Captain Joan: Hindi Niya Naman Malalaman, Diba? Part 1

Captain Joan: Hindi Niya Naman Malalaman, Diba? Part 1

Babala: Ang lahat ng mga tao at pangyayari sa istorya na ito ay pawang gawa-gawa lamang. Lahat ng karakter sa istorya ay 18 taong gulang pataas.

Isang hapon, sa loob ng isang opis sa isang maliit na kumpanya ay naga-apply para sa posisyon na security guard si Arthur Cruz, isang 45 anyos na lalaki. Natanggal siya sa trabaho niya bilang factory worker matapos magsara ang kanyang dating kumpanya mga 3 buwan na ang nakalipas.

Arthur: Ahh… good morning po. Ako po si Arthur Cruz.

Interviewer: Good morning. Sige upo ka lang diyan.

Matapos ang 45 na minuto ay natapos na ang interbyu.

Interviewer: OK, sige. Makakapagsimula ka na ba sa Lunes?

Arthur: Opo, opo! Salamat po!

Interviewer: Sige, request ka na lang ng uniform pang-sikyu sa kabilang pinto. May training ka muna sa Lunes ng umaga, pero sa gabi magsisimula ka nang mag-on site.

Arthur: Sige po, kuha na lang po ako ng uniporme ko. Salamat po ulit!

Kinamayan ni Arthur ang lalaking interviewer. Masaya siya dahil ngayon lang may tumanggap sa kanya na kumpanya. Halos kanin at tuyo na lang ang kinakain niya dahil wala siyang perang pambili. Kinatok ni Arthur ang kabilang pinto.

Arthur: Tao po, may XL po ba kayo na uniform?

Tauhan: Ah meron pa atang isa, teka. Ayun!

Arthur: Salamat po!

Kinuha ni Arthur ang XL na security guard uniform at inilagay sa bag. Tama lang na XL ang kinuha ni Arthur. Hindi man gaanong katangkad sa height na 5’7” ay meron naman siyang beer belly dulot ng pag-inom niya halos araw-araw. Ang kanyang maitim na balat ay puro peklat din dahil sa manual labor na ginawa niya sa pabrikang pinagtatrabahuhan niya dati.

Arthur *sa sarili*: Sa wakas natanggap din ako, ng hirap nang maghanap ng trabaho ngayon, lalo na ngayong medyo matanda na ako.

Lumabas si Arthur sa opisina at pumunta sa parking lot sa harap. Kinuha ni Arthur ang helmet niya na nakasabit sa kanyang motor at isinuot ito. Mga 30 minuto siyang nag-motor hanggang makarating siya sa kanyang bahay.

Arthur *sa sarili*: Nakakapagod naman yung trapik. Nakauwi rin!

Binuksan ni Arthur ang gate ng kanyang bahay. Maliit lang na gawa sa di pa pintadong hollow blocks ang kanyang bahay. Siya lang mag-isa ang nakatira dito dahil hindi na siya kinakausap ng kanyang pamilya. Nagbulakbol kasi itong si Arthur nung kanyang kabataan kung kaya’t nawalan ng gana ang mga kamag-anak niya na magkaroon pa ng pakialam sa kanya. Naglakad si Arthur at itinanggal ang sapatos sa labas ng pinto. Pumasok siya sa iisang silid ng kanyang bahay.

Arthur *sa sarili*: Ano kayang kakainin ko ngayon? Ah. Ano pa ba kundi tuyo at kanin. ‘Di bale, magkakaroon na tayo ng pagkain sa Lunes!

Naghubad ng damit si Arthur at inilatag sa lapag. Kinuha niya ang basketball shorts niya at isinuot. Hindi na siya magsusuot ng sando para makatipid sa laba.

Arthur *sa sarili*: Sige, tutal mag-gagabi na naman kakain na lang ako.

Kinuha ni Arthur ang tuyo na nasa mesa at sumandok ng kanin na niluto niya kanina pang umaga mula sa kaldero. Malamig na ito, pero dahil sa katamaran ay hindi niya na ininit.

Arthur *sa sarili*: Hm, ano kaya masarap na inumin? Alam ko na!

