Yulia 5

Nagising si Yulia sa ingay ng busina ng barko. Pagmulat niya ng kanyang mga mata ay laking gulat niya nang matanaw sa bintana ang mga nagtataasang mga gusali.

Hindi siya makapaniwala, nasa Maynila na siya. Bagamat may takot sa kanyang loob dahil hindi niya pa kabisado ang lugar ay hindi niya parin maiwasang mamangha. Matagal niya ng pangarap makarating dito.

Inayos ni Yulia ang kanyang mga gamit. Kinuha niya ang maliit na papel sa bulsa kung saan nakasulat ang adress ng dorm ni Vince.

Oo at lubusan siyang nakasaktan sa panloloko nito pero ganon pa man, hindi niya parin maiwasang umasang muli. Mahal na mahal niya si Vince. Ganon nga talaga siguro kapag nag-iisa ka lang sa buhay, kapag nattach ka sa isang tao sobrang hirap magmove on.

"Hi miss, baguhan ka lang din dito?" Isang ginang na katabi niya ang nagsalita. Medyo may katabaan ito at may pagkakulot ang buhok.

"Uh..oo." Nauutal niyang sinabi.

"Ang ganda mo naman, hija. Naku, ingat ka, maraming mapagsamantala dito sa Maynila. Sa ganda mong yan, siguradong maraming magtatangkang lumapit sayo para alukin ka."

Medyo kinabahan si Yulia sa sinabi ng ginang. Naalala niya si Stefano, ito rin kasi ang sinabi sa kanya noon nang una silang magkakilala.

"Saan ka ba papunta hija?" Tanong ng ginang.

"Ah sa b...boyfriend ko po sana.." Medyo nahiya pa si Yulia na banggitin ang salitang boyfriend. "Alam niyo po ba itong adress na ito kung saan?" Tanong ni Yulia at pinakita ang papel na kanyang hawak.

"Ah sikat na paaralan yan dito sa Maynila, Oo naman! Teka diyan din dadaan yung sasakyan kong van, kung gusto mong makatipid ng pamasahe, pwede kitang isabay."

Nagliwanag naman ang muka ni Yulia.

"Talaga po? Naku po maraming salamat!" Laking tuwa ni Yulia, akala niya maliban kay Stefano ay hindi na siyang makakakilala ng taong may mabuting puso.

Nang makalabas ng istayon ay panay naman ang kwento at ang pagpapaala ng ginang kay Yulia ng mga iba't ibang klase ng manloloko na pwedeng makaencounter niya kung hindi siya magiingat.

Ilang minto silang naghintay at maya maya pa ay huminto ang isang mahabang puting van.

"Badong!"Isang matabang mama at payatot na lalaki na may hawak pang sigarilyo ang lumabas ng sasakyan.

"Siya nga, may nakilala ako sa biyahe ko kanina. Makikisabay lang siya sa atin since madadaanan naman natin yung pupuntahan niya." Tumango lamang ang mama at tumingin sa banda ni Yulia.

"Pasensiya na po.." Nahihiyang sinabi ng dalaga.

"Oh siya, tara na at mainit." Pumasok na silang lahat sa loob ng van.

Sa ilang minutong nakalipas ng kanilang biyahe ay nakatingin lamang si Yulia sa bintana. Although bago lamang siya sa lugar, hindi naman siya ganon kaignorante, alam niyang may part talaga dito na sadyang mahirap ang buhay.

Hindi maiwasang maawa ni Yulia nang madaanan nila ang mga batang gusgusing tumatakbo sa lansangan.

Kahit papaano ay maswerte parin siya, kahit hindi siya mahal at masama ang loob niya sa auntie niya at sa pamilya nito, ni minsan hindi naranasang mamalimos kaya kahit papaano ay nagpapasalamat parin siya sa kanila.

Ang ilang minutong biyahe ay umabot na ng dalawang oras. Palaging nagtatanong si Yulia kung malapit na ba sila pero ang palagi naman nitong sinasagot ay malayo pa raw at mabuting umidlip muna siya.

Nagsimulang sumibol ang kaba sa dibdib ni Yulia lalo na nang mapansin niya ang pasulyap sulyap na mga mata ng payat na lalaki sa banda niya.

Napalunok siya, lalo pa siyang kinabahan nang makita ang signboard na lumiko ang kotse papuntang Cavite.

----

Ilang linggo na rin ang lumipas pero iisa lamang ang nasa isipan ni Vince at Stefano, kung anong kalagayan ngayon ni Yulia.

Isang linggo ng hindi nagrereply si Yulia kay Vince habang isang linggo namang hindi na bumibisita ang dalaga sa Mansion. Hindi niya narin ito makita sa dalampasigan kung saan nasabi nitong madalas niyang puntahan kapag gusto nitong magliwaliw. Lalo pang namiss ni Stefano ang dalaga nang mapag-alaman niyang pumunta pala ito noong isang araw sa mansion nila habang wala siya.

