Time Stop Pedro Part 1

Time Stop Pedro Part 1

Babala: Ang lahat ng mga tao at pangyayari sa istorya na ito ay pawang gawa-gawa lamang. Lahat ng karakter sa istorya ay 18 taong gulang pataas.

Nakaupo sa isang bench sa may labas ng eskwelahan niya si Pedro kasama ang mga tropa niya pagtapos ng kanilang mga klase, mga bandang alas-5 ng hapon. Mga siga sa eskwelahan ang mga ito at kilalang mga bulakbol at manyakis. Si Pedro ay matangkad na payat. Siya ang lider ng grupo. Ang isa pang kasama sa barkada nila ay si Juno, isang pangit na lalaki na mataba at maitim, na siyang pinakamalakas na miyembro ng tropa, at ang pinakamagaling sa mga rambol at away. Ang huling miyembro ng kanilang grupo ay si Kulas, ang pinakamaliit sa kanila. Siya ang pinakamatalino sa grupo at ang karaniwang nakakapag-isip ng mga kabalastugang gagawin nila. Nakatambay lang sila sa bench nang nakita nilang dumadaan ang teacher nilang si Ms. Claire sa harap nila.

Pedro: Ui, ui, tignan niyo si Ms. Claire oh, haha.

Juno: Oo nga no, tangina pre ‘yung pwet oh boom!

Kulas: Tangina mo Juno, ang ingay mo, baka ma-suspend na naman tayo niyan.

At nanahimik si Juno. Kakagaling lang nilang tatlo sa suspension ng isang linggo. Naparusahan sila dahil nabalitaan na may hinipuan silang isang kaklase.

Pedro: Pero tangina mga pare. Ang laki talaga ng pwet ni Ms. Claire. Sarap sigurong i-dogstyle niyan.

Juno: Oo pre. Hampas-hampasin ko pwet niyan habang tinitira ko sa likod!

Kulas: ...okay lang libugan natin siya pero tahimik lang tayo. Bukod dun naman, wala akong masyadong pake diyan sa teacher na ‘yan. Wala naman siyang dede eh.

Nakatingin ang tatlo sa gumagalaw na pwet ni Ms. Claire habang papalayo siyang naglalakad sa tatlo. Hindi niya naman narinig ang mga pinagsasabi ng mga lalaki dahil naka-earphones siya habang naglalakad siya papunta sa sakayan ng jeep pauwi sa bahay nila. Si Ms. Claire ay isang chinita na guro. Maputi at makinis ang kanyang balat, habang ang itim na itim na buhok nito ay umaabot hanggang sa kanyang mga balikat. Suot niya ngayon ay isang itim na blazer na binabalutan ang puti na polo, at palda na itim na pang-opisina. Naka-leggings din ito na itim. Ang kanyang cup size ay 28A, kung kaya’t masasabing maliliit ang kanyang mga suso, ngunit nababawi ito ng malaking pwet na bumabakat sa palda nito, at umuugoy kapag naglalakad siya. Tunay na heartthrob itong guro na ito. Kung tatanungin mo ang mga naging estudyante niya at kapwa faculty members niya, ay tiyak may minimum na 1 beses na naging materyal sa kanilang mga utak ang teacher na ito habang sila ay nagjajakol. Ang tatlo ay patuloy pa rin tinititigan ang pwet ng guro habang mawala ito sa kanilang mga paningin.

Pedro: Tsk. Hindi ko na siya makita. Hayyy.

Kulas: Pedro, mauna na ako. Wala naman tayo nang ginagawa na. Tapos marami pa tayong gagawin na mga homework galing sa last week.

Juno: Bakit ba may pake ka diyan sa mga yan?

Kulas: Hindi kasi ako katulad mong bobo!

Juno: Anong sinabi mo sakin?!

Pedro: Magtigil nga kayong dalawa! Sige Kulas, umuwi ka na.

Kulas: Sige, bukas na lang ulit.

Juno: Pedro, ano tara shot?

Pedro: Sige, arat.

At pumunta si Juno at Pedro sa pinakamalapit na beerhouse sa eskwelahan nila. Doon ay uminom sila ng tig-10 bote ng beer bago umalis ng mga 11pm.

Juno: *hic* P-pare alish na ako ahhhh. *hic* Kita na lang tayo bukassshhh.

Pedro: *hic* Sige pre alis na rin ako.

Umalis ang magkaibigan sa beerhouse nang hiwalay. Sumakay agad ng tricycle si Juno para makauwi siya ng mas mabilis sa kanilang bahay. Si Pedro naman ay nagpasyang maglakad na lang papunta sa kanyang bahay para makatipid.

Pedro: *sa isip niya* M-malapit lang namannnn *hic*

Ang ‘di niya alam ay sa sobrang dami ng kanyang nainom ay kahit ang 2 kilometrong lakad papunta sa kanilang bahay ay di niya magawa nang tuloy-tuloy. Tumigil siya sa sidewalk sa gilid ng kalsada papunta sa bahay nila nang mapansin na ‘di na nakatali ang sapatos niya. Sa likod niya ay ang isang malaking puno ng balete, na makikita mo lamang dahil sa ilaw ng buwan. Nagtali ng sapatos si Pedro.