Kumuha ng pera si Arthur sa wallet at lumabas papunta sa sari-sari store sa tapat ng bahay nila kahit topless pa siya. Bumili siya ng 1 litro ng beer. Kahit na tuyo at kanin lang ang pagkain niya, nakakahanap siya lagi ng pera pambili ng beer.

Arthur *sa sarili*: Ito na lang talaga nagpapasaya sa’kin eh. Bakit hindi?

Dinala ni Arthur papunta sa mesa niya ang beer. Kumain siya ng tuyo at kanin habang umiinom ng beer. Ni hindi man niya isinalin sa lalagyan ang beer, ininom niya diretso sa bote.

Arthur *sa sarili*: Magbabagong-buhay na ako sa Lunes, pramis.

Nang maubos niya ang kinakain ay hinugasan niya ang pinagkainan sa gripo sa likod ng bahay. Nakakalahati niya pa lang ang 1 litro na beer na binili niya kung kaya’t dinala niya ito papunta sa banig kung saan siya natutulog. Meron siyang maliit na monitor na nakakabit sa digibox kung kaya’t nakakapanood siya ng TV. Binuksan niya ang TV. Nasa balita ngayon ang isang babae na tila nagulat sa dinanas sa jeep. Hinoldap daw ang jeep niya pero tila hindi natuloy. Kinekwento ng babae na bigla na lang daw nag-iba pwesto niya nang di niya namamalayan.

Arthur *sa sarili*: Wala naman akong pakialam sa balita eh. Ahh, matulog na nga ako.

Pinatay ni Arthur ang TV at ininom ng straight sa bote ang natitirang beer.

Arthur *sa sarili*: *hic* Lashing na naman akoh. Makatulog na nga talagahh zzz…

Nakatulog si Arthur sa banig. Ang kanyang topless na matabang katawan ay nasisinagan ng isang pundidong ilaw sa gabi. Mayroong dalawang araw na dumaan nang parehong ganap lang ang nangyari: Gigising siya, kakain ng tuyo at kanin, iinom, matutulog. Ipinagkakasya lang ni Arthur ang kanyang kakaunting naipon na pera matapos niya mawalan ng trabaho. Saktong-sakto lang na pambayad ng bill ng kuryente at tubig ang kanyang natirirang pera kung kaya’t eksakto din na meron na ulit siyang trabaho. Sinigurado ni Arthur na magigising siya ng Lunes ng umaga sa pamamagitan ng pag-set ng alarm sa luma niyang cellphone. May camera pa naman ito pero pangit ang quality.

*BRRRRING*

Arthur: Ah! Gising na ako!

Napasigaw si Arthur nang marinig ang alarm. Pagkabangon ay pumunta siya sa banyo upang maghilamos at magtanggal ng hangover gawa ng pag-inom niya kagabi.

Arthur *sa sarili*: Huling agahan ko na’to ng tuyo at kanin, sana.

Lumabas si Arthur at kumain ng tuyo muli. Chineck niya ang oras at nakitang malelate na siya kung di siya magbihis at umalis na.

Arthur *sa sarili*: Ayput! Hindi na nga ako maliligo, rekta bihis na ako!

Dali-daling kinuha ni Arthur ang damit pang-sikyu at isinuot. Naglagay na lang siya ng alcohol sa damit para bumango ito. Tinignan niya ang kanyang sarili sa basag na salamin sa kanyang banyo. Dala niya ang sumbrero pang-sikyu at isinuot habang tinitignan ang sarili sa salamin. Naka-puti siya na security uniform at navy blue na pantalon na mukhang nababanat dahil sa kanyang katabaan. Ang kanyang sumbrero ay may kulay ginto na bakal sa harap, parang tipikal na suot ng sikyu.

Arthur *sa sarili*: Simula ngayon, sikyu na ako. Ngayon magbabago ang buhay ko!

Tinanggal muna ni Arthur ang kanyang sumbrero at inilagay sa bag. Sinuot niya ang helmet niya at nagmotor na papunta sa opisina. Sumakto naman ang dating niya sa opis dahil walang trapik. Nakita siya ng sikyu na nakastasyon ngayon.

Sikyu: Manong, ikaw ba yung bago? Ako pala si Dudoy. Hindi ko inaakalang tatanggap pa ng matanda dito ah.

