ko sa kanyang kamay kasi bigla nalang akong tinapik ni Nikki. . . "Hoy, Dave, , ,tulala ka nanaman diyan, nakakita ka lang ng maganda eh natameme ka na diyan" . .

"Ah, sorry," . . sagot ko at agad kung binitawan ang kamay ng nag ngangalang Marie. .Nakita ko naman na napangiti this Marie at pasimple siya tumitig sa akin habang paupo na siya. Nagpakilala din sa akin si Jossie pero kay Marie parin ang atinsyon ko. Naging masaya ang aming pagtambay sa canteen ng biglang nakita ko si Roxanne na bumili ng pagkain. Napatingin 'ko sa kanya at kita ko na malungkot siya. Kagaling-galing lang siguro niya sa pag-iyak. Ilang minuto siyang pumipili ng pagkain hanggang may napansin akong lalaking pumasok sa loob ng canteen at ng makilala ko ito ay nagulat ako. Shit, napatayo ako sa aking kina-uupuan at hindi ako makapaniwala sa aking nakikita that time.

Lumapit siya kay Roxanne at nakita kung tumatawa pa silang dalawa habang pumipili ng pagkain. Ewan ko pero bigla nalang nag-init ang ulo ko sa aking nakita at wala na akong sinayang pa na oras. Dali-dali ko silang nilapitan at agad kung hinawakan sa balikat ang kasama ni Roxanne. . . Nagulat pa siya ng makita niya ako. . . "Dave?" . . takang tanong niya sa akin ng makita niya ako. . Hindi ko siya sinagot at isang sapak ang binigay ko sa kanya. Tumilapon ang dala niyang pagkain at agad nagkagulo sa loob ng canteen.

Lumapit naman si Nikki sa akin at agad akong pinigilan. Tinitigan ko si Roxanne at kita ko na nabigla din siya sa nangyari. . . "Ano to Roxanne?, matapos mo akong hindi kausapin ng halos dalawang linggo? ito ang igaganti mo sa akin?" . .tanong ko sa kanya. . . "Sandali lang toll Dave, magpapaliwanag ako" . . sabat ni James na nakadapa parin sa sahig. . ."Tang-ina mo toll, nawala lang ako sa tabi ni Roxanne, ginagago mo na pala ako" . . ."Hindi ganun ang nangyari toll, mahabang storya pero ipapaliwanag ko sa'yo" . . "Wala akong oras para makinig sa'yo, kilala mo ako kapag may kaibigan na nang gago sa akin hindi ko na pinapatawad at kung magpupumilit ka pa baka wala ka ng paglagyan, " . .

Bago ako umalis ay tinignan ko si Roxanne. . . "Sana mali ang nakikita ko sa mga oras ngayon Anne, akala ko ok na tayo hindi pala, sana hindi nalang, sana" . . sabi ko at naglakad palabas ng canteen. Gusto ko ng umiyak sa harapan ni Roxanne that time pero parang galit ang nangibabaw sa akin. Gusto ko na ngang gulpihin si James pero may konting awa parin ako sa kanya. Kilala niya ako, iba ako magalit at babalikan ko talaga ang magiging kaaway ko para makaganti lang ako.

Mabilis akong naglakad palabas ng hospital pero bago ako tuloyang makalabas ay hinawakan ni Nikki ang kamay ko. . . "Dave, sandali lang" . . pigil niya sa akin. . Huminto naman ako pero hindi ko siya tinitigan. . . Nauna siyang naglakad sa akin at tumitig sa mukha ko. . ."Dave, hindi ko alam ang buong detalye ng gulo pero mali ang ginawa mo" . . .umiwas ako ng tingin sa kanya at sa malayo ako tumingin. . Hinawakan niya ang mukha ko using her both hands at pinaharap 'ko sa kanya. . . . "Hindi ganyan ang kilala kung Dave noon, alam kung mabait ka at masunurin, Dave please talk to me" . . . "Ok kakausapin kita pero mamaya na pagkatapos mung mag trabaho, saan mo gusto mo?" . .

She smile and then kumuha siya ng ballpen at papel at nagsulat dito. . "Here, dyan ang address ng bahay namin, pumunta ka mamaya diyan before 8 pm, ok?, hihintayin kita" . .. . pero bago siya umalis aiy hinaplos niya ang mukha ko. . . "Ang laki na talaga ng pinagbago mo Dave, hindi na ikaw yung batang kilala ko noon, sana sa pag-uusap natin mamaya makita ko ang dating Dave, hihintayin kita" . .sabi niya at bigla nalang akong hinalikan sa pisngi. Matapos ang halik niya ay dali-dali siyang umalis. Napangiti nalang ako kasi nakaramdam ako ng kakaibang saya ng kausapin 'ko ni Nikki. Iba talaga siya.

Paglabas ko ng hospital ay nakita ko si Martin at si Marco na nang-uusap sa harap ng van nila. Hindi ko na muna sila nilapitan at umuwi na muna sa inuupahan kung bahay. Pagdating ko doon ay nahiga muna ako at nag-iisap ng aking gagawin sa susunod na araw. Dalawang araw na akong hindi umuuwi sa bahay at magiging dalawang gabi narin akong hindi makakapasok sa trabaho. Sira na ang record ko sa trabaho at sigurado akong papagalitan ako ng backer ko dahil sa absent ako na walang rason. Bahala na.

Tumayo ako at hinanap ang cellphone ko at tinignan kung sino-sino ang mga nag text sa akin. Ok lang puro mga text ng mga kaibigan ko na nag-aaya ng inuman. May mga text na galing din sa mga ka trabaho ko na hinahanap ako at sa mga kapatid ko na galit na naman ang laman. Mas lalo lang akong nabadtrip dahil sa text ng mga ate ko kaya ng i-ooff ko na sana ang cellphone ko ay bigla nalang itong nag ring. . Napatingin ako kung sino ito at galing nanaman sa un register number nanaman. Hindi ko na sana sasagutin ito ngunit parang may kutob akong kilala ko ito kaya sinagot ko nalang.

"Hello? sino to?" . tanong ko. . . ."Dave" . .sagot niya at kahit hindi ko pa alam ang pangalan niya ay kilala ko naman ang boses nito. . . Medyo nag-alinlangan akong kausapin siya pero ng ibaba ko na sana ang cellphone ay narinig ko siyang huminga ng malalim. . ."Dave, can we talk?" .Hindi ko muna siya sinagot ng ilang minuto . . . "Ok, here now" . . "Wag dito Dave, please" . . "Ok,. meet me up" . . matapos ang tawag ay tinext ko sa kanya ang place kung saan ko siya kakausapin. Agad akong nag-ayos at nag paalam sa may-ari ng bahay bago ako lumakad.

Nasa loob ako ngayon ng isang sikat na fast food resto sa Malayabalay City. Yes dito ko pinili dahil gusto kung makita ang totoo niyang nararamdaman sa akin. I dont want to pressure her pero ito nalang natitira kung magagawa sa mga oras na yun. Tahimik lang akong naghintay sa kanya at tumitingin nalang sa nagdadaanang mga studyante sa isang sikat na college sa city. Hindi ko tuloy maiwasan mag-isip. Mag-aral kaya ako ulit para makalimutan ko kahit papano ang mga problema ko.

After 20 minutes na paghihintay ko ay dumating narin ang babaeng hinihintay ko. She never fail to impress me kahit medyo nagkakalabuan na kami. Nakayuko siya habang papasok sa fast food kaya hindi niya ako napansin at nadaanan niya lang ako. Tinitignan ko lang siya hanggang huminto siya at hinanap ako na para bang balisa at natatakot. Pero kahit anong galit ko sa kanya ay hindi ko magawa. I stood up and then ng makita niya ako ay ngumiti siya. Iba parin talaga ang dating niya sa akin.

Bumalik ako sa pagkaka-upo at hinintay siya. Nakayuko siyang umupo sa harapan ko at walang kibo. . . . "Anong gusto mung kainin Bhe?" . tanong ko sa kanya. . Gusto ko parin na ituring siyang babaeng mahal ko kahit malabo na. . . "Kahit ano lang" . . sagot niya kaya tinawag ko ang waiter at umorder na ako ng pagkain. Nakayuko parin siya habang ako naman ay nakatingin sa labas para kahit konti namana ay mabawasan ang sakit na nararamdaman ko.

Ilang minuto lang ay dumating na ang order namin at nagulat siya ng makita niya ang nasa harapan niya. Ang isa sa paborito niyang kainin kasama ako. . Lechon Manok. . Napatingin siya sa akin at kita ko na ang mata niya na namumukto na ito dahil sa pagpipigil niya sa pag-iyak. . "Kain na muna tayo bago tayo mag-usap, tignan mo namamayat ka na" . . sabi ko. . Napayuko siya ulit at narinig ko na talagang umiiyak na siya. Napapatingin narin ang mga katabi namin sa mesa dahil sa pag-iyak ni Roxanne.

"Dave, I'm sorry" . . ang tanging narinig ko sa kanya that time habang umiiyak na. Nagpatuloy lang ako sa pagkain hanggang pigilan niya ako. Tapos ay tumitig siya sa akin. . "Dave" . . . Tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko at iniwas ko ang tingin sa kanya. .

"Alam mo Roxanne, gustohin ko man pero nandito na eh. Nagawa mo na. Naghintay ako pero wala ka. Marami akong gustong itanong sayo pero bigla ka nalang nanlamig sa akin. Wala naman kaming ginawa ni Erika. We just talk to make things clear pero mas lalo mo lang pinalaki. Ganyan talaga kayong mga babae eh, konting bagay na makikita niyong mali naming mga lalaki ay pinapalaki niyo. Hindi niyo kami binibigyan ng pagkakataon na magpaliwanag. Sinusuyo namin kayo para magbati kahit kayo ang may kasalanan sa lahat. Pero Anne. . ito lang ang masasabi ko sa'yo. Minahal kita hindi dahil napilitan lang ako kundi dahil minahal kita ng buo, walang labis walang kulang ganyan kita kamahal." . . .

"Ito lang ang mapapayo ko sa'yo Anne. Mahalin mo ang isang tao habang mahal ka pa. Dahil baka hanapin mo yan sa mga susunod na araw na nararandaman mo nang nagsasawa na siya sa'yo kagaya ng ginagawa mo ngayon, samantalahin at damhin mong mabuti ang pagmamahal niya, hindi lahat ng tao nakakaramdam ng tunay na pagmamahal. Alagaan mo ito hanggat maari pero hindi mo ginawa, hindi mo rin masasabi hanggang kailan yang pagmamahal na yan. Hindi mo rin sigurado kung sino ang makikilala ko, gusto ko sanang mahalin mo ako ng solong-solo mo pa ako pero parang may iba ka na. Minsan lang ako magmamahal ng ganito Anne yung totoo at tapat. At ngayon dumating na ang araw na nahihirapan na ako, nagsasawa na sa ganitong seste na walang dahilan dahil nabaling na ang atensyon mo sa iba na hindi ko alam. Ito nalang ang masasabi ko sa'yo Anne, magpapasalamat ako na nakilala kita, na minahal kita na dumating ka sa buhay ko kahit konting panahon lang tayo nakakilala, naging masaya naman ako. Dumating din ang araw na namiss kita nagseselos ako, naiinggit pa dahil nakita kitang kasama ang gagong yun. Pero ngayon may nangangailangan talaga ng aking atinsyon at kilala mo siya kung sino man siya" . . .

Napatingin sa akin si Roxanne habang patuloy ang paglabas ng luha sa kanyang mga mata. . . ."Patawad Anne pero, di ko na talaga kaya, masakit man pero kailangan mo itong tanggapin at tatanggapin ko rin ito, nanalangin ako na sana magtagal tayo pero kahit yun eh hindi binigay sa akin ng panginoon. Mapait man pero matagal ko na itong ini-isip at hindi ko na dapat pang ipilit, Hanggang Dito Nalang Tayo". .

Paglabas ko ng fast food ay agad akong sumakay sa motor ko. Mabilis akong lumayo at nagtungo sa bar na ininuman ko kanina. Malapit ng mag alas kwatro ng ng hapon ng pumasok ako sa bar. Marami naring mga parokyano ang umiinom that time at puro sila may partner na babae. Nilibot ko ang aking paningin para hanapin ang babaeng hinahanap ko ngunit bigo ako. Siguro nag-aaral siya ngayon. Umupo nalang ako sa harap ng bartender at umorder ng isang bote ng beer.

Nakaka-dalawang bote na ako ng biglang may tumabi sa akin na babae. Napatitig 'ko sa kanya at hindi ako makapaniwala sa aking nakita at shit ang ganda niya. Makapal ang make-up niya, maganda ang suot niya na parang night evening gown na kulay blue na may slash sa gilid ng hita niya and all I can say si perfect. Di ko makita masyado ang mukha niya kasi madilim ang bar at tanging ilaw lang ng makukulay na lights ang nagsisilbing liwanag pero aninag ko ang maganda niyang mukha. Siguro isang singer to sa isip ko at ng tumingin siya sa akin ay holy shit, muntik ko ng maibuga ang beer sa bibig ko. She smile at me at ang tamis ng kanyang ngiti. . .

"Angelica?" . gulat kung tanong sa kanya. . . "Are you surprise Dave?" , ,same question niya sa akin ng pumasok ako sa kwarto niya kanina. . Imbis na maging masaya ako na nakita ko siya ay bigla nalang akong nahiya dahil naalala ko ang ginawa ko kaninang umaga sa kanya. .Tinungga ko ang bote ng beer at hindi ko muna siya kinibo. . "Alam kung nahihiya ka sa nangyari kanina sa atin Dave pero no worries wala kang kasalanan" . . Napayuko nalang ako dahil hindi ko talaga maitago hiya sa kanya. .

"Do you want to drink Dave?", tanong niya habang tinatawag ang waiter ng bar. Napalingon 'ko sa kanya and I saw her smiling at me. . ."Drink?" . tanong niya ulit. . "Ok lang ba?". . ."Ok lang, i'm just waiting to my turn to sing naman" . . "Kakanta ka ngayon?" . . She just nod and then a moment eh bigla nalang siyang tinawag ng kasamahan niya para kumanta na daw. . . "Oops, its my time na pala, maiwan na muna kita dito Dave" . . sabi niya and then naglakad papunta sa back stage. . Ako naman ay napangiti nalang dahil akala ko na nagbago ang pag trato sa akin ni Angelica. Akala ko iiwasan na niya ako dahil sa ginawa ko kanina. Hindi pala.

Pinagpatuloy ko nalang muna ang pag-iinom ko habang hinihintay si Angelica na kumanta sa stage, gusto ko sana kasi siyang marinig. Pero sa pag hihitay ko ay bigla nalang nag ring ang cellphone ko at ng tignan ko ito ay unregister number nanaman. Ayaw ko sanang sagutin to pero ilang ulit na itong nag ring kaya sinagot ko nalang. . Medyo maingay sa loob ng bar kasi sa music kaya lumabas ako para marinig ko kung sino ito. . "Hello? sino to?" . . "Dave,nasaan ka? si Erika to!" .sagot niya. . . "Bakit?, anong kailangan mo Erika?" , . . "I need your help Dave, naglalasing ang girlfriend mo at hindi ko na siya mapigilan, puntahan mo kami please" . . .

Ayaw ko na sana siyang puntahan pero parang may nagtutulak sa isip ko na puntahan si Roxanne. . . "Ok, nasaan kayo?" , , "Nandito kami sa harap ng simbahan, bilis Dave, hindi ko na siya ma kontrol" . . "Ok, papunta na ako" . . Sagot ko at mabilis akong nagtungo sa lugar kung nasaan sila. Malayo palang ay tanaw ko na si Erika sa labas ng parang isang maliit na tindahan . Agad akong pumarada sa harap nila at bumaba. . . "Dave", , tawag sa akin ni Erika. . . "Ano ba ang nakain niyo at bakit kayo nandito?" . . tanong ko.

Naglakad ako papunta kay Roxanne na nakapikit na sa gilid pero bago ako makapalapit ay humarang si Erika sa akin at isang sampal ang pinakawalan niya papunta sa aking pisngi. Napapikit ako sa sobrang sakit sa sampal niya. Matapos ang ilang segundo kung pag recover sa sampal niya ay tinitigan ko siya. . . "Bakit Erika?" .nakita ko ang galit sa mukha niya . "Bakit mo ginagawa to sa bestfriend ko Dave?" . .tanong din niya sa akin. . kita ko sa mga mata niya ang pag-alala na may halong galit. . . "Anong pinagsasabi mo?" . . "Sinabi lahat sa akin ni Roxanne ang lahat Dave, bakit mo ginagawa to sa kanya?" .. halos pasigaw na sagot sa akin ni Erika. . .