Pedro: T-tangina naman *hic* papagalitan na ako ng ate ko neto.

Batang naulila si Pedro, at ang kanyang ate na si Rica ang tanging pamilya na natitira.

Pedro: P-patay talaga ako kay ate. Makaalis na nga.

Patayo na sana si Pedro nang makita niya na nakatali na ang kanyang mga paa sa isa’t isa.

Pedro: *hic* Napadami ata ako ng inom ah. Hindi ako makatayo.

Sinubukan niya ulit tumayo pero nakatali na talaga ang kanyang mga paa.

Pedro: A-anong nangyayari?

Unti-unting nawawala ang amats ni Pedro sa kaba. Napatingin siya sa likod niya, at nakita niyang ang mga sanga pala ng baleta ang nakatali sa paa niya. Pasigaw na sana siya nang sinampal siya ng isa pang sanga ng balete para mawalan siya ng malay. Naka-30 minutos bago magkaroon ng malay si Pedro. Wala na siyang tama.

Pedro: Tangina ano nangyari?! Bakit ako nakatulog? Teka diba may panaginip ako?! Nasaan ‘yung gagong puno na ‘yun?

Tumingin siya sa likod niya, ngunit wala namang puno pala.

Pedro: Hayop. Hindi na ako iinom kahit kailan. Anong kagaguhan nangyari?!

Tumayo na si Pedro mula sa pagkakahiga niya sa sidewalk, tapos nilabas niya ang cellphone niya. Laking gulat niya nang makita niya na may iba pang bagay sa bulsa niya.

Pedro: Huh? May nang-trip ba sakin? Ano ‘to?

Ang bagay na lumabas sa bulsa niya ay isang ginintuang relo. Mayroon itong play button, pause button, fast forward button, rewind button, speed button, at record button. Nakita niyang 11:30 na ng gabi.

Pedro: Kanino ‘to? Baka ‘dun sa isa sa mga tao dun sa beerhouse. Balik ko na lang bukas siguro… o hinde… mukhang mas okay isangla ito eh. Ginto ba ‘to? Mukhang kikita ako bukas ah. Hehe.

Nilagay niya ulit sa bulsa niya ‘yung ginintuang relo, at nagpatuloy ng paglalakad hanggang makarating sa kanyang bahay.

Pedro: Dahan-dahan lang muna ako, kung tulog si Ate baka magising ko pa.

Binuksan niya nang dahan-dahan ang gate ng bahay, at marahan niyang sinara pagkapasok niya. Dahan-dahan niya ring binuksan ang pinto ng bahay at inalis ang sapatos bago pumasok. Pagpasok niya ay nakita niya ang kanyang ate na nakatulog na sa sofa sa sala habang nanonood ng TV.

Pedro: *sa kanyang sarili* Buti na lang tulog na si Ate.

Naka-sando at shorts lang ang Ate Rica niya. Isa itong magandang morena na may mahabang maitim na buhok. Hindi nakabra ito kaya tumatambok ang utong ng kanyang malalaking mga suso sa tela ng kanyang sando, na may cup size na 36F, kung kaya't nababanat ng todo ang tela ng kanyang sando. Kung may ibang tao bukod kay Pedro na makakita dito ay tiyak na malilibugan ito, pero dahil kapatid niya ito ay ‘di siya makaramdam ng kahit anong libog para dito. Maingay ang TV sa sala kung kaya’t ‘di na kailangang mag-dahan-dahan ni Pedro para makapasok sa kwarto niya. Pagkapasok niya sa kwarto ay agad nitong tinanggal ang cellphone at ginintuang relo sa bulsa niya, at hinubad ang damit niya para maligo.

Pedro: Shet, ang asim ko na pala. Makaligo na nga.

At naligo si Pedro. Nang mahimasmasan siya ay nagsuot na siya ng pambahay at humiga sa kama niya.

Pedro: Puta, madaling araw na, may pasok pa ako bukas ng 8am. Makatulog na nga.

Ngunit hindi makatulog itong si Pedro, dahil naririnig niya ang ingay ng TV na galing sa sala.

Pedro: Hayup naman. Tignan ko na nga lang ‘yung isasangla ko bukas.

Tumayo si Pedro para kunin ang ginintuang relo pati ang cellphone niya.

Pedro: Ano bang brand nito? Tignan ko nga kung ano para may idea na ako kung niloloko ako ng sanglaan.

Ngayon lang natignang mabuti ni Pedro ang relo. Ngayon niya lang din nakita ang mga play, pause, rewind, fast forward, rewind, speed, at record button nito.

Pedro: Huh, ano ‘to, parang CD player?

Hinanap naman niya kung mayroong brand itong relo/CD player na ito. Nakailang baligtad at paikot-ikot na siya ng tingin niya, pero wala itong makita.

Pedro: Ano ba ‘to? Laruan lang ba ‘to? Hayop!