Arthur: Ah eh, ako nga. Buti nga natanggap ako, hehe. Kailangang-kailangan ko na eh.

Dudoy: Ah talaga ba? Sige punta tayo sa guard room, doon ka ibi-brief ni Captain.

Arthur: Sige, salamat.

May lalaking dumaan sa likod ni Arthur.

Dudoy: Hoy, Itong! Muntik ka nang ma-late na naman!

Itong: Sensya na compadre, medyo napalaban ako kagabi eh, hehe.

Dudoy: Ikaw talaga pare, walang mintis! Haha!

Tumalikod si Arthur at nakita si Itong. Isa din itong sikyu. Si Itong ay mas maliit sa kanya, na may height na 5’3” pero malaki naman ang katawan nito at kayumanggi ang kulay ng balat. Si Dudoy naman ay may height na 5’11” at payat na may maitim ding balat kagaya ni Arthur.

Dudoy: Ah, Itong. Ito si… ano nga bang pangalan mo?

Arthur: Arthur.

Dudoy: Ito si Arthur, ‘yung bago. Siya dahilan kung bakit pumasok tayo ng maaga ngayon. Wahaha!

Itong: Ah ganun ba? May pa-training tuloy ulit si Captain dahil sa’yo! Pati bakit parang matanda ka na?

Arthur: …matanda na kasi talaga ako.

Dudoy at Itong: Bwahaha!

Sina Dudoy at Itong ay sikyu na sa opisina na ito maka-2 taon na ang nakalipas. Sa katotohanan ay mga ex-convict silang dalawa sa kasong pagnanakaw. Dati silang parte ng akyat-bahay gang na ngayon ay nagbagong-buhay na at nagtatrabaho bilang sikyu.

Dudoy: O siya siya, punta na tayo sa guard room, nandun na rin naman si Captain.

Itong: Halos 24 oras tayo ngayon ah, gabi pa talaga shift natin eh!

Arthur: P-pasensya na.

Dudoy: Wala na rin naman tayong magagawa, tara na Itong, Arthur.

Naglakad ang tatlong sikyu papunta sa guard room. Kumatok si Dudoy.

Dudoy: Captain! Nandito na si Arthur.

Binuksan ng Captain ang pinto at napatulala si Arthur sa nakita. Isa itong chinitang babae na may height na 5’7”.

Captain: Tara, pasok na kayo.

Dudoy at Itong: Yes, captain!

Si Arthur ay tila napatigil sa pinaroroonan. Hindi niya akalain na babae pala ang kanyang magiging boss. At mas lalong nakakagulat kasi sikyu na siya ngayon. Napansin ni Itong na nakatulala si Arthur.

Arthur: Hoy, tang. Mamaya na yan. Briefing muna.

Pagkapasok ni Itong at Dudoy ay umupo na kaagad sila sa mga hollow block na upuan na nasa harap ng blackboard. Tinabihan naman sila ni Arthur. Pumunta sa harap ng blackboard si Captain at nagsalita.

Captain: Ako nga pala si Joan, ako ang captain nitong guard squad dito sa opisinang ito. Tawagin niyo akong Captain Joan kapag nagtatrabaho tayo.

Tinignan mabuti ni Arthur ang itsura ni Captain Joan. Maganda ang mukha nito, mayroon siyang singkit na mata at medyo pango na ilong, pero napakaputi nito. Ang kanyang medyo pula na buhok na nakatali na ponytail ay natatakpan ng suot niyang sumbrero. Nagpatuloy si Captain Joan sa pagsasalita.

Captain Joan: Ang iyong baton ay nasa loob ng locker na ito. Ang baril na i-issue sa’yo ay ipapadala pa lamang galing sa main na opis, kung kaya baton ka muna ngayon.

Kinuha ni Captain Joan ang baton sa locker at iniabot kay Arthur.

Arthur: S-salamat, Captain.

Captain Joan: Alagaan mo iyan.

Bumalik si Captain Joan sa locker at may kinuhang chalk. Tumalikod siya sa tatlong lalaki at sinimulang magdrawing ng floor plan ng office building. Pagkatalikod ni Captain Joan ay narinig ni Arthur na nagbubulungan si Dudoy at Itong.