Napatigil ako sa mga oras nayon at napatitig nalang kay Erika. ."Ngayon hindi ka makasagot?, tanga ka kasi Dave, isa kang tanga!". .bulyaw niya. . Napatingin 'ko sa kanya at halos sumakit ang kamao ko sa pagpipigil. Gusto ko siyang sampalin pero hindi ko magawa kasi babae siya. Kaya ang ginawa ko nalang ay tumalikod nalang . . "Sinabi ko lang naman ang aking nararamdaman sa kanya Erika, nasaktan din naman ako at hindi ko na kaya. Oo ina-amin ko na nagkamali rin ako pero sana inisip din ni Roxanne ang kalagayan ko. Hinintay ko siya pero hindi siya dumating, patawad Erika" . .

Matapos kung sabihin yun eh nilingon ko sila. . . "Siguro kung naging matapang lang ako Erika, hindi sana ito mangyayari pero pagod na ako eh, marami ng oras ang nasayang sa akin dahil sa kanya at may mas nanganga-ilangan pa ng aking oras kaysa kanya. . . ". . . "Sino Dave?" . . ."Si Joy, ang kakambal niya, kailangan ako ng kapatid niya kaya sana alagaan mo si Roxanne, Erika, hindi ko man maibigay sa kanya ang lahat ng pinangako ko sabihin mo nalang sa kanya na minahal ko sa kahit papano naman" . .matapos kung sabihin yun eh pumara ako ng taxi para sa kanila. . Pinasakay ko na sila at hinayaang umalis.

Alasais na ng gabi ako bumalik sa inupahan kung bahay, nag-ayos para sa pagpunta ko sa bahay nila Nikki. After kung makuha ang mga gamit ko ay lumabas na ako ng bahay. Iniwan ko ang susi sa may ari baka kasi hindi na ako makabalik at uuwi na ako sa manolo mamaya o doon na ako makikitulog kila Nikki. Bumili ako ng pagkain para pasalobong sa kanya sa kanilang bahay at nag palipas oras muna ako sa capitol grounds bago mag alas otso. Nanood ako ng naglalaro ng soccer na matagal ko ng nilalaro. Nakaka-inggit nga dahil sila ay nakuha na maging varsity. Kung nagpatuloy lang sana ako sa pag-aaral isa din sana akong varsity at naglalaro na sana ako ngayon sa palarong pambansa.

Nilibot ko ang aking paningin sa buong capitol grounds at nakakakita din ako ng mga mag syota na naglalampungan sa park, sa gilid, may iba pa nga nga sa jeep at motor. Tang-ina nasusuka ako, better lang?, nagiging ampalaya na ako ha, . . Sa kasagsagan ng aking pagtambay ay may napansin akong babae na naglalakad mag-isa sa park. Tinitigan ko muna ito kung kilala ko ba siya at ng makumperma kung kilala ko siya ay agad ko siyang tinext. . . "Hi, miss, , mag-isa ka lang?" . .tanong ko sa kanya. . Nakita kung kinuha niya ang cellphone sa bulsa niya at binasa ang text ko. . . ."Hu?, , Dave?, anong mag-isa ang pinagsasabi mo?" . . "Nakikita kasi kita ngayon at buntis ka na pala, I'm happy for you. Akala ko ba may pagasa pa tayo? bakit ang bilis?" . . . Nakita kung napalingon siya at hinahanap ako at ng hindi niya ako nakita ay nag text siya ulit. . . . "Siraulo ka Dave, Hindi ako buntis! Busog lang! Busog! kahit kailan adik ka talaga Dave, lumabas ka diyan at mag pa kita ka sa akin para masabunutan kita, adik ka," . .

Natawa nalang ako sa text ni Karla sa akin. Akala ko naman kasi na buntis siya kasi malaki ang tiyan niya. Hahahaha. Tumayo ako at nagpagpag sa aking pantalon at naglakad papunta kay Karla. Napalingon siya sa akin at nakita ko siyang ngumiti pero ng makalapit na ako ay ginawa nga niya ang sinabi niya. . ."Aray ko, aray ko Karla, ang sakit" ,daing ko dahil halos mabunot na ang buhok ko sa pagsabunot niya. . Halos tumagal ng ilang segundo ang pagsabunot niya sa akin ng may lumapit sa amin na lalaki. . . "Babe, sino yang kasama mo?" . . tanong nito. . pag-angat ko ng mukha ko ay nagulat ako ng makilala ko ang nagtanong kay Karla at bakit babe? ang tawag niya?. . nagulat din siya ng makita niya ako at bigla nalang siyang nag post na parang makikipag boxing . . . .

Umatras naman ako para dumepensa at nagtitigan kami. . "Matagal din tayong hindi nag kita Dave," . . "Tang-ina mo Steven, , hindi ka pa nakakabayad sa akin, olol ka! ibalik mo na yung hiniram mung ballpen sa akin noon" . . . matapos ay sabay kaming tumakbo at parang totoo sinuntok ang mukha namin. . Tinitigan namin si Karla at nakatakip ang kamay niya sa bibig niya na parang umiiyak na sa aming ginagawa ni Steven . . Umayos ang aming acting. Matapos ay sabay kaming tumawa. . . "Hahahaha, nagulat ka ba namin Karla? , , hahaha" . .nakita kung nag pout siya at akmang sasabuntan ako ulit ay pinigilan na siya ni Steven. . .

"Babe, tama na yan" . ."Che, magsama kayo mga sira ulo!" , .sagot niya at tumalikod sa amin. . Natawa nalang kami ni Steven pero napatitig ako sa kanya, , , "Siguro nagtataka ka Dave no?" . ."Oo nga eh, kailan pa?" . . "Tatlong taon na Dave, hinanap ko siya tapos eksakto nakita ko siya eh niligawan ko na, salamat nga pala sayo ha dahil kung hndi sayo hindi ko makikita si Karla" ,. . . "Sus, ano ka ba, matagal nayon siguro hindi lang talaga kami para sa isat-isa" . .sagot ko. Napatingin sa akin si Karla, nginitian ko nalang siya para hindi na siya mainis. . .

Si Karla, isa din sa mga babaeng nilagawan ko dati. batch mate ko din siya. Kagaya kay Cheska nabusted din ako sa kanya. Siya ang pangalawang babae na bumasted sa akin. Naging masakit din sa akin yun dahil naghirap talaga akong ligawan siya pero bigla nalang nawala na parang bula. Ito namang si Steven naging karibal ko kay Karla ay humanap ng paaran para makita siya. Sinabi ko kay Steven na huminto na ako sa panliligaw at ipinaubaya ko na sa kanya si Karla. Akala ko huminto din ang gago dahil hindi niya nakita si Karla pero ito ngayon girlfriend na ng gago.

"Kumusta na pala kayo steve?" . . "Hahaha, hindi ka makakapaniwala Dave, may isa na kaming anak" . . napalingon ulit sa akin si Karla. . "Ang bilis naman toll?" . . "Hindi ko na nahintay eh, tumatanda na tayo toll, ayaw ko namang tumandang mag-isa, ikaw may asawa ko na ba?" . . napayuko ako sa tanong ni Steven at hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya. .Inakbayan nalang niya ako at ginulo ang buhok ko . . "Hayaan mo toll, makakahanap karin, magtiwala ka lang". . . "Sana nga," . . Matapos ang masaya naming pag-uusap ay nag paalam na sila sa akin dahil kukunin pa daw nila ang anak nila sa bahay ng byenan niya. . Ngumiti pa ang luko at inakbayan si Karla na nangiingit sa akin. . Tang-ina ka. . May araw din yan sa akin si Karla ay este ikaw pala.

Ng makalayo na sila ay tinignan ko naman ang oras at nakita kung malapit ng mag 8pm kaya nag decide na akong pumunta sa bahay nila Nikki. Agad akong sumakay sa motor ko at umalis na sa capitol ground. Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap sa bahay pero ng makarating ako doon ay nagulat ako. Hindi pala bahay nila Nikki ito kundi parang paupahang bahay din. . Nasa gate ako at tinatanaw kung may tao ba sa loob at ng marinig kung may ingay ay bumaba na ako ng motor at nag doorbell. . Ilang segundo kung pag tambay sa labas ay may lumabas and I was shock kung sino ang bumungad sa akin sa pintoan. . .Ang babaeng morena. .. . .

Nagkatitigan kami ng ilang segundo bago ako makapag react. . . "Ah, good eve nga pala, si Nikki, nandyan ba?", . tanong ko sa kanya. . . "Dave, right?" . .tanong niya sa akin sabay ngiti. I just nod bilang sagot ko at ngumiti siya sa akin and shit ang ganda niya ngumiti. . "Pumasok ka muna, wala pa siya pero binilin ka na niya sa akin dahil may binili pa siya sa bayan eh" . . "Ok lang ba?" . . "Hmmm, ok lang , hali kana". . .sagot niya at mabilis akong hinila papasok sa loob ng bahay. Ewan ko ba pero iba ang pakiramdam ko ng mga oras nayon, parang may mangyayaring hindi ko alam.

Pinaupo niya ako sa sofa at mabilis niyang kinuha ang dala kung pagkain matapos ay umupo din siya sa kabilang sofa na nakaharap sa malaking TV. Hindi ko naman mapiligan na mapatingin sa suot ni Marie. She's wearing a blue plane t-shirt at a pekpek shorts at kita ko ang makikinis niyang hita. Hindi ko tuloy maiwasan na mag-init that time at mapalunok nang laway dahil sa aking nakikita. Binaling ko na nalang ang atinsyon ko sa pagtingin ko sa buong bahay. Ok naman siya, halatang mga babae ang tumitira dahil sa interior design nito.

Napatingin din ako sa pinapalabas sa TV at nakita kung nanonood si Marie ng love story movie. "A Walk to Remember" ata ang pamagat noon. Medyo hindi ko bet ang ganoong movie kaya ng gusto ko na sanang magpaalam sa kanya para lumabas para mag yosi ay natameme ako ng bigla siyang tumitig sa akin. . . "Na bo-bored ka ba Dave?" . . tanong niya sa akin , , , "Ha?, eh, , hindi naman" . . sagot ko. . bigla nalang kumunot ang noo niya at bigla nalang siyang lumapit sa akin. . .Inamoy niya ako at shit hindi ko rin na mapigilan amoyin siya. . . "Uminom ka ba?" . .tanong niya. . . "Ah, Oo, konti lang , bakit?" , , , , "Be ready mamaya hiihihi" . . sagot niya at bigla nalang tumakbo papasok sa kwarto. .

Nagtaka naman ako sa sinabi niya at nagkibit balikat nalang. . Ilang minutong di lumabas si Marie at narinig ko nalang na tumunog ang door bell. . Napatingin ako kay Marie at nakita ko siya sa pinto ng kwarto niya at parang sinasabihan niya akong buksan ko ang pinto. Kaya tumayo ako at naglakad papunta sa pintoan. Pagbukas ko ay nakita kung si Nikki ito at marami siyang dalang groceries. . . "Tulongan na kita Niks" . sabi ko at ng aabutin ko na sana ang pinamili niya ay nakita kung napataas ang left eye brow niya. . . "Uminom ka ba?" . "Ha? ah, Oo" .matipid kung sagot. .

Bigla nalang niyang binaba ang pinamili niya at hinila ako papunta sa kusina. .Agad siyang kumuha ng toothbrush at binigay sa akin , , "Para saan to?" .takang tanong ko. . . "Mag toothbrush ka kung ayaw mung kumain ng bawang" . . ."Ha?, bakit?, , " . . . "Wag ka ng umangal, bilisan mo" . .at siya na mismo ang naglagay ng maraming toothpaste sa toothbrush at nilagay sa bibig ko. . ."Bilisan mo diyan para makakain na tayo, ayaw ko ng taong mabaho ang hininga dahil sa amoy ng alak" . . pagdadabog niya. . Wala na akong nagawa kundi sundin siya at napapatingin naman ako kay Marie na ngayon ay tumatawa na sa sala, Ito pala ang ibig sabihin niya.

After a minute ay natapos narin akong mag toothbrush at parang sasabog ang bibig ko dahil sa lamig ng toothpaste. Bumalik ako sa pagkaka-upo ko sa sofa habang si Nikki at Marie ay naghahanda na sa hapagkainan. Ilang minuto lang ay tinawag na nila ako para kumain pero wala akong gana dahil sa toothpaste sa bibig ko. . Konti lang ang nilagay ko sa plato ko pero bigla nalang nilagyan ni Nikki ng marami ang plato ko. . Anak ng. . "Kumain ka ng marami Dave, namamayat ka na oh hihihi" . . sabi niya habang tumatawa na silang dalawa ni Marie, , , Pinagtriripan ba nila ako?. .

At kahit hindi kaya ng sikmura kung kumain ay pinilit ko nalang, kahit walang lasa. Nakita ko pang nakangiti ang dalawa habang kumakain narin. Napansin ko pang si Marie ay pasimpleng tumitingin sa akin na may halong kakaiba. Hindi ko nalang ito pinansin at nagpatuloy nalang ako sa pagkain habang si Nikki naman ay tinitignan ang cellphone niya. Medyo na curious narin ako kay Nikki dahil wala akong nakikitang lalaki na kasama niya or boyfriend kaya tinanong ko na siya. . "Wala ka bang boyfriend ngayon Nik?". . napatingin sila sa akin at nakita ko silang ngumiti. . . "Sa ngayon wala pero baka mamaya meron na hihihi" . . sagot niya sa akin. . .

Nagtaka naman ako sa sinagot niya at medyo nadismaya rin kasi may nanliligaw na pala sa kanya. Akala ko wala pa. . . "Sino naman ni Niks?" . . . "Hmmmm, malalaman mo mamaya Dave or hindi, depende kung magbabalak siya hihihi" . ."Ah, ganun ba?, pakilala mo ako sa kanya ha" . . tumingin lang siya sa akin at nagpatuloy sa lang pagkain. . HIndi narin ako nagtanong pa kasi iba ang titig sa akin ni Marie at ng magtama ang aming paningin eh natulala ako. Parang may kakaiba kay Marie na hindi ko pa nakikita sa ibang babae. Yung titig niya sa akin eh nakakamangha. Yun bang ina-akit niya ako knowing na kami lang tatlo sa loob ng bahay ngayon.

Matapos naming kumain eh ako na mismo ang nag presintang mag hugas ng aming pinagkainan. Si Nikki naman ay nag decide na maligo pero si Marie ay biglang lumapit sa akin habang nag huhugas na ako. . "Wala ka bang girlfriend ngayon Dave?" . tanong niya habang naka-upo. . ."Ano sa tingin mo Marie?, " . . . "I think meron eh, the way na nakita kita kanina sa canteen na galit na galit eh meron, siya ba yung girl na kasama ng boy na sinuntok mo?" . . ."Ah, yes, siya nga pero nagkakalabuan na kami dahil sa gagong yun" . . Tumayo siya and then tumabi sa akin , , "Pwede ko bang malaman ang totoong nangyari Dave? , you can trust me" . . . tumingin 'ko sa kanya . . . "Mamaya na, tataposin ko lang tong ginagawa ko" . .

She just nod and then smile tapos ay naglakad na papunta sa kwarto nila. Pinagpatuloy ko nalang muna ang ginagawa ko at ng matapos na ako ay lumabas na muna ako para mag yosi medyo nakaramdaman din ako ng lungkot sa loob dahil sa pagtatanong sa akin ni Marie. Lungkot na parang may hinahanap ako. Napapikit ako at may biglang sumagi sa isip ko na babae. Hindi ko siya makilala pero naka-upo siya sa isang upuan na kahoy at nakayuko. Sa lalim ng pag-iisip ko ay hindi ko napansin si Nikki na tumabi sa akin. . "Ang lalim naman ng ini-iisip mo Dave, baka malunod ka niyan" . . napatingin 'ko sa kanya at nabigla. . "Ah, sorry, nandyan ka na pala, wala to, wag mo na akong intindihin" . . Nilapitan niya ako at hinaplos ang mukha ko. . . "Kilala kita Dave, hindi ka ganyan, pwede mong ikwento sa akin yan handa akong makinig sa'yo" . . "Ok lang ba?" . .