Nag-aalala na si Stefano kaya naman hindi niya na natiis at tuluyan na siyang pumunta sa kabahayan malapit sa dalampasigan para magtanong tanong kung saan ito nakatira.

Tila nakakita ng turista ang mga tao habang nakatingin sa banda ni Stefano. Sa likod niya ay ang kanyang dalawang bodyguards.

Lumapit si Stefano sa grupo ng mga lalaki na mukang mag-iinuman at magkakaraoke.

"Mawalang galang na pero pwede bang magtanong."

"Naku si senyor Stefano, pare." Bulong nong payat na lalaki na agad na umayos ng upo.

"Naku bossing, ano po yon?" Napatayo naman yung may ari ng bahay at agad na tinapon ang
sigarilyo sa kanyang bibig.

"Kilala niyo ba si Yulia?"

"Ah yung dalaga po ni Dennis?!"

Kumunot naman ang noo ni Stefano, hindi niya kasi kilala ang tinutukoy nito.

"Yung maganda po!" Saka lamang lalong nakumpirma ni Stefano ang na si Yulia ang tinutukoy nito base sa kanyang deskripsiyon.

"Naglayas, pupuntahan yung boyfriend niya sa Maynila!." Mulimg kumunot ang noo ni Stefano, hindi niya alam na may boyfriend pala ang dalaga.

"I'm talking about the girl this tall and has pale skin, are we on the same page?" Tanong ni Stefano.

Gusto niya masigurado na si Yulia nga ang tinutukoy nito at baka ibang tao lamang.

Umawang naman ang bibig ng kausap niyang lalaki, halatang hindi naintindihan ang sinabi niya.

Hindi na nakatiis pa si Stefano, kinuha niya ang kanyang camera mula sa isa sa mga guard at iniscroll ito. Pinakita niya sa lalaki ang larawan ni Yulia na kinuha niya bago sila unang magkilala.

Tsismoso namang tumayo rin ang mga kasama nitong lalaki at nakisyosong tumingin din sa camera niya.

"Ah yan nga po si Yulia, anak-anakan ni Dennis yan! Sakit sa ulo nila ngayong pamilya, eh balak atang sumunod sa yapak ng ina eh. Ayun naglayas, pumunta ng Maynila para habulin yung boyfriend niya!"

Umigting ang panga ni Stefano sa mga impormasyong narinig.

"Salamat." Anito at dismayadong tumalikod at naglakad paalis sa lugar.

"Teka, baka gusto niyo muna pong uminom?!" Paanyaya nito sa dating alkalde na tila walang pakeelam at nagpatuloy lamang sa paglalakad.

--

"Ano pre, sumama ka na! Dean lister ka, ireward mo na to para sa sarili mo!" Bahagyang pinali ni Mike ang likod ni Vince na tila malalim ang iniisip.

Nakabili na siya ng ticket pabalik sa ***. Hindi niya na matiis ang ilang araw na hindi parereply o pagtawag man lang sa kanya ni Yulia. Minsan tuloy napapraning na siya, sa sobrang guilty niya, hindi malayo naman ito at hindi niya inamin ang kalakohang nagawa, pakiramdam niya ay alam na nito ang nangyari.

Ilang araw ang lumipas at hindi na nagsayang pa ng oras si Vince at tuluyang lumipad pabalik sa probinsiyang kanyang kinalakihan.

"You seem on the rush, where are you going?" Tanong ng ate niya.

Nang makarating sa kanilang bahay ay hindi na siya nagpahinga, nagbihis lamang siya ng damit at kinuha ang susi ng kanyang sasakyan. He can't wait to see her no more. He miss her so bad he can't let this day pass without seeing her.

"Vince!" Nanlaki ang mga mata ni Aimee nang bumungad sa kanya si Vince nang buksan niya ang pinto. Agad niyang niyakap ang binata na agad namang umatras at kinalas ang kamay niya.

"Asan si Yulia?" Tanong nito at nilibot ang tingin sa loob ng bahay nila.

"Nasa taas, pasok ka muna!" Pagsisinungaling ni Aimee at hinili papasok sa loob si Vince.

"Kailan ka pa nakarating dito, teka anong gusto mo juice-"

"Enough with your bullshits, I want to see Yulia." Inis namang sinabi ni Vince na hindi umupo sa sofa kahit pinaunlakan siya ni Aimee na maupo muna.

It doesn't take a genius to know na may gusto sa kanya si Aimee like how he knew the way she and her family treats his girlfriend even if Yulia doesn't speak about it.

"Eto naman, ang init kaagad ng ulo mo! Nasa taas si Yulia, may sakit!" Agad na lumambot ang ekspresyon ni Vince.

Is that the reason why she doesn't reply to his text messages at hindi rin ito tumatawag sa kanya? Dahil may sakit pala ito?

"Halika, puntahan natin siya sa taas." Ngumisi si Aimee at hinila si Vince. "Wala ngayon sila mama at papa, mamaya pa uuwi." Makahulugang sinabi ni Aimee kay Vince at tila nangaakit itong nilingon ang binata.