Itong *pabulong*: ‘Yan na nga ang inaabangan ko, hehe.

Dudoy *pabulong*: Sarap talagano, pare. Hehe.

Tinignan ni Arthur kung saan nakatingin ang dalawa. Nakita niya na nakatingin sila sa pwet ni Captain Joan habang nagsusulat siya sa blackboard. Hindi man ganong kalakihan ang pwet ni Captain Joan ngunit kitang-kita kung paano ito naka-tone dahil sa ehersisyong ginagawa ng kapitana. Kada nagsusulat siya sa pisara ay kumekembot ang pwet nito. Talagang nakakatakam tignan ang pwet nito na bakat na bakat sa suot nitong pantalon. Hindi nagtagal ay nakatitig na rin si Arthur dito. Napansin ito ni Itong.

Itong *pabulong*: Psst, oy. Huwag ka masyadong halata, tatang.

Dudoy *pabulong*: Nako, may isa pa ata tayong kaagaw ah, hahaha.

Inilihis naman ni Arthur ang kanyang paningin sa magandang pwet ni Captain Joan. Eksakto naman na humarap ulit si Captain sa kanila matapos ang kanyang pag-drawing sa blackboard. Makikita sa blackboard ang tatlong floor ng office building, ang ground floor, 2nd floor at ang basement. May nakasulat na D sa 2nd floor at I sa first floor. Mayroon namang mga letrang J at A sa basement. Nagsalita ulit si Captain Joan.

Captain Joan: Ngayong gabi ay ganito ang distribution natin. Dudoy, ikaw ang naka-assign sa 2nd floor. Itong, ikaw naman sa ground. Dahil bago pa si Arthur, sasamahan ko siya sa basement.

Tumingin si Dudoy at Itong kay Arthur ng masama. Tila naiinggit sila dito. Nakita naman ito ni Captain Joan.

Captain Joan: May problema ba tayo, Dudoy, Itong?

Dudoy at Itong: W-wala po, Captain!

Captain Joan: Ah ganun ba? Kung wala namang problema eh mag-5 laps kayo paikot ng building.

Dali-daling tumayo ang dalawa.

Dudoy at Itong: Yes, Captain!

Tumakbo papalabas ang dalawa. Si Captain Joan at Arthur na lang ang natira sa guard room.

Captain Joan: Arthur, ikaw muna ang tumao sa harap ng opis. Hindi ko muna pinapasok ang mga day shift ngayon para ma-train ka pati ma-refresh sina Dudoy at Itong.

Arthur: Yes, Captain!

Captain Joan: O siya. Dismissed.

Lumabas si Arthur ng guard room at nagtungo sa harap ng opis. Nakita niya dina Dudoy at Itong na tumatakbo sa labas.

Itong *hinihingal*: Hoooyy!!!

Napatigil si Arthur sa paglalakad.

Itong *hinihingal pa rin*: Napakaswerte mo tanda! Makakasama mo buong gabi si Captain!

Dudoy *hinihingal din*: Oo nga! Swerte mo Arthur.

Arthur: Ah, eh, hindi ko naman sadya yon!

Itong *hinahapo*: Naparusahan tuloy kami! Sige na, punta ka na sa pwesto mo!

Tumakbo ulit si Dudoy at Itong gaya ng inutos ni Captain Joan na laps.

Pumunta si Arthur sa harap ng opis at umupo sa monobloc. Ganito lang ang posisyon niya nang mga 3 oras hanggang dumating na ang lunch break. Nang magsimula na ang lunch break ay niyaya ni Dudoy si Arthur na kumain sa karinderya sa tapat ng opis kasama si Itong. Pumayag naman si Arthur. Nang makarating sila sa karinderya ay umorder na sila ng pagkain. Si Dudoy ay umorder ng hotdog at kanin, samantalang si Itong naman ay umorder ng adobo. Oorder na sana si Arthur nang chineck niya ang bag niya at nakitang hindi niya dala ang kanyang wallet.

Arthur: Ay naku! Oorder pa naman sana ako!

Itong: Tsk! Sige na nga! Utang ka na lang sakin. Utang ‘yan ah!

Binigyan ng pera ni Itong si Arthur. Para makatipid ay tuyo at kanin ang inorder nito.