"Ok lang, pero bago yan, pwede mo ba akong samahan maglakad-lakad sa labas?" . . "Gabi na ah, baka mapano tayo doon" . . .Shu just nod and then hinila ako palabas. . . Naglakad-lakad lang kami more like walking na walang salita. Heto nanaman ang bibig kung torpe. Pasulyap-sulyap lang ako kay Nikki. Hanggang makarating kami sa isang park. . "Ok dito nalang muna tayo, gusto ko sanang pumunta sa bayan eh kaso gabi na at malayo" . .. "Sinabi mo sana, ginamit na sana natin ang motor ko" . ."Tangek ka!, paano tayo makakapag-usap kapag nakamotor tayo diba?, kaya nga kita hinila eh para masulo kita" .. . "Sulo?" . . "Yups, kasi ng malaman ng best friend kung si marie na pinapunta kita sa bahay eh sumama naman siya sa akin" . .

"You mean, hindi nakatira si Marie doon ngayon?" . .biglang nagluko ang isip sa sinabi niya at parang napansin naman niya ang ini-isip ko. . "Hoy, kung may binabalak kang kakaiba, wag mo ng ituloy kasi hindi rin naman yan mangyayari" . .Hindi nalang ako sumagot kasi nabara na niya ako. Iba talaga tung si Nikki kaya akong basahin kahit hindi ako nagsasalita. Konting katahimikan strikes again. Tanging ingay lang ng mga kotse ang naririnig namin that time ng bigla siyang magsalita. . . "Girlfriend mo ba yung babaeng kina-usap mo kanina Dave?" . tanong niya sa akin pero nakatingin sa malayo. . ."You mean Roxanne? the girl sa canteen?" . ."Oo" . .

"Ayaw ko sanang pag-usapan ang tungkol sa kanya eh pero parang gusto mung malaman NIks, yes girlfriend ko siya pero we just break up kanina" . . napatingin siya akin pero mabilis din naman umiwas. . ."Nakita mo naman ang nangyari kanina diba?, hindi ko alam ang gagawin ko dahil medyo masakit narin kasi sa akin eh. Ang gusto ko lang naman eh makausap siya pero iniwasan niya ako for almost 2 weeks at nakita ko nalang siyang kasama ang lalaking yun" . . "May ugnayan ba ang dalawang yun Dave?" . . . "I don't know Niks pero iba ang pakiramdam ko eh parang meron na" . . . napatingin siya sa akin and then bigla nalang akong binatukan. . .

"Hindi ka parin nagbabago Dave, ganyan parin ang ugali mo noon pa, hindi ka parin nagtatanong". . . "Bakit ano ba ang hindi ko nagawa?" . . "Tangek ka, dapat nagtanong ka sana kung ano at kung meron ba sila, basic. Ganyan sa relationship Dave. Learn to trust each others para mas lalong tumibay ang pagsasamahan" . . "Pero, siya na mismo ang umiiwas sa akin eh sa walang laman na dahilan" . . "Sinubukan mo ba siyang kausapain ng masinsinan?" . . "Hindi" . . . Bigla niyang akong binatukan ulit. . . . "Talk to her, dapat malaman mo talaga ang dahilan, hindi yang galit ang pinapairal mo kundi yang puso mo Dave. Kung mahal mo talaga siya ipaglaban mo, niligawan mo tapos basta lang mawawala sayo. Wag ganun Dave" . . .

"Tama ka Nikks pero hindi mo alam ang totoong dahilan eh, may mas malalim pang dahilan kaysa diyan maybe ako lang talaga ang makakasagot sa aking mga katanongan, Minahal ko siya pero sinayang niya eh. Nasabi ko na sa kanya ang lahat at wala na akong babalikan pa" . .natahimik si Nikki sa aking pagsasalita at tumayo siya. . . "I know Dave, may iba kang pinagtutunan ngayon if i'm correct kapatid niya ang pasyente kaninang dumating sa hospital diba?" . .napatingin ako sa kanya. . "Paano mo nalaman?" . . "Shhhh, ano ka ba i'm a nurse at trabaho kung kilalanin lahat ng pasyenteng dumarating sa hospital at nakita kita kung paano ka ipagtabuyan ng mga kasama ng pasyente, siya ba ang pinagkaka-abalahan mo?" . .

Napa-iwas ako ng tingin sa kanya at yumuko nalang. . . Lumapit naman siya at hinaplos ulit ang mukha ko. . . "Dave, I'm your friend pasinsya na sa sasabihin ko pero mali ang ginawa mo. Girlfriend mo ang kapatid niya pero sa isa ka nakikipag kita at nakikipag-usap. Syempre masasaktan ang babaeng nagmamahal sayo na nakikita kang nakikipag-usap sa iba. Maybe the 2 weeks na hindi ka niya kina-usap ay may pinagdadaanan lang siya" . . . ."Paano mo nalaman ang lahat ng yan Niks?" . . ."Simple, kinausap ko siya kanina Dave" . .

"You mean kina-usap mo siya kanina after kung umalis?" . . She just nod and then tumayo ulit at naglakad papalayo sa akin . . "Maswerte ka Dave dahil may babaeng umiiyak para sa'yo. Minsan lang kaming umiyak sa lalaki Dave kaya kung ako sa'yo kausapin mo siya ulit at ipakita mo sa kanya ana mahal mo siya" . . .

Medyo nakonsiya ako sa mga sinabi sa akin ni Nikki pero nakabitaw na ako ng salita eh. . .

"Dave, alam mo. Ang swerte mo nga e. Sa dami ng lalaking umaaligid sa kanya ikaw ang napansin niya. Sa dami ng gusto ng attention niya ikaw ang laging nakikita niya. Sa dami ng nagtetext sa kanya ikaw lang nirereplayan niya. Sa dami ng gustong humihingi ng number niya ikaw lang ang pinagbigyan niya, Sa dami ng nag chachat sa kanya ikaw lang ang di niya siniseen. Sa dami ng gustong ligawan siya ikaw lang ang inentertain niya. At sa dami ng lalaking kilala niya ikaw pa gusto niya. Kaya gumising ka Dave, hindi binabalewala ang mga tulad niya. Wag mo hayaang kunin pa siya ng iba. Tanga mo pag nawala pa yan sayo" . .

After niyang sabihin yun eh bigla nalang akong binatukan ni Nikki. . "Kaya Dave, kung may lakas ka pang natitira dyan, ubusin mo na habang maaga pa, lumakad ka na at kausapin mo siya" . . "Salamat Niks, kaibigan nga talaga kita. Sige kung yan ang gusto mo kakausapin ko siya" . . sagot ko at niyakap ko si Nikki bilang pasasalamat ko sa kanya. . Sa pagkakayakap ko sa kanya ay bigla nalang niya akong kinurot sa tagiliran. . . "Aray ko, bakit?" . . "Nasasaktan ako, wag mung higpitan" . .

Matapos naming mag-usap ay inaya ko na siyang bumalik sa bahay nila. Nag paalam narin ako at nagsabi na babalik nalang ako mamaya kung pwede. Pumayag naman siya na pwede akong matulog basta wag lang daw akong malikot at baka sa kangkungan ako pupulotin. . Sumakay na ako sa motor ko at nagtungo sa hospital at nagbakasali ako na nandoon si Roxanne. Kailangan ko siyang maka-usap pero bago pa ako makababa ng motor ko ay may tatlong lalaki na ang lumapit sa akin at tinanong nila ang pangalan ko. .

"Ikaw si Dave diba?" . .

Medyo nag alinlangan akong sumagot dahil hindi ko sila kilala pero nakita ko ang Uncle Martin nila Joy na lumabas ng hospital at lumapit sa amin. . "Wag niyo siyang galawin kung hindi ako ang makakalaban niyo" . . .napaatras ang dalawang lalaki pero ang isa ay nag paiwan. . . "Pero Martin siya ang may kasalanan ng lahat ng ito" . . . tinitigan siya ni Martin at kinuwelyuhan. . . "Tarantado, mag-isip ka nga. Kasalanan ba niya na magkasakit si Joy?, wag kang tanga. Kilala ko si Dave kaya umayos ka" . . sagot ni Martin at natahimik naman ang lalaki. . . . "Dave, halika sundan mo ako" . . tawag sa akin ni Martin kaya sumunod agad ako sa kanya. .

Tinitigan pa ako ng tatlo bago ako makababa sa motor ko. Tang-ina kung may kasama lang ako hindi ko kayo aatrasan. Naglalakad lang kami ni Martin hanggang mapadpad kami sa isang maliit na chapel sa loob ng hospital. . Umupo siya sa bandang unahan at sumunod naman ako. . Tahimik at kami lang ang nandoon at ang mga repleka ng amang may likha na nakatingin sa amin. . . . "Dave, siguro alam mo na ang lahat diba? kaya hindi na ako mag kwe-kwento pa at gusto lang kitang tanungin Dave" . . napatingin 'ko sa kanya at naghintay sa kanyang itatanong. . . "Gusto ko lang malaman kung mahal mo ba talaga si Meme?" . . .tanong niya sa akin habang nakatitig lang siya sa altar ng chapel. .

"Alam ko Dave kung anong araw ka sinagot ni Meme, yun yung araw na nagpunta ka'yo sa bahay namin diba?" . . . "Ah, Opo. . " ,matipid kung sagot. . ."Sabi ko na nga ba" . . "Ano po ang ibig yung sabihin?" . . Huminga muna ng malalim si Martin bago siya sumagot sa akin. . "Yun din ang araw na nalaman ni Meme ang sakit ni Joy Dave, hindi ko alam kung paano niya nalaman pero bigla nalang siyang nag-iba sa akin ng malaman niya ang totoo" . . .. . nakatingin parin si Martin sa Altar pero nakikita ko na ang pag labas ng mga luha sa kanyang mga mata. . . "Wala akong hinangad na masama sa dalawang yan Dave kundi maging masaya sila. Diba sabi ko sayo ako na ang tumayo bilang pangalawang magulang nila. Inalagaan ko sila at pinalaking parang mga anak ko narin pero heto ngayon parang nagbago na ang ihip ng hangin" . .

Tumingin sa akin si Martin. .. "Dave, kahit sa huling pagkakataon man lang, kausapin mo si Meme, ayaw ko siyang malayo sa akin ngayong nag aagaw buhay na ang kapatid niya. Alam kung gulong-gulo na ang isip niya ngayon at kailangan niya ng makakaramay at sigurado akong ikaw yun Dave, heto ang addres kung saan ko siya pinatulog ngayon, ikaw na ang bahala sa kanya Dave at kung maaari ibalik mo siya sa akin na nakangiti" . .sabi niya at binigay sa akin ang address ng bahay kung saan nakatira si Roxanne ngayon. . Bago nanaman? . .Tumango lang ako bilang pagsang-ayon sa kanya at tinapik ko nalang ang balikat niya. Lumabas ako ng chapel na tahimik na naglakad at agad akong nagtungo sa motor ko pero pag sakay sa motor ko ay hindi ko ina-asahan ang susunod na mangyayari. .

Isang malakas na suntok ang dumapo sa aking kanang pisngi. . Natumba ako kasabay ng motor at ng tignan ko kung sino ito ay nagulat ako . . . . "Marco?" . . gulat kung tanong sa kanya. . . Kita ko ang galit sa mukha niya ng mga oras nayon na parang handang pumatay sa akin. . . ."Tumayo ka diyan Dave, tumayo ka!" . . .sigaw niya. . . Kahit masakit pa ang mukha ko ay tumayo ako at tinitigan siya. . . "Ano ba ang kailangan mo?" . tanong ko habang hinihilot ang mukha ko . . . . . "Tang-ina ka Dave, mag tatanong ka pa eh ginawa mo na nga" . . sagot niya at sinuntok nanaman ako pero agad naman akong naka-iwas. . Sunod-sunod na suntok ang pinakawalan ni Marco sa akin pero ni-isa ay wala ng tumatama. . . Puro iwas lang ang ginagawa ko hanggang mapagod siya.

"Patawad Marco" . .ang tanging nasabi ko sa kanya at isang malakas na suntok ang pinakawalan ko na tumama sa panga niya. . Agad natumba si Marco at nakita ko ang dugo sa kamao ko at ng tignan ko si Marco ay dumudugo na ang bibig nito. . . . "Pupuntahan ko si Roxanne ngayon Marco at kakausapin ko siya pero hindi ko alam kung ma-ibabalik ko pa ang lahat sa amin" . . .sabi ko at sumakay na ng motor ko. . .Mabilis akong nagtungo sa bahay na tinuro ni Martin hanggang makita ko ito. . Huminto ako sa tapat ng bahay at tinignan kung may tao ba sa loob. . Tahimik lang pero buhay ang ilaw sa loob kaya nagpasya akong kumatok. .

Bumama ako ng motor ko at agad akong nag door bell. . Ilang ulit akong nag door bell hanggang binuksan ito. . At ng makita ko kung sino ang taong nag bukas ay biglang nag-init ang ulo ko. . . Nakita ko si James na half naked na na tanging tuwalya lang ang suot at narinig ko ang boses ni Roxanne na nangtatanong kung sino daw ang nag do-door bell. . Nagulat din si James ng makita ako. . . Nagkatitigan kami ni James at kita ko sa mga mata niya ang takot na makita ako. . , ,"Sandali lang Dave, magpapaliwanag ako" . .sabi niya . .Lumabas naman si Roxanne mula kwarto at nakita ko na naka tapis lang din siya ng tuwalya . . . Ewan ko pero ramdam ko that time na gusto kung pumatay ng tao ng makita ko ang ganoong eksena. . Noong high school pa ako nakaramdam ng ganitong galit kaya ng hindi ko na ma control ang sarili ko ay agad kung hinila si James at pinag susuntok sa mukha. . .

Walang salita na lumabas sa bibig ko at tanging galit lang ang nanginigbaw sa akin ng gabing yun. . Hindi ko na mapigilan kung ilang suntok na ang pinakawalan ko kay James at duguan na ang mukha niya. Wala na akong naririnig ng mga oras nayon at kahit si Roxanne na umaawat sa akin ay natulak ko pa papalayo. . . Galit na galit ako sa aking nakita at puta gustong gusto ko na talagang patayin si James sa mga oras nayun. . Ng matumba si James ay agad akong umatras at nakakita ako ng paso ng bulaklak sa gilid. . Naglakad ako at kinuha ito. Mabilis akong naglakad pabalik kay James at nakita ko na bumubula na ang bibig nito dahil sa suntok ko pero wala na akong nararamdaman pang awa. Tang-ina ito na pala ang nangyayari habang wala ako?

Nakita ko naman si Roxanne sa gilid na umiiyak na . . Tang-ina. . Ihahampas ko na sana ang ang paso kay James ng biglang may humawak sa kamay ko. . Napatingin 'ko kung sino at nakita kung si Erika ito. . . "Erika?" . . "Wag Dave" . . . sabi niya binaba ang kamay ko . . Agad niya akong tinulak papalayo kay James palabas papunta sa may gate. . Ng tignan ko si Erika ay kita ko sa mukha niya na halong-halong emotion. Ang dami agad na tanong ang pumasok sa makitid kung utak that time. Bakit Erika?, bakit mo hinayaang mangyari to? tanong ko sa aking isip . . . . "Dyan ka lang at wag kang aalis, maliwanag ba?" . . sabi niya at agad na bumalik papunta kina James. . Rinig ko pang sumisigaw si Roxanne at parang pinapagalitan si Erika. .

Medyo nanibago ako sa ugaling pinapakita ni Roxanne that time. Nung una hindi naman siya ganya ah, yung mahinhing babae na tahimik lang at mag sasalita lang kung may kailangan pero ngayon ibang-ibang na. . Hindi na siya yung dating Roxanne na nakilala ko. Nanginginig pa ang mga kamay ko at tuhod dahil sa galit kay James. Gustong-gusto ko pa sanang bumalik sa loob pero parang tama-tama rin ang dating ni Erika dahil kung hindi niya ako napigilan malamang sa presinto ang aabutan ko. Ilang minutong narinig ko silang nag sisigawan ni Erika hanggang lumabas si Erika na may dala-dalang bag. . . "Let's go Dave" . .sabi niya kaya agad akong sumakay sa motor ko at pinasakay siya sa likod. . Ewan ko kung saan kami pupunta ng mga oras nayun hanggang mapadpad kami sa isang tindahan na pwedeng uminom 24/7 . . .Hindi ko na maalala ang pangalan ng inuman nayon pero the best siya. .

