Mabait na Bata

Masaya ang aking pagkabata. Lumaki akong nakikihalabilo ng maayos sa mga bata at matatanda. Dahil tinuruan ako ng aking mga magulang maging mabuti sa kapwa. Ako nga pala si Vienne, nag iisang anak ako ni Tatay Ben at ni Nanay Hazel. Sa edad kong walong taong gulang naging responsable na ako sa mga gawain sa bahay dahil ang tatay ay laging wala sa bahay dahil nagbabarko at si nanay naman ay tuwing gabi ko lang makasama dahil sa kanyang trabaho. Sa umaga hinahatid ako ni nanay papuntang eskwela. Pagtapos ng eskwela ay dumideretso ako sa aming kapitbahay na magkapatid, kila Mang Tasyo at Mang Karding. Kilala nila ang mga magulang ko kaya sakanila ako pinasuyo ng nanay. Mga karpintero sila ngunit sa ngayon ay may sarili sila negosyo na pag gawa ng mga upuan, aparador at kung ano pa. Si Mang Tasyo ang naging kaclose ko dahil lagi siyang nagbibigay sa akin ng candy at mga matatamis na pagkain. Kahit na matanda na si Mang Tasyo ay kaya pa rin niyang magtrabaho ng mga mabibigat. Si Mang Karding naman ang nag aasikaso sa akin pagkadadating ako galing ekwela. Lagi niya akong pinapaliguan para raw hindi ako amoy araw kapag dadating na si Nanay. Natutuwa ako sa kanilang magkapatid dahil tinuturing nila akong isang kaanak. Madalas nila akong niyayakap, hinahalikan at binubuhat buhat. Masaya ako sa kanila dahil nagiging masaya ang bawat araw ko kapag naglalaro kami. Habang tumatagal, mas lalo na akong malapit talaga sa kanila. Minsan pa ay para raw makatipid sa tubig ay sabay sabay kaming naliligo. Tinuruan nila ako kung paano ba ang tamang paghihilod.

"Anak, iyong kilikili at singit dapat ay sinasabon ng maigi" sabi ni Mang Tasyo.

"At yung puwet anak, sabunin mo rin ng maigi" sabi naman ni Mang Karding.

Nakita ko ang kanilang katawan at gayundin naman sila sa katawan ko. Tuwing naliligo kami ay pinapaupo ako ni Mang Karding sa kanyang mga hita para raw sabunin niya ang aking likod.

"Tara anak, dito ka sa hita ko. Talikod ka, sabunin natin ang likod mo"

"Sigi po!" masaya kong batid.

Madulas ang aming mga katawan dahil sa sabon, ngunit alam kong may nauupuan akong matigas. Hindi alintana sa akin ang ari ni Mang karding dahil madalas ko na itong nakikita kapag naliligo kami. Ngunit napaisip ako.

"Mang Karding bakit minsan maliit at malambot ang ari mo, minsan naman malaki at matigas?"

"Ganito kasi yan anak, kapag maganda ang kaharap ko lumalaki ang ari ko. Tulad ngayon."

"E bakit yung kay Mang Tasyo malaki lagi?"

Tumawa naman si Mang Tasyo. Ang kay Mang Tasyo naman ay hindi ko pa nakikitang maliit. Lagi itong malaki. Pero hindi ito nakatayo tulad ng kay Mang Karding.

"Anak, halika hawakan mo. Tingnan mo kung kanino ang mas malaki sa amin ni Karding"

Tumayo agad ako at humawak sa ari ni Mang Tasyo.

Hindi nag abot ang mga daliri ko ng aking hawakan ang ari ni Mang Tasyo. Malaki ito, dinangkal ko upang masukat ngunit sa kamay ng walong taong gulang ay kulang pa. Siguro, umaabot ito sa mga mahigit 6 na pulgada. Lumapit naman ako kay Mang Karding. ang kanya naman ay maraming ugat, pero kayang kaya ko itong hawakan ng isang kamay. Pero napakatigas neto. mas matigas kaysa kay Mang Tasyo.

Nagtatawanan kami dahil sinabi kong ang nanalo ay si Mang Tasyo. Binanlawan na ako ni Mang karding at nagmerienda na kami.

Laging bilin sa akin ng magkapatid na huwag ko raw sasabihin kay Nanay Hazel na sabay kaming tatlo naliligo dahil baka raw magalit si Nanay. Napaisip tuloy ako kung bakit. Pero naisip ko, kapag nagalit si Nanay baka hindi na niya ako papuntahin kila Mang Karding at wala na akong candy kay Mang Tasyo.

Nagpatuloy ang mga ganoong bagay sa amin. Hanggang isang araw ay nabawian na ng buhay si Mang Tasyo. Dahil daw ito sa stroke. Katatapos lamang ng Pasko noon, dahil daw sa mga handa na pampahighblood sabi ni Nanay.

Kitang kita kong sobrang lungkot ni Mang Karding. Lagi na siyang mag isa sa bahay nila. Humina na rin ang kanyang negosyo dahil wala na siyang katuwang sa mga gawain.

Itutuloy.....