Maya maya pa ay huminto sila sa isang pinto. Matamis na nginitian ni Aimee si Vince saka dahan dahang binuksan ang pinto. Umismid lamang si Vince at naunang naglakad papasok sa loob.

Nilibot ni Vince ang tingin ngunit wala si Yuli sa paligid, tanging kama lamang ang naroon.

Inis na nilangon ni Vince sa Aimee. Nanlaki ang mata niya nang makitang wala na itong saplot maliban sa suot nitong panty.

Tayong tayo ang mga suso nito at kinagat ang kanyang pang-ibabang labi. Gumiling ang dalaga upang tanggalin ang kanyang panty.

"Wala si Yulia dito eh." Humagikkik si Aimee at lumapit kay Vince. Itutulak siya si Vince sa kama pero baga niya pa man iyon magawa ay naunahan siya nito at siya ang tinulak si kama.

Nagcause ng ingay ang pagkahulog ni Aimee sa kutson. Imbes na mainis ay tumawa si Aimee sa ginawa ni Vince. Binuka niya ang dalawang hita at hindi pa nakunteto, gamit ang daliri ay binulatlat ang kanyang ari.

"Fuck me Vince." Ani nito sa malandi at nangaakit na tono.

"Nah, you look disgusting to me."Anito at tila walang pakeelam na lumabas ng kwarto.

Uminit ang gilid ng mga mata ni Aimee. Hindi na siya nag-abala pang magbihis at sinundan ang binata na ngayon ay isa isang binuksan ang bawat pinto ng kwarto upang hanapin ang dalaga.

"Wala siya dito!" Sigaw ni Aimee at tinulak si Vince sa likod para lang mapunta sa kanya ang atensyon nito.

Tila walang naririnig ang binata at nagpatuloy sa paghalughog ng kanilang bahay.

"NASA MAYNILA SIYA, HINDI NIYA BA IYAN SINABI SA'YO!" Sigaw ni Aimee na nagpatigil kay Vince.

Kunot noo niyang nilingon si Aimee na tila nababaliw na, hubo't hubad, nakangiti habang tumutulo ang mga luha.

"YANG PUTANGINA MONG NOBYA, WALANG UTANG NA LOOB! NAGLAYAS SIYA PARA SUNDAN KA SA MAYNILA!" Sigaw ni Amiee. "PUTA, HANAPIN MO SIYA DOON AT PAKISABI BUMALIK NA KAMO SIYA?!" Galit na bulyaw ni Aimee, simula kasi nang umalis ang dalaga ay naging pasan niya ang mga gawaing bahay na dati ang dalaga ang gumagawa.

Hindi makapaniwala si Vince sa mga narinig at nanatiling estatwa.

--

One month later..

"Alam mo pare, kung ako sa'yo, matagal na akong nakipagdivorce diyan kay Rhian. Hindi ka naman niyan mahal eh, puta pera lang ang habol niyan sa'yo." Si Billy, isa sa mga matalik na kaibigan ni Stefan at malapit din na kasosyo sa negosyo.

Hindi nagsalita si Stefan at tinignan lamang ang view ng siyudad ng maynila sa malaking glass window.

Dalawang linggo na rin ang nakalipas bago tuluyang napagpasyahan ni Stefan na lumipad patungo ng Maynila.

No matter how he tried to deny his feelings for Yulia and fake that he doesn't care for her, sa pagtulog niya naman ay ang inosenteng muka dalaga ang laging bumabagabag sa kanyang panaginip.

He couldn't accept na may nobyo pala ang dalaga. He's guilty for what he did to her inside his car pero mas lamang sa kanya ang nararamdamang selos.

He's not the type to fall easily, pero sa ilang araw niyang pananatili sa ***, he did.

Hindi siya binata para maging indenial pa. He wants Yulia, and if the time comes she reject his love for her, saka niya pag-iisipang huminto.

Hinigob ni Billy ang whiskey mula sa hawak nitong shot glass. "You know what, you look lonely. I know a place where we can relax." Makahulugan itong ngumisi.

Bagamat magaling at tapat na kaibigan si Billy, alam niyang may pagkatuso ito at babaero.

*Tok tok

"Sandali lang ah." Tumayo si Billy at nilapitan ang sekretarya nitong may hawak na telepono at may pinapakausap.

Umili na lamang si Stefano nang makita ang magazine sa table. Hanggang ngayon ay hindi parin ito nagbabago, bagamat may asawa na ay palihim parin tumitikim ng ibang laman.

Binuklat niya ang magazine na naglalaman ng mga litrato ng mga escorts.

Hindi niya alam kung sadyang lumilipad lamang ang isipan niya sa malanghel na muka ni Yulia o sadyang muka talaga ng dalaga ang nakikita niya.

Agad na hinablot ni Stefano ang kanyang baso at nilagok ang whiskey. Nang muling tignan ang magazine, lalo niyang nakumpirma niya, hindi siya namamalik mata lamang.

Halos manlamig at nanigas si Stafan sa nakikita. Hindi siya makapaniwala.