Walang imik akong pumarada sa harap ng tindahan at pinababa ko si Erika. Naglakad ako papasok at hinayaan ko nalang siyang sumunod sa akin kung gusto niya. Hindi naman niya ako binigo at sumunod naman siya. . Agad akong umupo sa pinakasulok kung saan tanaw namin ang labas ng tindahan at umupo din siya doon. . "Anong gusto mo?" . ."Kahit ano lang Dave" . . .ng marinig ko ang sagot niya ay agad akong tumayo at nagtungo sa kahera at bumili ng isang bote ng jumbo na redhorse. . Mabilis akong bumalik ng makuha ko na ang order ko. . Pag-upo ko ay tahimik lang si Erika na nakatingin sa labas. . Nagsalin ako sa baso ko at sa baso niya tapos binigay ko ito sa kanya. . . Walang sabi-sabi ay tinungga niya ang baso at mabilis niya itong naubos. .

Siya narin mismo ang nangsalin sa baso niya at matapos ay tumitig siya sa akin. . . ."Ngayon nalaman mo na Dave" . .seryoso niyang sabi . . napatingin narin ako sa kanya. . . "Ito ang dapat ko na sanang sabihin sayo kahapon pero hindi mo ako sinipot sa text ko" . . dugtong niya at uminom siya ulit . . Uminom narin ako at sinabayan siya. . . . "Bakit mo hinayaang mangyari ito Erika?, diba magkakasama kayong tatlo ng hindi ako pinapansin ni Roxanne?" . . sunod-sunod na tanong ko sa kanya, natahimik si Erika pero patuloy parin siya sa pag-inom . . . "Yun ang pinagtataka ko Dave, akala ko ok lang na na magkasama sila pero lately parang may napansin akong kakaiba sa kanilang kinikilos, nag-iba si Roxanne parang may tinatago sila sa akin hanggang malaman kung may affair na sila. Gusto ko na silang komprontahin pero wala akong lakas Dave kaya tinext kita at sinubukan kung kausapin ka pero wala ka kaya lalong lumala" . .

Uminom ulit si Erika at ngayon ay umiiyak na siya sa harapan ko at napansin kung namumula na ang mukha niya. . Ang bilis niyang malasing ha. . . . "Mabuti narin yung ginawa mo kay James Dave, dahil matagal narin kasi niya akong ini-ikot ikotan eh" . . . dugtong niya habang walang pigil ang pag-labas ng luha sa kanyang mga mata. Teka, dapat moment ko to, dapat ako ang umiiyak at hindi siya. Bakit parang baliktad ang nangyayari? diba sabi ni Erika sa akin noon eh napilitan lang siya na mahalin si James? , hinawakan ko ang kamay niya at napatingin siya sa akin. . . "Mahal mo na ba siya Erika?" . tanong ko sa kanya. Hinaplos ko ang luha sa kanyang mukha at napapikit siya. . . . "Oo Dave pero nagkamali ako, binigay ko nanaman ang lahat sa kanya eh, minahal ko siya pero ayun wala ring nangyari. Patawad Dave dahil hindi ko napigilan na mangyari ito, kasalanan ko rin naman diba kung bakit hindi ka kina-usap ni Roxanne dahil sa pakikipag-usap mo sa akin, patawad Dave" . . sagot niya sa akin. . tatayo sana siya ngunit bigla nalang siyang natumba. . Lasing na ata. . ang bilis ah. . .

"Ihahatid na kita Erika" . . "Wag Dave, wala na akong babalikan doon" . .Sagot niya. . Oo nga pala wala na siyang babalikan doon sa bahay kung saan nandoon sila James at Roxanne kaya nag-isip ako kung saan ko siya patutulogin ngayon. .Nag-ayos ako ng sarili ko at akay-akay kung pinasakay si Erika sa motor ko. . . "Kumapit ka lang sa akin ha" . . sabi ko at umalis na sa lugar nayon. . Mabilis kaming bumalik sa inupahan kung bahay at nagbabakasakaling papasukin pa ako. May isang gabi pa naman akong pag-upa doon. . . Pagdating namin eh tulog na ang may-ari pero hindi ako tumigil at nag doorbell parin ako. Lumabas naman ito at nagpapasalamat akong hindi ito galit at binigay sa akin uli ang susi ng bahay. .

Pinasok ko si Erika sa loob at agad ko siyang inihiga sa kama. . Hindi ko tuloy maiwasan na tignan ang magandang mukha ni Erika. Ang mapula niyang labi at ang mala chinita niyang mata. Sabi ko na noon na medyo hawig niya si Donalyn Bartolome. Kinumutan ko siya at matapos ay lumabas muna ako ng bahay at bumili ng maiinom. Eksakto namang may bukas pang tindahan . Nakabili ako ng dalawang san mig pilsen at bumalik sa loob ng bahay. Umupo ako sa harapan ng kama kung saan mahimbing ng natutulog si Erika. . Napatitig ako sa kanya at napa-isip. May gusto pala sa akin Erika at ngayon nandito kami sa isang bubong nalang. Nakahiga sa harapan ko at hindi namin alam ang susunod na mangyayari. . .

Naubos ko ang isang bote ng san mig ng biglang bumangon si Erika at nagtaka ako sa ginawa niya. Nakapikit pa naman siya pero bigla siyang lumapit sa akin at kumandong paharap. Muntik ko pa ngang mabitawan ang hawak kung bote eh. .Tinitigan ko ang mukha niya at ngayon ay nakatitig na siya sa akin. . ."Eri. . . .. . . ." . magsasalita pa sana ako ngunit pinigilan niya 'ko gamit ang daliri niya. Kinuha niya ang bote sa kamay ko at uminom dito. . .Medyo gumiling-giling pa si Erika sa harapan ko and shit that's making me turn on ha. Matapos siyang uminom ay humarap siya ulit sa akin at niyapos niya ang mga kamay niya sa leeg ko at dahan-dahan siyang lumapit sa akin hanggang magtama ang aming mga ilong. .

Amoy na amoy ko na ang mabangong katawan ni Erika that time at nagsisimula ng magalit ang alaga ko sa loob ng maong ko. Wag mo akong pilitin Erika, hindi talaga ako magpipigil. . Lumapit pa siya sa akin hanggang dumampi na ang mapupula niyang labi sa labi ko. Hindi ako gumalaw at hinayaan ko lang siyang gawin niya ang gusto niya. Naramdaman kung pinapasok niya ang kanyang dila sa bibig ko kaya binuka ko ang bibig ko at nag spadahan kami ng dila sa loob ng bibig ko. . . Shit, kahit nalalasahan ko pa ang beer sa bibig niya eh nalalasahan ko parin ang matamis na dila niya. Ang bango pa nito na animoy may mouth freshener. . .

"Hmmmmmmm" . . ungol namin ni Erika sa aming walang humpay na spadahan sa bibig ko. . Nadala narin ako sa libog na binibigay sa akin Erika at dahil narin sa beer na ininom ko ay bumigay na ako sa libog. . . Hinaplos ko ang likod niya pababa hanggang maabot ko ang laylayan ng damit niya at dahan-dahan ko itong itinaas para hubarin. Hindi naman siya pumalag at nag paubaya na sa akin. Kumalas siya sa paghahalikan namin at tinaas ang dalawang kamay para matanggal ang damit niya. Yun ang unang pagkakataon ko na makita ang makinis at maputing hinaharap na may pinkish na utong ni Erika, wala na siyang bra that time siguro ay hinubad na niya kanina ng umalis ako.

After kung mahubad ang damit niya ay tumitig siya sa akin at hinawakan ang mukha ko using her both hands. . "Ok lang ba Dave?" . . tanong niya sa akin . . Nakita ko sa mga mata niya ang labis na galak na nasaharapan niya ako ngayon. . I just nod bilang sagot ko sa kanya at hinalikan niya ulit ako. Masarap at ang galing humalik ni Erika, yung tipong madadala ka talaga sa mga halik na hinahanap mo sa isang babae. Sobra na akong nadala sa ginagawa ni Erika at tuloyan na akong nahulog sa tawag ng laman.

Hinaplos ko ang likod niya pababa hanggang sa bandang pwet niya. Napapa arko pa ang likod niya habang hinihimas ko ito at patuloy lang ang kanyang pag-ungol na parang musika sa tainga ko. Nakakadarang. . Dahan-dahan akong tumayo at niyapos naman niya ang kanyang mga binti sa tagiliran ko habang hawak ko siya puwetan niya para madala siya sa kama. . Karga-karga ko siya habang naglalakad at walang putol ang aming halikan na animoy parang bagong kasal at nag ho-honeymoon lang. . . Pagkahiga namin sa kama ay panandalian kung pinutol ang aming halikan para hubarin ang suot niyang skinny jeans. I starting to undress her at nag paubaya naman siya sa akin. Halos lumabas ang mata ko ng makita ko ang makikinis niyan hita na walang buhok. Ngayon tanging undies nalang ang suot niya at nakahiga sa kama habang tumititig sa akin in a very seductive way. .

Hinubad ko narin ang damit ko at umupo siya sa harapan ko para hubarin ang suot kung maong. Tumingin pa siya sa akin bago niya tuloyang ibaba ang maong ko kasabay ng boxer shorts ko. Agad niyang hinawakan ang galit ko ng alaga at nagsimula na siyang salsalin ito. . Shit, ang lambot ng kamay niya. . . . "Ok lang ba na hindi ko anohin ito Dave?" , , "Ano?" .. "Yung isusubo" . . ."Ok lang, ikaw bahala" . . sagot ko sa kanya,. . wala na akong paki-alam kung ano ang gagawin niya nandyan na eh mawala pa. .

Halos tatlong minuto niya akong binate hanggang nag pasya na siyang ipasok ko na daw ang alaga ko. . Hinubad na niya ang sout niyang undies at nagpakita na sa akin ang tinatago niyang yaman. . Nakita ko itong wala itong buhok at shit ang tambok nito. . Gusto ko sanang dilaan ito pero pinigilan ako ni Erika dahil hindi padaw siya naliligo kaya ayaw niya akong sumisid. . .Hinaplos ko nalang ito at dahan-dahan kung minasahe. . . ."Ughmmmmmm, hmmmmmm aaaaaaahhhh" , . ungol ni Erika ng ipasok ko ang isang daliri ko. . . . "Daaaaveeeeeee, , , dahan-dahan langgggggg ammmpttttt" . .patuloy na pag-ungol ni Erika dahil mas lalo ko pang binilisan ang pag daliri sa namamasa na niyang lagusan. . .

Kagat labing umu-ungol si Erika sa kama hanggang sa labasan na siya, , , "Lalabasaaannn naa ako Daveee, , ,ampppttttttt aaaahhhh" . . nanginig ang katawan ni Erika habang nilalabas niya ang kanyang katas. . .Nanginginig pa si Erika ng hawakan ko ang magkabilang binti niya at inangkla ko ito sa balikat ko. Napatingin siya sa akin at nakita ko siyang ngumiti bilang bigyan ako ng pahintulot . . Agad kung tinutok ang alaga ko sa namamasa na niyang lagusan at kiniskis ko muna ito para pasabikin siya. Napapikit siya sa ginawa ko at napakagat labi pa. . . .

"Wag mo na akong bitinin Dave pleassee" . . sabi niya kaya ng marinig ko yun eh agad akong umulos ng malalim . . "Ugmmmmmhhhhhhhhh, , , aahhhh" . . .ungol niya ng maisagad ko ito at napatitig siya sa akin. . ."Pilyo ka ha" . . sabi niya pero hindi naman siya nagalit. . Ngiti lang ang sinagot ko sa kanya at dahan-dahan na akong nag atras abante sa harapan niya at napapikit siya ulit dahil sa sarap. . . Ramdam ko parin ang kasikipan ni Erika. . . ."hmmmmmm, , ,daveeee, , , , sige paaa" . . sabi niya kaya nagpatuloy ako sa pagbayo sa kanya. . .Sa sobrang sarap ng nararamdam ko ay nakalimutan ko na ang mga nangyari kanina. . . "Plok, , plok, , , plok, , , " . tunog ng pagdampi ng aming mga balat. .

Yumuko ako at hinalikan si Erika at nagpatuloy lang sa pagbayo. . . . "Ammmmhmmmmmm umhmmmmmm. . .. " ungol namin pareho. Nilamas ko naman ang kanang suso ni Erika at dinilaan ko ang kabila at yun ang lalong nag pa ungol sa kanya ng tuloyan. . . Naramdaman ko ulit na nilabasan siya dahil dumulas nanaman ang lagusan niya. . Medyo nangawit ako sa ganoong posisyon kaya pinatalikod ko si Erika at pinaluhod sa kama. . .Tinutuk ko ulit ang galit kung alaga ko sa puk* niya at agad umulos. . Tagatak na ang aming pawis that time at hindi ko na mapigilan ang libog ng aking katawan. . Mabilis ko parin siyang binayo patalikod hanggang maramdaman ko ng malapit na akong labasan. . "Erika, malapit na ako, , , , " . . . lumingon siya sa akin at ngumiti. . . ."Iputok mo sa loob Dave, kahit ngayon lang" . . . sagot niya, . . "Sigurado ka?" . . tumango lang siya at ngumiti bilang sagot niya kaya wala na akong sinayang pa na oras. . Mas lalo ko pang binilisan ang pagbayo ko hanggang labasan na ako sa loob niya. . . .

"Eto naaaa ako, , Erikaaaa" . . sigaw ko at nilabas ko ang tamod ko sa loob ng puk* niya. . . . "ahhhhhhh, ,, umpppptttt" . . ungol niya rin at nilabasan din siya . . Napahiga ako sa likod ni Erika dahil sa pagod. . .Humaraw siya sa akin at hinaplos ang mukha ko. . . Napatingin 'ko sa kanya at kita ko ang saya sa kanyang mukha. . "Thanks Dave dahil pinagbigyan mo ako sa aking kahilingan. Hindi ko ito malilimutan Dave" . . sabi niya at umunan sa braso ko. . .Hindi naman ako agad nakasagot sa kanya dahil naglalaro sa isip ko ng gabing yun ang halo-halong imosyon. Galit, saya, selos, pag-alala at pangungulila at iba pa pero wala na akong magagawa dahil nangyari na ang nangyari at hindi ko na maibabalik pa.

Kinabukasan, tinanghali na ako ng gising at pagtingin ko sa aking tabi ay wala na si Erika, agad kung hinanap ang gamit niya pero ni-isa ay wala. Tumayo ako at nagbabakasaling makita ko siya sa labas pero paglabas ko ay hindi na siya nakita. Medyo nakaramdam ako ng pangungulila at lungkot ng mga oras nayon dahil umalis si Erika na wala man lang paalam sa akin. Pagpasok ko sa loob ng bahay ay agad akong humiga sa kama at parang tanga na nakatitig sa kisame ng bahay. Ewan ko pero parang masakit sa akin ang pag-alis ni Erika. A one night stand lang ba ang nangyari sa amin?, parang hindi naman pero parang pangtangal galit lang yung nangyari sa amin kagabi at dala lang ng libog. . . "I will never be forget you Erika" sambit ko sa hangin.

Tumayo ako at mag-aayos sana ng sarili ko ng mapansin kung may isang sulat sa lamesa katabi ng cellphone ko. Tinignan ko ito at ng buksan ko ito ay nakita kung sulat ito ni Erika. Bumalik ako sa pagkakaupo sa kama at binasa ang sulat. . . . "Dave,. siguro sa pagising mo ay nagtataka kung bakit wala na ako sa tabi mo. Minarapat kung wag ka ng gisingin dahil alam kung pipigilan mo ako kapag umalis ako. Dave, gusto ko lang sabihin sayo na masaya akong nakasama kita sa una at huling pagkakataon. Alam kung nahihirapan ka na sa nangyayari, nakikita ko sa mukha mo na nagpupumilit ka lang na maging masaya sa lahat ng masamang nangyayari sa paligid mo. Nakita ko mismo ang pagpatak ng luha mo kagabi habang tulog ka. Gusto kitang gisingin pero hindi ko kaya kasi pati ako nasasaktan narin sa nangyayari sa'yo, na duwag din ako Dave. Dave gusto kung humingi patawad dahil sa ginawa ko kaya nag-away kayo ni Roxanne. Dave sana mapatawad mo ako kahit hindi ko na malaman pa masaya na ako. Wag mo na akong hanapin pa Dave dahil hindi mo na ako makikita. Ewan ko kung saan ako pupunta at dadalhin ng mga paa ko, siguro magpapakalayo muna ako at magpapalakas para kung sakali balang araw na magkita tayo ulit, may lakas na akong tignan ka at mahawakan ka. . Sana sa susunod nating pagkikita Dave, makita ko ulit ang dating Dave na hinangaan ko, yung Dave na nagustuhan ko, yung Dave na masayahin at nakangiti palagi. . Ito nalang ang huling maipapayo ko sa'yo Dave. Kung iniwan ka na niya, huwag mo ng habulin pa. Minsan kasi, may mga bagay na kelangang hayaan na lang para di lalong masaktan Dave. Bakit ka pa iiyak kung masaya na siya na wala ka na sa tabi niya? At bakit mo pa siya ipaglalaban kung siya mismo'y ipinagtabuyan ka na? Di karapat dapat iyakan at habulin ang mga taong hindi marunong magpahalaga sa nararamdaman ng iba at sana dumating yung araw na kapag nagkita tayo ulit Dave, sana mahalin mo rin ako gaya ng pinaranas mo sa akin kagabi, , Erika" . .