Itong: Bakit ‘yan lang inorder mo?!

Arthur: Para matipid, nakakahiya naman eh. Tiyaka sanay na naman ako na ganito kinakain ko.

Itong: Pinautang naman kita ah? Ah ewan, bahala ka sa buhay mo.

Naglakad ang tatlong sikyu sa isang mesa sa karinderya. Umupo na sila at nagsimulang kumain.

Dudoy: Oo nga pala, Arthur. Ano trabaho mo bago ka napunta dito?

Arthur: Ah, sa pabrika ako dati.

Dudoy: Anong ginagawa mo dun?

Arthur: Eh nagkukumpuni ako ng-

Itong: Tsk, wala naman akong pake diyan!

Sumabat sa usapan si Itong kung kaya’t ‘di natapos ni Arthur ang kanyang sinasabi.

Itong: Tatang, anong tingin mo kay Captain?

Dudoy *tumango*: Ah, mas importanteng tanong! Haha!

Arthur: Ah, kay Captain Joan? Sa totoo lang nagulat ako na babae ang captain natin.

Itong: Wala akong pake dun ikaw naman oh! Yung tanong ko eh, anong tingin mo sa katawan niya! Bwahaha!

Nakitawa din si Dudoy. Medyo nagulat si Arthur sa tanong ni Itong.

Arthur: Ah, eh…

Dudoy: Matagal na si Captain Joan, nauna pa siya sa amin ni Itong. Mga 5 taon na siya sa opis.

Itong: Kami 2 taon pa lang, pero sulit naman tuwing makikita ko si Captain! Haha!

Dudoy: Siya kasi ang captain kapag sa night shift.

Arthur: Ahh…

Nagsalita ulit si Itong.

Itong: Matagal ko nang tinitignan si Captain Joan eh, sa ganung klaseng pwet ba naman, sinong di ma-eenganyo. Haha!

Dudoy: Okay din naman boobs niya pre ah!

Itong: Pwede na rin, mga B to C cup siguro. Pero pwet niya ang highlight. Sikip pa ng pantalon niya!

Dudoy: Napatahimik ka ata pareng Arthur.

Itong: Sexy naman talaga si Captain, ‘diba?

Arthur: O-oo.

Dudoy at Itong: Bwahaha!

Napahalakhak ang dalawa sa pag-amin ni Arthur na naseseksihan siya kay Captain Joan.

Itong: Tama ang sagot mo! Haha! Sarap talaga nung chinita na yun. Ang nakakaasar lang ay kapag inuutusan niya tayong tumakbo.

Dudoy: Oo, kapagod kanina pre!

Arthur: …

Nag-iba na ang usapan ng dalawang sikyu nang makita nilang malapit nang matapos ang lunch break.

Dudoy: Oh shiet, patapos na lunch. Tara na.

Itong: Tsk. Sige bilisan ko na. Bilisan mo na rin kain, Tatang.

Arthur: Sige.

Kanina pa tinatawag na Tatang ni Itong si Arthur at medyo naiirita na siya. Totoo namang siya pinakamatanda sa kanila. Parang mga nasa 30’s pa lang ata ang dalawa niyang kasama, samantalang si Captain Joan ay tila nasa 20’s pa sa kaseksihan.

Dudoy: Tapos na ba kayo?

Arthur: Oo.

Itong: Oo, tapos na. Oy Tatang utang mo ah!

Arthur: S-sige.

Bumalik ang tatlo sa opis at pumunta sa mga pwesto. Ngayong araw pa ay si Dudoy ang nasa ground floor habang si Itong ang nasa 2nd floor. Si Captain Joan naman ang nakatoka sa basement. Si Arthur ay nasa harap pa rin ng opis. Nang dumating ang gabi ay muling kumain sa karinderya ang tatlong lalaking sikyu.

Arthur: Oo nga pala, bakit hindi sumasama sa atin si Captain kumain?

Itong: Aba, gusto mo lang makita pwet nun no? Bwahahahaha!

Dudoy: Baka siya kainin ko pre! Hehe!

Itong: Hay, masagot nga ng maayos. Hehe. Si Captain mag-isang kumakain talaga, sa guard room. Nagbabaon ‘yun ng niluto niya tapos yun kinakain niya.