Nag-type siya sa search engine sa phone niya: “watch and cd player”. Pero wala siyang makita na ganoon sa resulta.

Pedro: Teka, ano ba talaga ‘to? CD player? Ano kino-control nitong mga button na ‘to.

Pinindot niya ang play button. Walang nangyari.

Pedro: So walang silbi ang play button. Baka nga may siraulong gumawa nito.

Sunod niyang pinindot ang pause button.

Pedro: Oh, wala ring ginawa ‘to. Tanginang relo. Walang silbi. Sana man lang mabenta ko bukas. Ginto naman ata talaga.

At binato ni Pedro ang relo sa kama. Humiga siya at naghanda nang matulog. Tumahimik na sa may sala kung kaya’t sa isip ni Pedro ay baka nagising na ang kanyang kapatid para patayin ang maingay na TV. Nakatulog naman nang mahimbing si Pedro.

Pedro: *hikab* Hayyy sarap ng tulog ko ah!

Nagising na si Pedro na tila nakakuha ng kumpletong tulog, kung kaya’t masaya ang gising niya. Nawala ang pakiramdam niyang iyon nang sumilip siya sa bintana ng kwarto niya.

Pedro: Putangina! Gabi na! Ang tagal ko bang natulog?! Tangina nag-cutting na naman ako. Ayoko namang matanggal sa school. Gago!

Madilim na sa paligid ni Pedro paggising niya. Nagalit siya sa ate niya kasi ‘di siya ginising. Lumabas siya sa kwarto niya pero nakita niya na nakabukas ang ilaw ng TV at natutulog pa rin sa sofa ang Ate Rica niya.

Pedro: Ate! Bakit ‘di mo ako ginising?!

Dedma ang ate niya sa kanya. Baka hindi siya narinig.

Pedro: ATE! ATE RICA!!! BAKIT DI MO AKO GINISING?!

Sumigaw na ng malakas si Pedro, dala na rin ng galit. Ngunit hindi pa rin rumeresponde ang kanyang ate. Nagtaka na si Pedro sa nangyayari. Tumingin siya sa TV. Ngayon niya lang napansin na bukas pa ito, eh sa buong akala niya ay pinatay na ito ng ate niya kagabi, bukod dun ay walang tunog na lumalabas galing dito.

Pedro: H-ha? Nasa midnight news ito ah, bakit naka-steady lang ‘yung anchor?

Hindi nga gumagalaw o nagsasalita ang anchor, at ang news reel sa ilalim ay naka-steady lang din. Tinignan niyang mabuti ang ate niya.

Pedro: Ito pa rin ang suot niya kahapon ah. Ayaw mong maglaba ate? Pati nagbabayad naman tayo ng cable ah, bakit sira ‘tong TV.

Nilapitan niya ang ate niya. Bakat pa rin ang utong nito sa tela ng sando nito. Tila di na humihinga ang ate niya, sapagkat ‘di na gumagalaw ang kanyang katawan na hudyat na huminhinga pa ito. Nagpanic naman si Pedro.

Pedro: Ate? Ate?! ATE!!!

Nilapitan ni Pedro si Rica, at inalog ang mga balikat nito para magising. Sa sobrang lakas ng pag-alog niya sa ate niya ay siya rin namang alog ng mga dede nito.

Pedro: Ate Rica?! Okay ka lang ba?!

Hindi na nga humihinga ang ate niya, pero mainit pa rin ito, hindi pa malamig na parang bangkay.

Pedro: Ate? Ate sagot ka…

Wala pa ring imik ang ate niya. Hindi niya na maintindihan ang nangyayari. Una, nag-cutting na naman siya ng klase, pangalawa, sira ata cable nila, at pangatlo, hinimatay ata ate niya.

Pedro: Tangina nanaginip lang ako ‘no. Haha. Sige gigising na ako.

Sinampal niya sarili niya. Walang nangyari. Sinampal niya ulit. Wala. Sinampal niya mga 3 beses pa. Wala talaga.

Pedro: A-ano nangyayari???

Kinakabahan na si Pedro. Napatakbo siya papunta sa kwarto niya. Hindi niya na rin alam gagawin niya.

Pedro: S-siguro kailangan ko ulit humiga sa kama para bumalik sa normal lahat. O-oo. Ganun lang yun tapos na. Oo, Pedro. Matulog ka ulit.

Pagpunta niya sa kwarto niya ay papahiga na siya sa kama niya, pero pagtanggal niya ng kumot na nakapatong sa kama, ay may pulang ilaw na nag-biblink. Agad niyang hinila ang kumot.

Pedro: Ano ito?!

Nakita niya ang relo na nakabaligtad pa, kung kaya’t di niya nakikita ang oras, pero ang pulang ilaw ay nagre-reflect sa kama niya kung kaya’t nakikita niya. Hinawakan niya ang ginintuang relo, at nakita niya na ang umiilaw pala ay ang pause button sa relo. Tinignan niya ang orasan.

Pedro: 12:15 am… hindi pa gumalaw ang oras simula nang pinindot ko ‘to…

Wakas ng Part 1