Hindi ko namalayan na lumuluha na pala ako habang binabasa ko ang sulat ni Erika. Sumabay pa ang old song na pinapatugtug sa radyo natin ng radio station sa malapit. Tama nga si Erika, dapat hindi ko na hinahabol pa ang babaeng nang-iwan sa akin. Isa nanamang babae ang umalis at namaalam sa aking buhay. Ganito ba talaga ang buhay?, diyos ko. Wag mong isa-isang kunin ang mga mahahalagang babae sa buhay ko. Magtira ka naman kahit konti lang yung maaasahan ko. Yung magmamahal sa akin ng tunay. Yung may forever?. Tang-ina. Akala ko true love na. Nabiktima nanaman ako ng tinatawag nilang pag-ibig na yan. Sabi ko na nga ba. Tama nga ang kanta ni Dello na "Sana Di Nalang" .. . kung hindi lang sana ako nagpakatanga talaga hindi sana to nangyari pero sa totoo lang din nagpapasalamat din ako kay Roxanne kasi kung hindi dahil sa kanya hindi ko makilala si Joy. Nasugal ko na ang trabaho ko dahil kay Joy. Sira na record ko kaya wala ng atrasan to.

Alam kung magiging malabo nga kami ni Joy pero kahit sa huling pagkakataon man lang ay mapadama ko sa kanya ang hinahanap niyang pagmamahal. Pinahiran ko ang luha sa mga mata ko at nag-ayos sa aking sarili. Napatingin pa ako sa salamin at kita ko ang galos sa mukha ko tanda ng pagkakasuntok sa akin ni Marco kagabi. Naghilamos nalang ako matapos ay ngumiti na parang walang nangyari at nagbihis na para umalis at magtungo sa hospital at magbabakasakaling makita at maka-usap ko si Joy. Paglabas ko ng bahay ay nakita ko ang may-ari ng bahay na naghahanda na para sa pagkain nila. Napansin niya ako at bigla nalang akong tinawag. . . "Iho, kumain ka na ba?, kung hindi pa, hali ka at saluhan mo na kami" . . tawag sa akin ng may-ari. . . Tatanggi pa sana ako pero pinilit parin niya ako at pina-upo sa hapag kainan nila. . . "Ok lang po ba?" . .nahihiya kung tanong. . . . "Ok lang naman iho, wag kang mag-alala, malaki ang sinahod ng mister ko kahapon kaya ok lang" . . sagot niya habang nagsasandok ng pagkain sa plato ko. .

Lumabas narin ang mister ng may-ari ng bahay at nakipagkilala naman ako sa kanya. Umupo narin silang dalawa at masaya naming pinagsaluhan ang pagkain. Habang kumakain na kami ay biglang napatanong sa akin ang matandang babae. . . "Iho, may problema ka ba?" . . . "Po?, wala naman po, bakit niyo po natanong?" .tanong ko rin sa kanya. . . ."Napapansin ko kasi sa mukha mo na may dinadala kang problema, sandali hulaan ko yan, babae yan no?" . . napatigil ako sa aking pagkain at napa-inom ng tubig. . Yun nga napansin pala nila ang pinagdadaanan ko ngayon . . . "Naku iho, wag mung dibdibin yan, kusa din yang mawawala. Kung ako sayo wag mo ng isipin ang masasamang ala-ala ninyong dalawa kung hindi naman kayo nararapat sa isat-isa. Marami pang babae na magmamahal sayo iho, gwapo ka at siguro ay matalino ka rin kagaya ng mister ko" . . pangaral niya sa akin. . Napatingin naman ako sa mister niya na seryoso din sa pakikinig sa misis nito. . .

"Ang pag-ibig iho kung madalas kayong nag-aaway at hindi ka na niya kinakausap hindi na yan pag-ibig iho hiwalayan mo na. Hindi sa pinagsasabihan kita iho ha pero nakikita kung nahihirapan kana eh. Hindi nga kita kilala pero bilang nakakatanda sayo karapatan kung pangaralan ka. Wag mong ibaon ang sarili mo sa masakit mong nakaraan iho. Bumangaon ka at ngumiti sa bagong araw na darating sa buhay mo yan ang maipapayo ko sa'yo" . . . "Salamat po". . sagot ko. . Matapos ang masarap at masaya naming kainan ay nagpasalamat ulit ako at nag paalam na aalis na.

Nakangiti akong lumabas ng gate ng bahay at parang may bagong pag-asa. Gusto ko ng limutin ang nakaraan at gumawa ng mga bagong ala-ala kasama si Joy. Kung may hahadlang man sa akin ngayon susuongin ko kahit na masaktan pa ako basta nakangiti parin at makita ko lang ulit si Joy. Agad akong sumakay sa motor ko at nagtungo na sa hospital. Pero sa kasagsagan ng byahe ko pala ay may gulo na palang nagyayari kagabi na hindi ko na nalaman. Pagdating ko sa hospital ay nakita kung maraming kamag-anak ni Joy ang nasa harapan. Bumaba ako ng motor ko at hinubad ang suot kung helmet. Napatingin silang lahat sa akin na parang handa akong patayin dahil sa talim ng titig nila.

Akala ko gugulpihin nila ako hindi pala. Binigyan pa nila ako ng daan para makapasok sa loob ng hospital. Wala na akong nagawa kundi maglakad papasok at pagdating ko kung saang kwarto nakahiga si Joy ay nadoon si Martin at Marco sa labas. Ng makita nila ako ay nagkangitian kami pero ng lumingon ako sa gilid ay nakita ko si Roxanne na katabi si James. Ewan ko pero bigla nalang nag-init ang dugo ko ng makita sila. Susuntokin ko na sana si James ngunit pinigilan agad ako ni Martin at Marco.

"Dave! , tama na" . .pigil sa akin ni Marco. . Huminahon naman ako at agad kung iniwas ang tingin sa kanila. . "Halika Dave, mag-usap muna tayo" . . tawag sa akin ni Martin at inakbayan niya ako palayo sa kanila. . . "Hindi na ako magpaligoy-ligoy pa Dave, ako ay humihingi ng patawad sa'yo" . . . napatingin 'ko sa kanya at nagtaka. . . ."Sa ano po?" . . . "Sa nangyari sa kagabi. Alam na namin ang lahat ng nangyari sa dalawang yun" . . sagot niya sabay tingin namin kila Roxanne and James. . . ."Hindi namin malaman kung bakit bigla yung nagawa ni Meme sa'yo Dave, kaya ako na ang humihingi ng patawad sa'yo. Bigla nalang talaga siyang nagbago at ng malaman namin ang ginawa nila kagabi ay hindi ko mapigilan magalit pati nga ang pamangkin kung si Marco Dave ay hindi niya napigilan ang kanyang sarili at nagulpi pa ulit yang kaibigan mo" . . napatingin ulit ako kay James at napansin kung may benda na ito sa mukha. Marami . .

Tumingin sa akin si Martin at tinapik ang balikat ko. . "Patawad talaga Dave, hayaan momh bayaran kita" . . . "Anong bayad?" . . "Wala ngayon dito ang matandang kapatid ko yung nagpapataboy sa'yo kaya pinapayagan kitang maka-usap at makita si Joy" . . . matapos niyang sabihin yun eh naglakad na siya. . . "Patawad Dave" . ang huling narinig ko mula kay Martin ng oras nayon. . . Huminga muna ako ng malalim bago ako sumunod sa kanya. Nakaharap ako ngayon sa pintoan ng kwarto kung nasaan si Joy. Pag pasok ko ay sinuotan agad ako ng nurse ng protektor na damit ewan ko kung anon yun basta yung kulay green na damit na parang daster.

Ng matapos ay pinayagan na ako ng nurse na mag patuloy papasok. Dahan-dahan kung nakita si Joy. Mula sa paa niya hanggang sa mukha niya. .Hindi ko mapigilan na umiyak habang papalapit sa kanya. Halos sumikip ang dibdib ko sa aking nakikita. Ang daming aparato ang nakakabit sa kanyang magandang katawan. Pinahiran ko ang aking luha pero ayaw nitong tumigil sa paglabas. Kinurot ko ang aking sarili nagbabakasakaling magising ako at panaghinip lang ang lahat pero hindi, totoo ang lahat ng ito. Lumapit ako sa tabi ng kama ni Joy at pinagmasdan ang maamo niyang mukha. Nakita ko ang unang Joy na nakita ko noong nasa dalampasigan kami. Ang Joy na umiiyak at binigyan ko ng panyo para punasanan ang luha niya.

Hinawakan ko ang kamay niya at tinitigan siya ng mabuti. . . ."Joy, alam kung mali itong ginagawa ko pero Joy masisisi mo ba ako?, tao lang ako Joy at nagmahal lang naman ako. Oo ina-amin kung tanga ako pero ng makita kita kahit araw-arawin ko pa ang pagkatanga ko ay gagawin ko Joy kung makita lang kitang masaya at ngumiti. Joy humihingi rin ako ng patawad sa nagawa ko sa kapatid mo. Binigay ko naman sa kanya ang lahat pero wala parin eh. Bigla nalang siyang nagbago at nawalang parang bula sa harapan ko. Joy gumising ka please gusto kitang makitang nakangiti ulit. Gusto kitang maka-usap kahit sandali lang, gusto kitang mayakap at mahagkan Joy please. Hindi ko na kaya itong nararamdaman ko sa'yo Joy. Kahit sa huling pagkakataon bigyan mo ako ng oras para maipadama ko sa'yo ang pagmamahal ko sa'yo" . .

Napayuko ako at hindi ko natalagang pigilan ang pag-iyak ko. Mga ilang minuto siguro akong ganun sa position yun, patuloy ang paglabas sa aking mga mata ang luhang ayaw ng tumigil ng maramdaman kung gumalaw ang daliri ni Joy. . Napatingin ako sa kanya at nakita kung dahan-dahan siyang dumilat. Hindi siya makapagsalita dahil sa aparato sa bibig niya pero nakita ko siyang ngumiti sa akin. Nakita ko rin ang kaisa-isang pagpatak ng luha sa kanyang kaliwang mata. Hinalikan ko ang kamay niya at agad akong tumawag ng nurse. . ."Kumapit ka lang Joy" . . Pinalabas nila ako ng malaman nila ang nangyari kay Joy at nakita nila Martin at Marco na nagmamadaling pumasok ang mga Doctor sa kwarto. . . Agad lumapit si Martin sa akin at tinanong ako. .

"Anong nangyari Dave?" . tanong ni Martin. . . "Nagising na si Joy" . . matipid kung sagot. . . Ng marinig nila ang sinabi ko ay bigla nalang akong niyakap ni Martin. Ewan ko pero nakaramdam ako ng saya, halong halo na ata ang emotion ko at nakita ko si Roxanne na umiiyak na nakayakap kay James. . . . . "Salamat talaga Dave" . sabi sa akin ni Martin. . "Ok lang, paano alis muna ako dyan lang ako sa labas" . . sagot ko naman kasi nasusuka na ako sa nakikita ko sa dalawa. Nagpasalamat narin sa akin si Marco at ng lalakad na ako ay biglang lumabas ang doktor at agad hinanap si Martin. . .

"Sino po ang pwede nating mapagkunan ng dugo?, we need it immediately right now!" . . tanong ng doctor. . "Doc anong type po ba ang kinakailangan para sa pasyente?" tanong ni Martin. . . "Kailangan natin ng type O or type B, meron ba sa inyo?" .tanong ulit ng Doctor. . "Doc ok lang po ba ang matatanda na mag donate?" . tanong ulit ni Martin. . . "Hindi ko po papayagan kasi baka may ma transmit tayong sakit kasi because matanda na, hindi natin alam baka may hepa or other kinds of disease" . . sagot ng doctor. . Napayuko nalang si Martin at parang nawalan ng pag-asa. Lumapit naman ako sa doctor at napatingin silang lahat sa akin. . . "Ako po Doc, pwede niyo po akong kunan ng dugo". . sabi ko. . . . "Sigurado ka ba Dave?" . . tanong ni Marco sa akin , , ,"Ito nalang ang magagawa ko para kay Joy Marco, wala na akong paki-alam kung ilang bag pa ng dugo ang kukunin nila sa akin basta para kay Joy" . . sagot ko sa kanya. Matapos ay tinitigan ko si Roxanne. . Napayuko siya ng magtama ang aming paningin. . .

"Ok, follow me sir, dito po tayo para ma check na natin ang sample ng dugo mo" . .tawag sa akin ng nurse at sumunod na ako sa kanila papasok sa isang kwarto. . .After ng ilang minutong pag text ay positive ako para maging donor ng dugo kay Joy. Agad nila akong kinuhanan ng dalawang bag. Ayaw pa sana ng doctor kasi baka manghina daw ako pero wala akong paki-alam, Pinilit ko sila at napilit ko naman sila. . Matapos ang ewan hindi ko na alam kung anong oras na, natapos ang pagkuha sa akin ng dugo at lumabas ako ng kwarto na medyo nahihilo. . Napa-upo ako sa gilid ng hallway at napayuko. . .Kailangan kung hindi mawalan ng malay dito para makita ko si Joy na gising na. .

Tumayo ako at naglakad na ng pero ng malapit na ako ay bigla nalang akong nawalan ng malay at natumba. Ewan ko kung ano na ang nangyari sa akin basta ang huling nakita ko nalang ay isang nurse na morena.

Isang oras ang nakalipas nagising ako sa loob ng isa nanamang kwarto ng hospital. Nilibot ko ang aking paningin at nakita kung may isang babaeng nurse na nag-aayos ng mga gamit sa loob. Tinitigan ko siya ng mabuti at nakilala ko kung sino ito. . . "Marie?" . lumingon siya ng makita ako at lumapit sa akin. . "Mabuti at gising ka na Dave, akala ko kung ano na ang nangyari sa'yo eh. Bigla ka nalang nawalan ng malay habang naglalakad. Ano ba ang nangyari sayo?" . . Umayos ako ng upo para maka-usap siya ng mabuti. . . "Ah, eh, nagpakuha kasi ako ng dugo eh" . . . "Ilang bag ba pinakuha mo?" . . "Dalawa" . . . "Tangek ka, dalawa?, , kaya pala nako, pasalamat ka dahil hindi nabagok yang ulo mo dahil kung nagkataon nako ewan ko nalang sayo Dave" . . .

Napangiti nalang ako sa di oras dahil sa sinabi ni Marie. . . "Ikaw ba ang nagpasok sa akin dito Marie?" . . "May kasama ako Dave si Nikki, mabuti nalang at bakante tung kwarto nato. Ano mang oras pwede ka ng lumabas Dave ay tsaka nga pala heto address ng place ko kung gusto lang, drop at my place sige ha alis na ako" . . sagot niya at lumabas na ng kwarto. Nag-ayos narin ako ng sarili ko at lumabas narin muna para magpahangin. Di ko kasi gusto ang amoy ng hospital. Para akong pinapatay na hinihigop na ano ba.