Dudoy: Kami naman dito talaga sa karinderya. 24 hours naman ito kaya kahit night shift dito pa rin kami.

Arthur: Ahh, kaya.

Nang matapos kumain ay ipinaalala ulit ni Itong kay Arthur ang kanyang mga utang.

Itong: Dalawang beses ka nang umutang, ah. Lunch at dinner. Pero tuyo lang naman… huwag mo na kayang bayaran. Kawawa ka naman eh.

Arthur: ‘Di. Bayaran ko bukas, pramis.

Itong: OK, boss.

Naglakad pabalik ng opis ang tatlo habang dumidilim ang paligid.

Pumunta sila sa guard room kung saan nakaabang na si Captain Joan.

Captain Joan: O tara, simulan na natin ang shift. Nandito na ang mga flashlight at walkie-talkie, kuha tayo ng tig-iisa. Tandaan niyo area niyo. Itong, ground floor, Dudoy, 2nd floor. Arthur, sama ka sa’kin.

Tatlong sikyu: Yes, Captain!

Naghiwa-hiwalay na ang tatlo paglabas ng guard room. Pinatay nila ang ilaw sa guard room at binuksan nila ang kanilang mga flashlight.

Captain Joan: Tara, Arthur.

Arthur: Yes, Captain.

Bumaba si Captain Joan at si Arthur sa basement. Nandito ang vault ng opis kung kaya’t isa ito sa pinakaimportanteng bantayan. Medyo malaki ang basement at mayroong mga nakatambak na mga kahoy, tela at tali sa lapag na di na inayos dahil sa dami ng manggagawa na pumasok na dito.

Captain Joan: Arthur, pulasan mo ‘yung mga madidilim na lugar dito, gaya nung likod ng kahin na yun oh.

Arthur: Yes, Captain.

Ginawa naman ni Arthur ang iniutos ni Captain Joan.

Captain Joan: Sige, Arthur. Very good. Doon naman sa kabila.

Arthur: Yes po!

Sinunod muli ni Arthur ang utos ng maganda at seksi na Captain. Naka-3 oras nilang in-inspect lahat ng mga kasuluk-sulokan ng basement. Inuutusan ni Captain Joan si Arthur at agad naman itong sinusunod ng lalaki. Maya-maya lamang ay pinatigil siya ni Captain Joan.

Captain Joan: Arthur, tama na yan. Good job tayo tonight. Ikaw ata ang pinakamasunurin kong sikyu. Sina Dudoy at Itong medyo mahina pumick-up eh, lalo na si Itong.

Arthur: Ay, haha. Thank you po, Captain.

Captain Joan: First night mo pa lang naman. Teka may ipapakita ako sa’yo, bilang masunurin ka.

May iniangat na cloth bag si Captain Joan at nakita niyang mayroong mga can ng beer na nakakahon sa ilalim nito.

Captain Joan: Ito oh, kuha ka ng isa diyan. Good job.

Arthur: A-ay, salamat Captain!

Kumuha si Arthur ng isang can ng beer at ininom ng dire-diretso. Si Captain Joan naman ay pakuha pa lang ng isa.

Captain Joan: Hoy, Arthur. Isa lang ang papayagan ko ah!

Arthur: Y-yes, Captain.

Binuksan ni Captain Joan ang can ng beer na hawak niya at sinimulang inumin.

Captain Joan: Bakit ang bilis mong ininom? May iniisip ka ba?

Arthur: …wala naman po, Captain.

Captain Joan: Hm, nag-hesitate ka. Meron nga. Haha.

Napangiti si Captain Joan. Nakita ito ni Arthur. Ang ganda talaga ng chinitang Captain niya, lalo na ngayong nakangiti.

Arthur: Mawalang-galang na po Captain Joan, pero sa ganda niyo pong iyan, bakit po kayo nandito?

Captain Joan: Ako? Haha. Nakita ko na ang mga tingin nina Itong at Dudoy sa akin. Tila ba nagtataka din sila kung bakit nandito ako.

Arthur *sa sarili*: Hindi lang ata ganun ang iniisip nila, Captain.

Nilagok ni Captain Joan ang lahat na natitirang beer sa can niya.