Tumambay muna ako sa parke ng hospital at nagsindi ng yosi at nagmuni-muni. Nag day-dreaming kumbaga kung ano na ang aking gagawin sa susunod. Sigurado akong pag-uwi ko mamaya sa bahay ay papagalitan ako ng mabuti ng aking mga kapatid at ni Mama. At lalong-lalo na sa OIC ko sa trabaho. Sa kasagsagan ng pag tambay ko ay nakarinig ako ng yapak na papalapit sa akin at ng lingunin ko kung sino ito ay si James ito. Nakayuko siya habang lumalapit sa akin. Sa pagtabi niya ay hindi ko siya pinansin. Nagpatuloy lang ako sa pag deadma sa kanya ng bigla siyang mag salita.

"Toll, alam kung mali ang ginawa ko pero hindi ko napigilan ang aking sarili toll kaya huminhingi ako ng patawad sa'yo" . .pauna niyang salita. . Hindi ko parin siya nilingon at nagsindi ako ng yosi. . . ."Alam kung galit na galit ka sa akin at kay Roxanne kaya gusto ko sanang ako na ang humingi patawad mula sa kanya para sayo toll" . . . dugtong niya. . . nagpatuloy lang ako sa pag higop ng yosi ko at binuga ang usok sa hangin na parang walang naririnig. . . . Ilang segundong katahimikan ang lumipas ng magsalita siya ulit. . ."Pero toll, kasalanan mo rin naman" . . . napalingon na ako sa kanya at nakita ko siyang nakatitig sa akin. . . .

"Wag mong ibahin ang usapan James," .sagot ko sa kanya at iniwas ang tingin ko. . . "Sa mga araw na nag-iisa si Roxanne toll, wala ka sa tabi niya kaya ng minsan na nakita ko siyang nag-iisa ay nilapitan ko siya at kina-usap kung ano ang problema, sinabi niya lahat sa akin ang problema niya at nalaman ko ang dahilan at ikaw yun toll" . . . ."Sinalo ko lang siya toll dahil sa pagkukulang mo sa mga oras na wala ka sa tabi niya" . . ng marinig ko ang sinabi niya ay agad kung natapon ang segarilyo ko at agad ko siyang kinuwelyuhan. . . . "At dahil sa wala ako inahas mo naman siya, gago ka. Sana man lang nag-isip ka muna bago mo ginawa ang lahat James. Mabuti nalang at may mukha kapang hinarap dito James dahil kung wala pa sigurado akong isa ka na sa mga taong nakahiga sa isa sa mga kama diyan sa loob ng hospital" . . .

Matapos kung sabahin yun ay tinulak ko siya. . . . "Naging mabuti akong kaibigan ako sayo toll sa loob ng matagal na panahon pero ikaw na mismo ang gumawa ng ikakasira nito. Kung hindi mo lang sana ako pinilit na makilala si Roxanne at Erika hindi sana umabot sa ganito. Ikaw naman talaga ang puno't dulo nito kung susumahin man" . .After kung magsilat ay naglakad ako pabalik sa hospital pero ng nasa pintoan na ako ay nakasalubong ko si Roxanne. Nagkatitigan kami pero agad din naman akong umiwas. Wala akong panahon para makipag-usap sa kanya.

Nagpatuloy ako sa pagpasok at hinanap sila Martin at Marco. .Tinanong ko sila kung ok na ba si Joy, sinagot lang nila ako na hindi pa nila alam kung ano na ang update ng doctor kaya nag paalam na muna ako para umuwi kahit malayo. . . ."Sigurado ka ba Dave?, ang layo ng bahay niyo dito mahigit dalawang oras ang byahe at bago ka pa nakuhanan ng dugo baka may mangyari sayo sa daan" . .pag-aalala sa akin ni Martin. . . "Kinakailangan eh, kailangan kung magpasa ng leave reports para makapasok pa ako mamaya o bukas" . . sagot ko at nag paalam na sa kanila at sinabi ko nalang na babalik nalang ako after kung makapag file ng leave.

Agad akong nag-ayos at gumayak na. Mabilis akong naka-uwi at hindi na ako naabutan ng isang oras kasi naka motor lang ako. Alas tress na ako ng hapon naka-uwi sa bahay at pag pasok ko sa loob ay nagulat ako sa aking nakita. Kumpleto ang lahat ng mga kapatid ko at mga bayaw ko na ewan ko kung ano ang pinunta doon. Napatingin silang lahat sa akin at nakita kung gulat na gulat sila ng makita nila ako. . . "Asa ka gikan boyet?" (Saan ka galing boyet?). tanong ng pinakamatandang ate ko. . . "Ah sa akong barkada te"..(Sa aking kaibigan ate). .sagot ko naman sa kanya . . .

Tumayo ang pangalawang ate ko at lumapit sa akin. Hindi ko alam kung ano ang gagawin niya pero nagulat nalang ako ng agad nalang niya akong niyakap ng mahigpit. Ewan ko pero bigla nalang akong nakaramdam ng kalungkutan ng mayakap ako ng ate ko. Biglang akong napaluha at napaiyak sa pagyakap niya. .Ito kasi ang unang pagkakataon na nayakap ako ng ate ko sa huling sampung taon simula ng mamatay si Papa. . . "Iiyak mo lang yan bunso" . sabi niya at tuloyan na ngang lumabas ang mga luhang nakatago sa aking mga mata. .

Matapos niyang mayakap ako ay pinapasok na niya ako ng kwarto ko pero bago ako pumasok ay tinanong ko muna siya kung ano ang meron. . . "Hindi mo ba alam bunso?, birthday ni Mama ngayon" . . sagot ng ika-pangatlong ate ko. . Nagulat ako sa sinagot ni Ate sa akin, di ko na pala namalayan ang kaarawan ni Mama dahil sa pag-iisip ko ng ibang bagay tulad ng pag-ibig na yan. Nakalimutan ko na ang isa sa pinaka importanteng babae sa buhay ko, si Mama. August na pala. . . "Magpapasa lang po ako ng leave reports ko ate at babalik din po ako agad" . .sagot ko at lumakad na. . .

Mabilis akong pumasok sa kwarto ko at kumuha ng pera sa savings ko. Agad akong gumawa ng leave reports at umalis na ng bahay. Pagdating ko sa work place ko ay galit agad ang sumalubong sa akin ng OIC ko pero wala na akong oras pa para makipag sagutan sa kanya. Sira na records ko at wala na siyang magagawa pa. Humingi nalang ako ng patawad sa kanya at nangangako na sana ay hindi na mauulit pa ang lahat. Sana nga lang. . . 5 Pm nakalabas ako ng workplace ko at pinayagan akong umabsent ulit ng isa pang gabi. Agad akong nagtungo sa puerto para bumili ng ireregalo ko kay Mama. Mabuti nalang at hindi umulan at naging maganda ang pamimili ko. Matapos kung mabili ang lahat ng regalo ko ay umuwi na ako ng bahay at eksakto na nagsisimula na silang kumanta ng birthday song para kay Mama.

Nakikita kung masaya si Mama dahil kumplito kaming lahat ngayon, Pati mga apo niya at ang mga bayaw ko. Mas lalo pang naging masaya si Mama dahil sa mga regalo na aming binili para sa kanya. Pinagsaluhan namin ang masarap na pagkain na syempre luto ni Mama. Matapos ang lahat ay nag paalam na ako kay Mama na aalis na muna ako. . . "Saan ka ba pupunta anak?" . tanong ni Mama sa akin. . . "May importante lang po akong bibisitahin Mama. Uuwi din po ako bukas ng hapon para pumasok.". . . "Mag-iingat ka lang ha, kung may problema ka Anak kausapin mo ako, ako ang Mama mo, ako lang ang nakaka-unawa sayo ng lubos Anak" . . "Salamat po Mama, alis na po ako, Happy BirthDay po ulit Mama" . . sagot ko sa kanya at niyakap ko siya ng mahigpit bilang pasasalamat. .

Nakangiti akong umalis ng bahay dahil sa naging masaya ulit ang bahay. Kung tutuosin lang si Mama ang first girlfriend ko, diba tama ako?, sila, ang mga Mama, ina, nanay o ano pa ang tawag ninyo sa kanila, sila pinaka unang babae na mamahalin natin sa buhay natin. Kaya mahalin natin sila kahit ano mang mangyari. .

Mabilis akong bumalik sa Malaybalay City Provincial Hospital kung saan si Joy. Dala-dala ang isang bouquet ng kulay pink na rosas. Nasa harapan ako ng entrance ng hospital ng wala akong makita na kamag-anak ni Joy. Tinignan ko ang parking lot at hinanap ang Van nila Marco pero hindi ko nakita ito. Agad akong kinabahan at dali-daling pumasok sa loob ng hospital. Halos matulak ko pa ang mga taong madaanan ko sa pagtakbo ko papunta sa kwarto kung nasaan si Joy. Pagdating ko doon ay walang tao sa labas at ng binuksan ko na ito ay nagulat ako ng wala na si Joy na nakahiga sa kama. Isang nurse nalang ang naglilinis doon at napatingin siya sa akin. . . "Sino po ang hinanap niyo dito Sir?" . . tanong niya sa akin. . . "Ang pasyente po dito?, nasaan na po?" . . tanong ko rin sa kanya. . . "Nako Sir, nilipat na po siya ng hospital ng matandang babae kanina. Ayaw nga po sanang ipalipat ng mga Doctor kasi malala pa daw ang sakit niya pero nag pumilit po ang matanda" . . sagot niya. .

Matapos kung marinig ang sagot ng nurse ay napasandal nalang ako sa pintoan at parang nawalan ng lakas. Tang-ina. Matapos ang masayang ginawa ko kanina ito pala ang kapalit? .Akala ko ok na ang lahat hindi pa pala. Tang-ina. . ."Sir, ok lang po kayo?, pwede niyo naman pong tanungin sa logs office kung saan nila dinala ang pasyente" . . . Napatingin ako sa nurse at biglang nabuhayan ng lakas. . ."Tama!, salamat nurse" . . tinignan ko ang name tag niya . . "Nurse May," . nginitian niya lang ako at matapos ay lumabas na ako. Mabilis akong naglakad papunta kung saan naka log ang lahat ng mga pasyenteng lumabas ng hospital pero pagtanong ko doon eh bigo ako. Ayaw nilang sabihin sa akin ang buong detalye. . . . "I'm sorry Sir, pero hindi po namin pwedeng sabihin sa inyo kasi yun po ang bilin ng pamilya ng pasyente" .ang sagot lamang sa aking ng head nurse.

Lumabas ako ng hospital na tulala at ewan ko kung saan ako dadalhin ng aking mga paa. Para akong baliw na nagpalakad-lakad sa harap ng hospital hanggang maalala ko ang bahay ng matanda na tinirhan ni Joy. . Agad akong sumakay sa motor ko at bumalik ako doon at pag dating ko doon ay tahimik at patay ang lahat ng ilaw. Wala akong taong nakita at kahit pusa ay wala. Walang Joy. Halos mawalan na ako ng pag-asa ng gabing yun kakahanap kay Joy kung saan siya dinala ng matanda. Bumalik ako sa tinambayan ko kahapon na bar at uminom doon para kahit papano ay mawala ang sakit na dinaramdam ko ng mga oras nayon. Tang-ina. . Nauubos ko na ang isang bote ng beer ng biglang may tumabi sa akin at ng maamoy ko ang pabango niya ay nakilala ko ito. . .

"Its nice to see you here Dave" . . wika niya habang umu-order rin ng beer. .Napatingin ako sa kanya at hindi ko maiwasan na humanga sa kanya ng gabing yun. She's wearing ah red tubedress and all I can say is perfect. Ngayon ko lang din napansin na may dimples pala siya. . .She smile ng tumingin siya sa akin and shit lalo siyang gumanda when she looks at me. . . "Anong ginagawa mo dito Marie?" .. "Hmmmm?, wala lang, gumigimik, rest day ko kasi tomorrow, sooo lumabas muna ako para maka pag pahangin" . . sagot niya. . . "Si Nikki kasama mo?" . . ."Hindi, sa sunday pa restday niya" . . ."Ah ganun ba" . . ng marining niya ang huling sinabi ko ay mas malo pa siyang lumapit sa akin at mas lalo ko pang naamoy ang mabango niyang katawan. . . Shit marie, wag. . .

Tumitig siya sa akin and then hinawakan ang kamay ko. . "Lets go to my place" . . . "Ha?, para saan?" . . ."Basta" . .sagot niya at hinila na niya ako palabas ng bar. . . "Dala mo parin ba ang motor mo?" .. tanong niya, , , "Oo" . . . "Tssskk. . . ok follow me ok?, , , para hindi ka mawala and remember wag kang tatakas sa akin" .. .sabi niya and then bigla nalang siyang naglakad papunta sa isang toyota hilux na kulay pula. .. . Nabigla ako ng makita ko yun. Mayaman pala sila Marie?. .. . Sumakay siya doon at binaba ang bintana. . . "Follow me ok?" . . I just nod nalang dahil parang seryoso naman siya. . Sumakay narin ako sa motor ko at sumunod na sa kanya kung saan siya papunta . .

After a minute, a 15 minutes travel ata. Nakarating kami sa isang subdivision at ang lalaki ng mga bahay doon. Remodel houses i think. Pumarada kami sa harap ng isang malaking bahay at ako na mismo ang pinagbukas na niya ng gate. Wala ata siyang kasama sa bahay. . . . "Ikaw lang ba mag-isa dito?" . . tanong ko ng nasa pintoan na kami. . . "Yes, for now kasi umuwi si Manang sa Cebu last Monday" . . sagot niya at binuksan na ang bahay. . .

Nauna siyang pumasok sa akin pero pagpasok ko ay nagulat ako sa sumunod na eksana. . Agad akong tinulak ni Marie sa sofa sa sala nila at bigla nalang siyang kumandong sa akin. . Naka tubedress lang siya that night kaya nakikita ko ang mapuputi niyang hita. . . "Marie ano tung ginagawa mo?" . . "Shhhh, just enjoy it Dave, I just want also to enjoy this night with you" . . sagot niya at tumayo siya muna matapos ay kumuha ng wine. Hindi ko alam pero parang whisky or anything na maiinom. . Ininom niya ito pero hindi ko nakita na nilunok niya ito. She look at me in a very seductive way. Kumandong siya ulit sa akin at dahan-dahang lumapit sa akin hanggang sa maghinang ang aming mga labi. . Ang lambot ng labi ni Marie at hindi ko mapigilan na hindi ibuka ang bibig ko at yun nga pagbuka ko ay nilipat niya sa akin ang ininom niyang whisky. .

Muntik pa akong maubo dahil sa dami nito. Natapon pa ang iba sa leeg ko dahil hindi ko nalunok ang iba. Hindi ako ready doon. Ang init sa tiyan.. . Umangat siya konti at tumitig sa akin. . . "You like it Dave?" . . "Ah, Oo" . . ,sagot ko. . she smile and then uminom ulit and take note sa bote ito pero ngayon nilunok niya ulit. . Binigay niya sa akin ang bote at napatitig nalang ako dito. .. . Iba rin ang trip ng babaeng ito ha. Tinanggap ko ang bote at hindi rin ako nagpatalo sa kanya. Uminom rin ako pero parang hindi tatanggapin ng lalamunan ko ang inimom ko pero ng makita ko si Marie na nakatitig sa akin ay kinaya ko nalang. . .Ng matapos akong uminom ay biglang nag-init ang katawan ko. Ewan ko pero ang init talaga. .

Hinubad ko ang damit ko at nakita kung napatitig sa aking katawan si Marie. . My abs naman ako. Isang buong abs. Joke lang, yung bilog . . Tinitigan ko siya at hinawakan sa tagiliran niya. Napasinghap siya ginawa ko at inilapit ko siya sa akin. Narito na eh, sasagarin ko na. . .Hinawakan naman ni Marie ang ulo ko using her both hands and then we starts kissing again. Ang sarap niyang humalik. She was a also a damn good kisser. Gumigiling pa siya sa ibabaw ko habang naghahalikan kami. . . "Hmmmmmmm" . . ungol namin habang naghahalikan ng walang humpay. . .. .Nagsimula ng kumilos ang kamay ko at hinimas ang makikinis niyang hita papunta sa ilalim ng tubedress niya at nakapa ko ang undies niya. .Mas lalo ko pang nilaliman hanggang maabot ko ang hinahanap ko at naramdaman ko itong basa na.

"Basa ka na Babe" . .bulong ko sa kanya. . . "Your making me turn on" . . dugtong ko at napangiti siya sa sinabi ko. . Umangat siya at bumaba sa pagkakandong sa akin. Mabilis iyang lumuhod sa harapan ko at mabilis niyang hinubad ang suot kung maong kasama na ang boxer shorts ko at umigkas ang galit kung alaga sa harapan ni Marie. .Napatitig pa siya muna nito bago niya ito hinawakan at sinalsal. . Napa ungol ako sa ginawa niya at napapikit ako sa sumunod niyang ginawa. . Pilit kung minulat ang mata ko at tinanaw ang ginagawa niya at nakita kung naglabas masok na sa bibig niya ang alaga ko habang sinasalsal niya ito. . . "Ahhhhh, , ummmmmhmmm , , marie. . . ang sarapppp" . . .

"Ugllkkkllll, ummmmmmhmmmmm uglllkkkk" . .ungol ni Marie habang nakatitig sa akin . . shit. . .ang galing niya. . Halos manginig ang katawan ko sa ginawa niya kasi minamasahe narin niya ang bayag ko. . Ilang minuto niyang ginawa yun ng maramdaman kung lalabasan na ako kaya tinapik ko siya at siniyasan na lalabasan na ako. . .She smile and then nagpatuloy lang sa pagsalsal sa alaga ko hanggang labasan na ako, , , :"Eto na Marieeee. . ahhhhhhh ummmh". . at tumalsik sa mukha niya ang tamod ko. . . Hingal na hingal ako sa ginawa ko pero hindi pa ako tapos, kaya ko pa. . Nginitian ko siya at ako naman ngayon ang gagalaw. . Tumayo ako at siya naman ang pinaupo ko sofa. Hinubad narin niya ang tubedress niya pati ang bra at undies niya at nakikita ko na ang tagong yaman ni Marie. . Ang puti ng buong katawan ni Marie and all I can say is she was damn fucking beautiful. Lumuhod ako at hinawakan ang paa niya. . Ewan ko pero gustong gusto kung halikan ang binti niya pero hindi sa may kuko niya, sa itaas lang ng konti. .Napapikit siya ginawa ko at dinilaan ko ito paakyat sa tuhod niya papunta sa hita niya at papunta sa matambok niyang basang puk*. . .

Inamoy ko ito at naamoy kung amoy feminine wash. .Ang bango. Nakaka-adik. . Aamoy ko pa sana ito ngunit bigla nalang hinawakan ni Marie ang ulo ko at inilapit sa puk* niya. .Agresibo ha kaya hindi ko na siya binigo sa gusto niya. Agad kung dinilaan ang puk* niya at yun ang nang paungol sa kanya ng malakas. . . '"Ahhhhhhh, , , umpppptttt Daaveeeeeee, don't stopppp pleaseee" . .ungol niya ng ipasok ko ang dila ko sa puk* niya habang nilalaro ng daliri ko ang tinggil niya. Napapa arko pa ang katawan niya at sa tuwing pinapasok ko ang daliri ko sa puk* niya. . . ."Umhhhhhppptttt ummmmhhhhh Daveee, bakit ngayon ka lang" . . .

Halos hindi na nga ako makahinga kasi dinidiin ni Marie ang ulo ko sa puk* niya sabay sabunot pa. . "Daveee malapit na ako" . . "Sige lang marie ilabas mo at hihimurin ko" . . sagot ko sa kanya at ilang segundo lang na paglalaro ko sa puk* niya ay nilabasan na siya. . Nanginig ang katawan ni Marie at nasalo ko lahat ng nilabas niya sa bibig ko. . Iba ang lasa ng katas ni Marie ha, ewan ko hindi ko ma explain basta. . kayo na bahala. . .Tumingin ako sa kanya at nakita kung nakapikit siya at parang dinaramdam pa ang pag papalabas niya. . Tumayo naman ako at agad kung tinutok ang galit ko ng alaga ulit sa puk* niya. . Pinaghiwalay ko ang hita niya at pumatong na ako sa kanya. . Napatingin siya akin at siya na mismo ang gumabay sa alaga ko para mapasok sa puk* niya. Niyapos niya ang kanyang binti sa aking tagilran at nag start na akong umabante sa kaselanan niya. .

Damang-dama ko ang kasikipan ni Marie at nakita ko nalang siya na kagat labi habang dinaramdam din ang sarap. . Niyapos niya ang kanyang kamay sa aking leeg at nakipaghalikan ulit sa akin. . . . "Hmmmmmm Ahhhhhhh, ,Daveeee harder" . . ungol ni Marie kaya mas lalo ko pang nilaliman ang pagbaon ko sa kanya. . .Napapakalmot naman si Marie sa aking likuran at shit ang sakit ha. . parang nasusugatan ang likod ko pero hindi ko nalang pinansin yun dahil sa sarap .

"Ahhhh ahhhhhhahhhhh, ummmmmptttt" . . ungol ni Marie ng mas lalo ko pang binilisan pag pag bayo. . . naramdaman ko ulit na nilabasan si Marie at mas lalo pang dumulas ang puk* niya. . . Ako rin ay malapit na kaya pinatayo ko siya at agad ko siyang pinatalikod. . . Nakaharap kami sa malaking salamin at nakikita ko ang reflection namin ni Marie. . Tinutok ko ulit ang alaga ko sa kanya at napa arko ang likod niya. . Pikit matang dinaramdam ni Marie ang bawat bayo ko at napayuko siya . . .Mas lalo ko pang binilisan.

Naglalakad ako sa sa gilid ng dalampasigan na hindi ko alam kung nasaan ng may mapansin akong babae na naka-upo sa ilalim ng puno ng niyog. I heard it crying and ng lalapitan ko sana siya ay bigla nalang itong tumayo at walang lingon sa akin na tumakbo papalayo. Agad ko naman itong sinundan pero ng malapit ko na siyang maabot ay bigla nalang akong nadapa at hindi ko na siya naabutan pa. Sa pagtayo ko ay nakita ko ang isang panyo na parang nalaglag ng babae at ng punotin ko na ito at tignan ito ay nagulat ako. . . ."Akin to ah" . .sabi ko at ng tumingin ako ulit kung saan pumunta ang babae ay biglang may malakas na alon ang humambalos sa akin. Natulak ako papalayo ng alon at bigla nalang akong nabagok sa isang puno at nawalan ng malay.

"Joy!" . . sigaw ko ng magising ako sa aking malalim na pagkakatulog. Nilibot ko ang aking paningin at nakita kung nasa isang kwarto ako. Nasaan ako?. . Tumingin ako sa aking gilid at nakita kung may isang babae na mahimbing na natutulog at ng gumalaw siya ay nakita kung si Marie ito. Napakamot nalang ako sa aking ulo. Oo nga pala nandito ako sa bahay nila Marie. Pero nagtataka ako sa aking panaghinip. Ano yun?, kailangan kung malaman ang kahulogan nun. Parang may kahulogan ang napanaghinipan ko. Isang mensahe?, posible kayang?

Tumayo muna ako at tinignan kung ano ng oras and its already 9 Am na. Mahimbing paring natutulog si Marie kaya bumaba na ako at nag decide na magluto para makakain na kami ni Marie. Agad akong nagtungo sa kusina ng bahay nila at naghanap ng pwedeng maluto. Nakita kung kumpleto lahat ng rekados kaya nag decide akong magluto ng pagkain na masarap na magugustuhan talaga ni Marie. Agad kung hinanda ang mga rekados at nag-umpisa na sa pagluluto at matapos ang isang oras ay natapos narin ako. . . "Wow, ang bango naman niyan" . . wika ni Marie ng bumaba na siya at ng makita ko siya ay muntik ko ng mabitawan ang dala kung plato dahil sa suot niyang pangtulog.

"Hey, wag mo nga akong titigan ng ganyan baka mabitawan mo yang plato na dala mo eh" . . . "Ah, ay sorry, , ang ganda mo kasi" . .napayuko siya sa sinabi ko at hinawi niya ang buhok na nasa gilid ng tenga niya. . . ."Thanks" .mahina niyang sagot, ngumiti nalang ako at inaya na siyang kumain. . ."Kain na tayo" . .masaya naming pinagsaluhan ang niluto ko at nag kwentuhan narin kami ng nag kung ano-ano. Nag exchange number kami at kung may pagkakataon daw gusto niyang samahan ko siya na pumuntan ng Cagayan De Oro kasi isang beses pa daw siya nakakapunta doon dahil tubong Davao daw talaga sila ng family niya. Pumayag naman ako kung may pera ako at walang magagawa sa bahay. Sinabi ko na kasi sa kanya na baka hito na ang huling pagkikita namin dahil wala na nanaman akong pupuntahan dito sa Malaybalay City.

After naming kumain ay naghugas na ako ng pinangkainan namin at matapos ay nag pasya na akong umuwi. Ayaw pa sana niya akong pauwiin kaso kinakailangan eh. . Nagpasalamat nalang ako sa ginawa namin kagabi. . . ."Bumalik ka ha, kung may free time ka" . . "Susubukan ko Marie, pero kung may babalikan ako dito babalik talaga ako" . . bigla nalang niya akong binatukan at napatawa nalang 'ko kasi nakita ko siyang nag blush. Nahiya ang morena. . . Niyakap ko nalang siya at hinalikan siya sa noo. . . . "Babalik ako promise ko yan pero parang matatagalan pa kasi may pasok pa ako sa trabaho, kung may vacant ako dadalawin kita dito ok?, sige alis na ako at salamat sa lahat Marie" . .

Matapos kung makapag-paalam sa kanya ay mabilis na akong umuwi at habang nasa byahe ako ay ini-isip ko ang napanaghinipan ko kanina. Parang may konektion talaga sa akin ang dalampasigan eh pero hindi ko matandaan kung saan yun. Naka-uwi nalang ako ng bahay at agad akong nag-ayos sa aking sarili para pumasok sa trabaho. Pagdating ko sa work place ko ay nabalitaan ko nalang na nag resign na si Erika at Roxanne. Tinanong ko narin ang OIC namin kung pati ba si James ay nag resign din at Oo nga pati din siya. Ang gagong yun. Tinuloy talaga ang pagsama kay Roxanne. Medyo nawalan din ako ng gana sa trabaho kasi na tsismis ang nangyari sa amin ni James at ako daw ang naging dahilan na nag resign silang lahat. Muntik pa nga akong mapa-away sa work place ko dahil sa tsismis nayan mabuti nalang at napigilan ko pa ang aking sarili.

Tatlong linggo ang nakalipas, naging ganun ang seste ng buhay ko. Pasok sa trabaho at pagkatapos uwi agad ng bahay para matulog agad. Ayaw ko namang lumabas ng bahay kapag walang pasok dahil nawalan talaga ako ng gana. Parang may hinahanap ako pero hindi ko makita. Dumaan din ako sa depression pero pinilit kung magpakatatag. Ganun lang hanggang isang araw bigla ko nalang na-alala ang napanaghinipan ko. Nasa Lemketkai Mall ako ng mapatingin ako sa isang shop ng mga Tv at eksakto na dagat ang pinapalabas sa Tv. Naalala ko bigla ang lugar na matagal ko ng gustong maalala. . . "Oo nga" . . .sigaw ko bigla sa loob ng mall. Napatingin pa sa akin ang mga tao sa gilid ko sa pagsigaw ko. Napahiya tuloy ako. Agad akong lumabas ng mall at sumakay sa motor ko at hinanap ang lugar nayon. Alam kung doon ko lang siya makikita. Sana nga lang. Sana.

Halos isang oras ang byahe ko hanggang makarating ako sa lugar na hinahanap ko. Sigurado akong nandito siya. Sigurado ako. Pagpasok ko sa ressort ay isang malamig na hangin ang sumalubong sa akin. Kaba, excitement, saya at takot ang nagsama-samang nararamdaman ko that time. Huminga muna ako ng malalim bago ako nagpatuloy sa paglakad hanggang sa makalabas ako ng ressort at makita ko na ang napakagandang dagat. Malamig na hangin ang dumadampi sa aking mukha. Nakakagaan ng pakiramdam, parang kailan lang. Nilibot ko ang aking paningin sa buong paligid at hinanap ang aking sadya doon pero bigo ako. Wala akong nakita kahit anino niya. Akala ko makikita ko na siya dito pero hindi pala.

Hindi ko mapigilan na mapaiyak at mapaupo sa gilid ng dalampasigan. Tang-ina. Kahit sa huling pagkakataon gusto ko lang naman siyang makita pero kahit yun ay pinagkakait sa akin ng panginoon. Wala na talaga to. Tuloyan na akong napaiyak at napahagulhol kasabay ng tinig ng alon ng dagat hanggang may marinig akong papalapit sa akin. Hindi ko siya nilingon pero ng maring ko ang boses niya ay napalingon agad ako. . ."Hi, heto oh panyo" . sabi niya at ng makita ko kung sino ito ay napatayo agad ako. Napamulat pa ang mga mata ko ng makita ko ang mukha niya. Hindi 'ko nagkakamali siya nga. . Ang ngiti niya, ang titig niya, ang boses niya, siya nga.

"Joy?" . .tanong ko sa kanya baka kasi siya si Roxanne eh, naninigurado lang po. She smile and then pinunasanan ang luha ko gamit ang panyo na binigay ko sa kanya noon. Medyo pumayat siya pero wala na akong paki-alam. . . ."Ikaw ba talaga si Joy?". . naiiyak kung tanong sa kanya. . . ."Shhhh, don't cry, nandito na ako sa harapan mo" . .sagot niya sabay ngiti. . "Ikaw nga!" . . yayakapin ko sana siya pero bigla nalang siyang umatras papalayo sa akin. . . "Bakit?" .tanong ko. . .tinuro niya si Marco at Martin sa may gate at ng magkatitigan kami ay tumango lang sila bilang sagot. . .

Tumingin ako ulit sa kanya at hindi na ako nagpapigil pa. Niyakap ko na siya at sa muling pagkakataon naramdaman ko ang katawan ni Joy, ang init ng katawan niya.. . . ."Joy, ikaw nga, ikaw nga" . . sabi ko habang kayakap ko siya. . .Gustong ko na siyang halikan sa labi that time pero hindi pwede kasi hindi ko pa naman siya girlfriend. Gusto ko ng sabihin sa kanya na mahal ko siya pero yun na nga hindi pa pwede. . Niyakap ko nalang siya ng mahigpit at matapos ang ilang minutong yakapan ay kumalas na ako. . . . "Ok ka na ba?, anong nararamdaman mo ngayon?, wala ka na bang sakit?, " sunod-sunod na tanong ko sa kanya. . . She smile again and then bigla nalang akong binatukan sa ulo. . . "Isa-isa lang pwede?, sasagutin ko lahat ng yan" . .

Tumingin siya sa dagat at huminga ng malalim bago siya nagsalita. . . "Hindi ko alam kung paano ko to sasabihin sa'yo Dave. Hindi ko na sana sasabihin pa sa'yo to pero parang kailangan mung malaman" . . .. "Na ano Joy?" .nagugulohan kung tanong sa kanya. Bigla akong nakaramdam ng kaba at takot sa susunod na mga minuto, naghihintay sa isasagto niya . .Konting katahimikan ang dumaan. . She inhale ng malalim bago siya ulit nagsalita. . . . "May taning na ang buhay ko Dave, maybe a 2 months or 5 months nalang ang itatagal ng katawan ko " . . malamig niyang sagot sa akin. . . Bigla nalang akong nanlumo sa kanyang sinagot. Gusto kung magsalita pero ayaw gumalaw ng bibig ko at tang-ina parang nag freeze ang utak ko. Parang gusto ko ng umuwi at umiyak sa loob ng kwarto ko pero hindi yun pwede.

Lumapit siya sa akin at hinaplos ang mukha ko using her both hands. . . "Dave, hoy, , ,don't be sad, kailangan nating tanggapin ang totoo dahil ito ang katotohanan" . . Ang tumigil na pag-iyak ko kanina ay bigla nalang ulit nagsimula. . . "Sigurado ka ba talaga diyan Joy?, baka nagkakamali lang ang doctor sa sinabi niya, baka nagkamali lang ang calculations niya . . baka" . .. taranta kung sabi sa kanya. . hinigpitan niya ang hawak sa mukha ko and in split seconds nakita ko siyang lumapit sa akin at naramdaman ko nalang ang labi niya na dumampi sa labi ko. . She kiss me. Hindi kagaya ng nung una na sandali lang ngayon matagal na. Natulala ako sa ginawa niya at hinayaan ko nalang siya. Ang sarap palang humalik ni Joy. Hindi ko na alam kung gaano katagal kaming naghahalikan. Naramdaman ko nalang na umiiyak narin siya at ng kumalas na siya ay nakita ko na nakangiti siya. . .