Captain Joan: Parehas lang tayo, may mga bagay tayo na hindi natin gustong pag-usapan.

Nginitian ni Captain Joan si Arthur at kinuha ang lata na nasa kamay nito. Tinakpan niya ang secret beer stash niya ulit ng cloth na bag at itinapon ang mga lata sa trash bag.

Captain Joan: Tara, trabaho na ulit tayo. Huwag mong sabihin kahit kanino itong beer ah.

Arthur: Yes po, Captain.

Captain Joan: Siya nga pala, mautusan ulit kita, tutal pinainom kita.

Arthur: Ay, ano po iyon, Captain?

Captain Joan: Pakikuha yung papeles nitong kahon na ito sa mesa sa itaas. Kakadeliver lang nito at kailangan nating i-check. Dito muna ako.

Arthur: Sige po, Captain.

Kinuha naman ni Captain Joan ang walkie-talkie.

Captain Joan *sa walkie-talkie*: Dudoy, Itong. Pataasin ko muna si Arthur sa guard room, huwag kayong magulat kung may bumukas na ilaw.

Itong *galing sa walkie-talkie*: Copy, Captain.

Captain Joan: Tandaan mo, Arthur. Patayin mo ang ilaw pagkatapos mo manggaling sa guard room. Utos ito ng mga bossing eh, para makatipid sa kuryente.

Sumaludo si Arthur sa Captain at umakyat papunta sa ground floor. Pumasok siya sa guard room at binuksan ang ilaw.

Arthur *sa sarili*: Ngayon, nasaan ang papeles na iyon?

Naghanap si Arthur ng papel sa locker, hindi niya makita doon.

Arthur *sa sarili*: Hmm, baka nasa cabinet?

Tumingin siya sa cabinet pero wala siya nakita. Kinuha niya ang walkie-talkie at tinanong si Captain Joan.

Arthur *sa walkie-talkie*: Captain, nasaan po kaya ang papeles?

Captain Joan *galing sa walkie-talkie*: Ah, ‘di ko nga pala nasabi. Nasa mesa dapat iyon.

Tumingin si Arthur sa mesa pero wala siyang nakitang papel.

Arthur *sa sarili*: Wala sa mesa? Baka nahulog sa baba. Kailangan kong kunin ito, para kay Captain Joan. Minsan lang may magpakita ng kabaitan sakin. Kaso nga lang kailangan kong lumuhod para kunin, tsk.

Lumuhod si Arthur at nakita niya ang papel.

Arthur *sa sarili*: Ah ayun! Ngayon kunin ko tapos ibigay ko na kay Captain Jo-

Napatigil si Arthur nang maramdaman niyang may matigas na bakal na pumalo sa ulo niya. May nagtaklob ng itim na tela sa buong ulo niya kung kaya’t ‘di siya makakita.

Arthur: -an?! Tulong. Tuloo-

Hinampas pa siya ng isang beses sa ulo at tuluyan na siyang nawalan ng malay. Maya-maya pa ay naramdaman niyang may yumuyugyog sa kanya.

Boses: -tang! Tatang! Tatang!

Dumilat si Arthur at nakitang nasa harap niya si Itong.

Itong *sa walkie-talkie*: Captain Joan, code 69! Inuulit ko, code 69!

Dudoy *galing sa walkie-talkie*: Ano? Guard down? Saan?!

Itong *sa walkie-talkie*: Captain Joan, do you copy?!

Dudoy *galing sa walkie-talkie*: Teka Itong, bababa ako!

Itong *sa walkie-talkie*: Hello, Captain Joan?! Captain Joan!

Itong: Shit! Saan na si Captain?! Anong nangyari sa’yo, Tang?!

Nakatulala si Arthur sa mga nangyayari. Medyo nahihilo pa siya matapos hatawin ng bakal ang kanyang ulo. Pumasok ng guard office si Dudoy.

Dudoy: Anong nangyari?! Arthur?! Saan si Captain?!

Itong: Hindi ko makontak pre!

Dudoy: Anong nangyayari?!

Napatingin ang dalawa kay Arthur.

Dudoy: Paano mo nakita si Arthur dito?