"Thanks Dave, wag ka ng mag-alala sa akin. 5 months is enough naman diba to make a good memories with you. Gusto kung kasama kita Dave habang nandito pa ako, don't worry ako na bahala sa lahat" . . Ako naman ngayon ang nagpahid sa kanyang luha. . . ."Ibibigay ko ang lahat ng aking abot na makakaya sayo Joy. Hayaan mo akong ipakita ko sa'yo ang pagmamahal ko na hindi ko nabigay sa kapatid mo" . . . matapos yun ay ngumiti na siya at niyakap ko na siya ulit. . "Thank you Dave" . . . . "Salamat din Joy, Can I ask you something?" . . . "Ano yun?" . . . "Pwede ba kitang ligawan?" . . She smile and then tumayo sa harap ko. . . .She look at me in a very serious way. . . .

"Sigurado ka na ba Dave?, kahit alam mung may Endo ang buhay ko?, kahit hindi natin malalaman ang huling araw ko dito sa mundo?" . . . . "Wala akong paki-alam kung ano ang kahihinatnan ng tagpong itong Joy ang mahalaga magkasama tayo. Tatanggapin ko lahat diba pinangako ko sayo na kahit sa huling pagkakataon maipakita ko sayo na mahal kita?, Minsan lang ako magmahal ng totoo Joy at sa'yo ko yun ibibigay. Mahal kita higit pa sa aking sarili at kung ano man ang mangyari tatanggapin ko kahit masakit man basta maibigay ko sayo ang pinakamasayang araw sa buhay mo" . . . Matapos kung sabihin yun ay niyakap ako ni Joy. . Hindi ko man narinig ang matamis niyang Oo alam kung may sinasagot na ako ni Joy.

After niya akong yakapin ay inaya na niya akong bumalik sa loob ng resort kung nasaan sila Martin at Marco. Hawak kamay pa kaming naglalakad papasok at ng makita kami nila ay binati kami na masaya sila sa aming relasyon. Nagpasalamat naman ako sa kanila dahil kahit may nagawa akong kasalanan ay tinanggap parin nila ako. Gabi na ng ayain kami ni Martin na pumunta sa bahay nila para doon na kumain at magpahinga na. Kinakailangan kasi ni Joy na hindi siya mapagod dahil baka raw biglang bumigay ang katawan niya. Masaya kaming naghapunan at matapos ay nagka-ayaan ng konting inoman. Kaming tatlo lang at si Joy naman ay nasa kwarto niya at nagpapahinga. Naging masaya naman ang inuman namin ng biglang dumating si Roxanne na kasama si James. . .

Napatayo agad ako at biglang nag-init ang dugo ko ng makita si James. . . "Anong ginagawa mo dito gago ka?" . . tanong ko sa kanya. . .."Sandali lang toll, hindi ako pumunta dito para makipag-away sa'yo. May gusto lang akong importanteng sabihin sa inyo" . . sagot niya. . Napatigil ako at tumayo naman si Marco para bigyan ng upuan silang dalawa. . . "Ano ang sasabihin mo James, bilisan mo bago pa ako hindi makapagpigil sa'yo" . . Nakita kung binuksan niya ang bag niya at meron siyang inilabas na envelop. . . "Ano yan?" . . tanong ko ulit. . . "Buksan niyo ng malaman niyo" . . Si Marco na ang nagbukas at ng mabasa niya ito ay nakita kung nagulat siya. .. . "Ankle" . . sabi niya at binigay kay Martin ang envelop. At ng basahin na ito ni Martin ay nakita ko ang biglang pag-aalala niya. . Nagkatitigan sila ni Marco bago siya tumitig sa akin. . . "Sabi ko na nga ba" . . ang biglang sabi ni Martin. . . . "Martin ano ang laman ng enevelop?" tanong ko. . .. Binigay niya sa akin ang envelop at ng basahin ko na ito ay nagulat ako. . . . Ano to?. . .

"Sigurado na ba kayo dito?, baka nagkakamali lang sila" . . tanong ko sa kanila. . Nakita kung napayuko si Martin at Marco. . Si James naman ay hindi makasagot at si Roxanne ay nakayuko lang at parang umiiyak na. . . . "Kailan pa to?" . . tanong ko ulit. . . "Kahapon pa yan toll at nalaman nalang namin ni Roxanne na isang buwan na siyang buntis at ako ang Ama ng dinadala niya" . . sagot ni James. . . Ng marinig ko ang sagot niya ay hindi ko na napigilan pa ang aking sarili. . Agad akong tumayo at agad ko siyang sinuntok sa mukha. . . ."Patawarin mo talaga ko toll, patawad talaga" . . naiiyak niyang sabi sa akin. . . Huminga muna ako ng malalim bago ako sumagot sa kanya. . . "Wala na akong magagawa pa diyan, nangyari na at kailangan ko nalang tanggapin yan ang gusto ko nalang sabihin sayo ay alagaan mo si Roxanne at ang magiging anak niyo kagaya ng binigay ko sa kanya. Alam kung magiging mabuti kang ama sa at asawa sa kanya pero hindi parin kita mapapatawad James. Habang buhay kung daldalhin ang galit at puot na binigay mo sa akin at kapag nalaman ko na iiwan o sasaktan si Roxanne baka hindi lang yan ang aabutin mo sa akin" . . . matapos kung sabihin yun ay pumasok na ako sa loob ng bahay. . .

Agad akong pumasok sa kwarto kung saan natutulog si Joy at tumabi na ako sa kanya. . . Nagising siya sa aking pagtabi at ng magkatitigan kami ay hindi ko mapigilan na mapangiti. Katabi ko ngayon ang babaeng nagpapaligaya sa akin ng mga oras nayon. She smile back at me at bigla nalang niyang piningot ang ilong ko. . "Bakit?" . . . "Ang baho mo eh, amoy alak ka" . . "Hindi naman ah". . sagot ko at niyakap ko siya. . . Hanggang sa nasa ibabaw na ako sa kanya. . Hawak ko ang magkabilang kamay niya at nagkatitigan ulit kami. At kahit lasing na ako ay hindi ko mapigilan mag-init that time. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya para halikan siya at hindi naman niya ako binigo. Pina-unlakan niya ako at sa pangatlong pagkakataon nag hinang ang aming mga labi. . Naghalikan kami na puno ng pagmamahal. Binitawan ko ang kamay niya at iniyapos naman niya ito sa leeg ko para hindi na ako makawala sa halikan namin.

Parang ayaw ko na ngang kumalas sa halikan namin, parang may gayuma na nagsasabi sa akin na wag akong titigil. Halos sampung minuto kaming naghalikan ng tumigil narin kami. . . Tinitigan ko siya at nakita ko sa mga mata niya ang labis na galak na nandito ako sa harapan niya. . . "Ok lang ba?" . . tanong ko. . .She just nod at me and then tumayo ako at isa-isa ko ng hinubad ang damit ko.. Siya rin ay hinubarad ko narin at yun nga nakita ko ang mga pantal-pantal sa ibat-ibang bahagi ng katawan niya tanda ng sakit nito. Pero kahit ganoon parin ay makikita ko parin ang magandang hubog na katawan ni Joy. Maganda parin siya. .

Agad akong dumapa sa kanya at hinalikan siya ulit. Ayaw ko ng patagalin pa ito dahil baka mapagod pa si Joy. Agad kung tinutok ang alaga ko namamasa na niyang kaselanan. . . "Dahan-dahan lang Dave, pleaseee, , ," . . sabi niya. . . Kaya dahan-dahan kung binaon ang alaga ko sa puk* niya. Nakita kung napangiwi siya at napaluha. Napatingin ako sa mga ari namin at nakita kung may dugo ito. Wag mong sabihin na. . . "Ako ang una?" . .tanong ko sa kanya. . . She just nod and then hinalikan ako para hindi niya maramdaman ang sakit. . .Dahan-dahan ko ng binaon ang alaga ko sa puk* niya at ng maisagad ko na ito ay nakagat niya ang lower lip ko. . . . "Ahhhhhmpttttttt. .. wag ka munang gumalaw Daveeee" . .

Naghalikan muna kami habang hindi pa ako gumagalaw at makaraan ang ilang minuto ay pinahintulotan na niya ako. . . Umatras ako at napapikit siya. . . Nag pump na ako at nararamdaman kung lumuluwag na ang kaselanan niya. Ok na. . Dahan-dahan lang akong nag atras abante habang naghahalikan kami. Gusto ko kasing damhin ang gabing yun na kasama si Joy. Amin ang gabing yun. . Naramdaman kung mas lalong dumulas ang puk* ni Joy tanda na nilabasan na siya kaya ako naman ngayon ang tromabaho. . Binilisan ko pa ng konti kasi nararamdaman ko narin kasi na lalabas na ako. . . "Joy, , malapit na ako" . . ."Ok lang Dave" . . . sagot niya . . .

Hinalikan ko siya at mas lalo ko pang binilisan ang pag bayo ko hanggang nilabasan na ako sa kaloob-looban niya. Napayakap ako sa kanya matapos akong labasan at nakita ko sa mga mata niya ang labis na saya. . . . "Mahal na mahal kita Joy," . . . "Mahal na mahal din kita Dave" . . . sagot niya sa akin at umunan siya sa braso ko at natulog. . . Napapikit narin ako at nakatulog narin.

Dalawang buwan ang nakalipas. Naging malubha na ang sakit ni Joy. Naglalagas na ang kanyang buhok at ang laki na ng pinayat niya. Nag-ilang balik narin siya sa hospital para sa chemotherapy niya. Ayaw ko mang makita na nagkakaganun si Joy ay kinaya ko para sa kanya. Sa tatlo namin ni Martin at Marco ay ako lang ang nilalapitan ni Joy. Halos araw-araw akong umiiyak pero hindi ako nagpapakita sa kanya na umiiyak ako. Ayaw kung ipakita sa kanya na nawawalan na ako ng pag-asa na gumaling siya.

Nasa labas kami ng simbahan dahil kasal ng kakambal niyang si Roxanne kay James. Ayaw ko sanang umatend pero kailangan kasi inimbita kami ni Roxanne. Oo masakit para sa akin na nakikita si Roxanne na may kasamang ibang lalaki at kaibigan ko pa na nanluko sa akin. Pero wala na akong magagawa nandiya nayan. Matapos ang mahabang paghihintay ay tinulak ko na ang wheel chair ni Joy dahil magsimula na ang seremonya ng kasal at pumasok na kami sa loob ng simbahan. Nagpalakpakan ang lahat ng tao sa loob at kita ko ang saya sa mukha ni Joy. Minsan natanong ko pa nga sa kanya kung gusto ba niyang magpakasal pero ang sinagot niya lang sa akin ay ayaw niya. Naintindihan ko naman siya, ina-alala lang niya ako kasi ayaw niya akong maging bintanang balo, binatang walang asawa at ayaw niyang akong maawa sa kanya.

Tama naman siya, kung papakasalan ko siya ay baka maging binatang walang asawa talaga ako, isang balo agad. Ang saklap nun. Naging masaya naman ang kasal. Nakita kung masaya si Roxanne sa piling ni James at masaya na ako dun. Tatlong buwan na siyang buntis. Mabuti pa sila. Matapos ang kasal ay kami naman ni Joy ay nag pasyang mag travel. Pinayagan naman kami ni Martin kahit isang araw lang. Hiniram namin ang van ni Marco at nagtungo kami ni Joy sa ibat-ibang bahagi ng Cagayan De Oro. Dala-dala ang camera ay kinuhanan ko si Joy na nakangiti at masaya sa ibat-ibang lugar. . Matapos sa Cagayan ay sa Bayan naman namin sa Manolo. Pinasyal ko siya sa Pineapple plantation kung saan ang napakaraming pinya. .

Naging masaya ang lahat ang mga araw na dumaan sa amin ni Joy. Gumawa din siya ng diary at sinusulat niya doon ang lahat ng masasayang ala-ala namin. Nakikita ko pa siyang umiiyak habang nagsusulat at yun ang pinakamasakit na nakikita ko ang umiiyak si Joy. Hanggat maari ibibigay ko sa kanya ang pinaka masayang araw hanggat kaya ko. . February 22nd. Naghanda ako sa harap ng bahay nila Martin ng isang supresa at wala siyang ka malay-malay. Pagdating ng alas otso ng gabi ay pinalabas ko na siya ng bahay at ng makita ko na siya ay agad kung pina-ilaw ang mga Christmas lights na hiniram ko pa sa kamag-anak niya.

Pina-upo ko siya at kinuha ko ang gitara ko para alayan siya ng isang kanta. . Isa sa mga paborito kung kanta ng parokya ni Edgar. . "Your Song". Habang kumakanta ako ay nakita ko siyang umiiyak na at ng matapos na ako ay lumapit ako sa kanya at inaya ko na siyang sumayaw. Pinatutog ko ang isang kanta na gustong-gusto ko pa noon pa. . "The Lady in Red" . Nakayakap si Joy sa akin habang sumasayaw kami ng magsalita siya. . .

"Dave, Mahal na mahal kita. Gusto ko lagi kitang kausap, kase feel ko ligtas ako sa tabi mo. Nakakalimutan ko ang problema ko. Lalo na ngayon na may sakit ako. Dave mahal na mahal kita tandaan mo yan ha? Hinding-hindi yun magbabago. MAHAL NA MAHAL KITA. Ang swerte ko rin sayo Dave, kase kahit pasaway ako, ang kulit ko, ang moody ko inintindi mo parin ako. Kahit ganon yung nagawa ko, tinanggap mo parin ako. Alam mo ini-isip ko ngayon baka one time magbago ka, kase nga don sa mga nagawa ko. Pero wag naman sana Dave, pero kung magbabago ka kasalanan ko rin naman eh. Mahal na mahal kita Baby. Hindi kita iiwan. NEVER. I"ll stay with you forever. Forever tayo diba kahit malabo na?. I LOVE YOU SI MUCH BABY! MAHAL NA MAHAL KITA. . mag-iingat ka palagi ha at alagaan mo ang iyong sarili okay?. . Mahal na mahal kita Dave" .

Yun ang mga huling salita na narinig ko mula kay Joy. Hindi ko na malaman pa ang ilan pero ang naaalala ko ay tumatak talaga sa isip at utak ko ang lahat ng sinabi niya. "MAHAL NA MAHAL KITA DAVE AT MAG-IINGAT KA PALAGI" . Nasa sementeryo ako, nakaharap sa lapida na may pangalan ni Joy. . "Janine Roxanne Delos Reyes" (not her exact name). Pilit nagpapakatatag sa mga nangyari. Ewan ko pero natanggap ko naman ang pagkawala ni Joy pero naiiyak parin ako. Gusto ko na ngang mag-aral ng ninja technic ng second hokage yung reanimetation technic bayon. Ewan basta yun. . Para buhayin si Joy at sabihin sa kanya ang hindi ko pa nasabi pero hindi pwede. Anime lang yun totoong buhay ito. . Ganito ba talaga ang buhay?

Siguro kaya tayo iniiwan ng mga taong mahal natin kase baka merong bagong darating na mas ok, na mas mamahalin tayo, yung hindi tayo sasaktan at paaasahin yung nagiisang taong magtatama ng mali sa buhay natin, ng lahat ng mali sa buhay natin pero kahit ganoon hindi ako nagsisisi na nakilala ko si Joy dahil pinadama niya sa akin kung paano magmahal ng totoo.

Nagsindi nalang ako ng kandila at nilapag ang dala kung bulakalak at nagdasal. . .

"Ang pagmamahal ko sa'yo Joy ay parang isang lasing sa inuman. Umiiyak, natutumba, nasasaktan na pero kahit ganon ang nangyayari sasabihin ko pa ring KAYA KO PA!!. ganyan kita ka mahal Joy. Nagpapasamalat ako sa'yo sa lahat ng binigay mong masayang ala-ala sa akin. Mga binuo nating pangarap na natupad. Nagkakilala tayo, naging magkaibigan, naging mahalaga ka sa akin at iningatan kita. Sa madaling panahon na yun ay natutunan kitang mahalin Joy. Alam mo ang pinakamasayang akidente sa buhay ko Joy ay yung nahulog ako sa'yo. Salamat sa lahat Joy. Handa na akong bumangon at buuing muli ang mga bagay na sinira nang nakalipas na kahapon. Hanggang sa muli nating pagkikita Joy at hanggang dito nalang.

The End