Itong: Nakita ko kasi bukas pa rin ‘yung ilaw, eh mga 2 oras na, kaya chineck ko. Ayun nakita ko na may nakabalot na tela sa ulo ni Tatang. Pagtanggal ko ganyan na siya.

Dudoy: Arthur, may sugat ka.

Kumuha ng tissue na may alcohol si Dudoy at ibinigay kay Arthur.

Arthur: S-salamat.

Pinahiran ng alcohol ni Arthur ang sugat sa kanyang ulo. Buti na lang at hindi malaki ito.

Itong: Ano bang nangyari, Tatang?!

Arthur: Ang huli kong naaalala nakaluhod ako kasi kinukuha ko yung papeles sa ilalim. Teka, nasaan na?!

Wala na ang papel sa ilalim ng mesa na kukuhanin sana ni Arthur at dadalhin kay Captain Joan.

Dudoy: Nako, ‘yun ata pakay ng gumawa nito sa’yo!

Itong: Shit!

Dudoy: Itawag na ba natin?

Itong: Kapag itinawag natin baka tayo pa mapagbintangan. I-contact muna natin si Captain Joan!

Dudoy *sa walkie-talkie*: Captain! Captain Joan!

Hindi pa rin sumasagot si Captain.

Itong: Shit. Baka may nangyari din kay Captain.

Dudoy: Oo nga eh. I-check mo nga ‘yung basement, baka naman may ginagawa lang siya.

Itong: Ako ba pupunta?

Dudoy: Sige lang. Bantayan ko muna si Arthur.

Itong: Tsk. Sige. Hintay ka lang sa walkie-talkie mo.

Lumabas ng guard room si Itong at nagtungo sa basement. Natira sa kwarto si Dudoy at Arthur.

Dudoy: Arthur, mukhang hahanap ka ulit ng ibang trabaho.

Arthur: …

Nakarating na si Itong sa basement. Nakita niya na nakabukas na ang vault ng opis at wala nang laman.

Itong: Tangina! Pero ‘di muna ‘yan ang importante, nasaan si Captain Joan?!

Sumigaw si Itong.

Itong: Captain! Captain Joan! Nasaan ka, Captain!

Naghanap si Itong gamit ang kanyang flashlight nang makita niyang merong box ng beer sa lapag.

Itong: Huh? Ano ito? Bakit may beer dito?

Nang ilihis niya ng konti ang flashlight ay may nakita siyang paa na may nakasuot na medyas.

Itong: Ha?! Sino ka?!

Iniayos niya ang pagkakatutok ng flashlight at nakita niya na may tao na natatakpan ng plywood.

Itong: Sino ka?!

Nang hindi sumagot ulit ‘yung tao ay inalis niya ang plywood. Nagulat siya sa nakita.

Itong: H-ha?!

May babaeng hubad na nakatali ang kamay sa likod habang nakabukaka ang paa, kung kaya’t kitang-kita ang puke nito. Natatakpan ng cloth bag ang kanyang mukha.

Itong: Sino ka?! Bakit ka nandito?!

Ang suso ng babae ay kita din, nakaangat ang sports bra nito pero hindi pa nakatanggal kung kaya’t kita ang C cup na dede na may pink na nipples. Ang panty naman nito ay nasa kanang hita na lamang. Pinulasan ni Itong ang nasa paligid ng babaeng ito. May nakita siyang basag na walkie-talkie sa bandang kanan.

Itong: Bakit nandito ito?!

Sa kabilang side ay nakita niya na may sumbrero ng sikyu. Napalayo siya nang makita ito. Nataong napulasan niya ang mismong puke ng babae. Wala itong buhok at pink na pink, pero tila namamaga, at may puting likido sa paligid

Itong: …

Tinignan ni Itong ang tiyan ng babae at nakikita niyang marahan na nagta-taas baba ito sa bawat hinga.

Itong: Sino ka? Buhay ka pa naman ‘diba?!

Lumapit si Itong papunta sa cloth bag na nakatakip sa ulo ng babae. Unti-unti niya inangat ang cloth bag hanggang makita niya ang pagkakakilanlan ng babae. Halos lumuwa ang mata niya nang matanggal niya nang buo ang cloth bag.

Itong: C-Captain Joan?!

Wakas ng Part 1