Yuh-dong-seng Chapter 1: Homecoming

I can call it love
My baby
Nado mollae chaja oneun seolleime
You can call it love
Mangseorijima
Domangchijima neul gyeote isseojwo
(https://youtu.be/BSMYbF3yNY4)

Woah. Another epic play by my bias Jisoo (Blackpink). Hehe.

Sa mga di nakakaalam, wag nyo na alamin. Haha. Hindi naman talaga ako ganun ka-Fan ng kpop but when I accidentally saw a music video of Blackpink, para akong nakakita ng anghel na nahulog sa langit. And, yup that was Jisoo my bias. It's like I've seen my soulmate nung una kong nakita ang videong yun. I think it was entitled "Whistle". And eversince that day, I became a forever fan of Jisoo fan club. I've been watching through every latest music videos, concert and even variety shows na nandun si Jisoo. Yeah, I've become an addict instead of being fanatic. Hehe

------------

Late summer. Hhuhu. Malapit na naman ang pasukan. I'm a 4th year college student na and I'm sure magiging hectic ang schedule ko since I'm a graduating student at ang course ko ay bachelor of science in secondary education majoring in MapeH (Music, Arts, PE and Health). Lots of homeworks, research and projects na naman. Buti na lang hindi na ako nag-iisa dahil may makakasama ako these years.

Meet Sophie, my younger step-sister. Yup. You heard it right. Step-sister. Anak siya nang papa ko sa ibang babae. Oops. Don't think na babaero si papa, sadyang maaga lang pumanaw si mama dahil sa sakit sa dugo kaya nakatagpo ito ng koreana. Ou. Koreana ang kasalukuyang asawa ni papa. Her name is Aera Jung pero dalawang beses ko lang yata nakita siya since taga Tarlac ako at taga Baguio naman siya. My father and her met each other nung may business trip si papa sa Baguio. At first daw, kala ni papa na simpleng paghanga lang yung nafeel nya nang nakita si Aera kasi daw sobrang ganda nito. And yes, I would agree on that part, akala ko nga member siya ng isang kpop girl group noong unang pinakita siya ni papa sa akin, and I think I was 5 years old back then. Hehe. Ou medyo naalala ko pa yun.

At ayun nga, to make the story short, na inlove si papa sa kanya and also Aera parang ganun din. Haha. And that love resulted, to my beautiful step-sister, Sophie. Yup. Hindi ko maikakailang maganda talaga si Sophie since koreana ang kanyang mama kahit mukhang unggoy si papa. Joke lang, siyempre may itsura naman si papa, panu ba naman ako magiging gwapo kung walang Roberto (name ni Papa).

Malapit na nga ang pasukan, and yes, kailangan ko na rin mag-enrol kundi baka abutin ako sa deadline. Pero kailangan ko pa hintayin si Sophie na darating bukas. Darating siya bukas dito mula sa Baguio since gusto ni papa na i-transfer si Sophie dito sa Tarlac. Napagdesisyunan daw nila ni Aera na mas mabuti daw kung dito mag-aaral si Sophie since pareha lang daw kami ng course, major in biological science nga lang at may magbabantay daw sa kanya since busy rin daw sila sa business at business trips. Huhu.. Ginawa ba naman akong baby sitter. Pero wala naman akong magawa at pumayag na lang ako since sila pa rin naman ang nagpapa-aral sa akin.

Kinabukasan, naghanda na ako since kailangan kong sunduin si Sophie sa Clark International Airport at I'm sure maraming dalang bagahe ito since dito siya titira sa loob ng dalawang taon bago bumalik ng Baguio. 3rd year student na siya ngayun at di rin kami masyado magkalayo ng edad. 23 years old ako at habang siya ay 21. Sa tingin ko naman magkakasundo kami since mahilig siya sa music at sabi ni papa na mahilig daw din ito sa kpop.

At yun nga, nandito na ako sa airport at hinihintay na lang ang pagdating ni Sophie. Inopen ko muna ang messages sa aking smartphone since nagtext sakin si papa. Sabi sa text, na naka-red dress daw si Sophie with eyeglasses at nakacap ng white. Wow. Doon palang napakainformative ni papa. haha

Makalipas 15 minutes na paghihintay, may napansin akong babae na nagwawave sa akin. Hindi ako sure kung sa kin nga. Pero nung tingnan ko sa magkabilang gilid at talikuran ko ay parang ako nga ang sinisenyasan nito. And yup, without knowing si Sophie nga. My God, malabo na ba mata ni papa at napagkamalan niyang red ang pink dress. Pati white na summer hat ay napagkamalan niyang cap. Huhu. si papa talaga.

Unti-unti nga akong lumapit kang Sophie since kanina pa ito nagwiwave. Ngunit sa aking paglapit, bigla akong nagblush at napahanga since hindi ko akalaing ganun na kalaki ang pinagbago ni Sophie. Unang kita ko kasi kay Sophie ay 3 years old pa siya at sa picture pa na sinend ni papa sa akin. Ou. Napakacute ni Sophie nung bata pa ito pero ibang klase pa din talaga ngayun. She looks so pretty, and I will like to boast na para siyang member ng isang kpop girl group. Kung di ko lng kapatid to, ay baka na-inlove na ako.

At yun nga ay sinalubong ko siya, and a split second nagkatinginan kaming dalawa. And I would say, "that was kinda awkward". Napangiti na lang ako cause I don't know what to say since first time nga namin ma meet ang each other personally. Huhu. Someone help me! That was the only thing I could think of.

Buti na lang, mas may lakas siya ng loob sa kin. At siya ang unang nagsabi ng "Hi!". Nagreply din ako ng "Hi!" She introduced herself, and said, "Umm. I'm Sophie, your younger sister. Oppa? What is your name?. (Englisherang palaka pala toh) huhu. Magrereply na sana ako, pero nung narinig ko yung word na "oppa", I felt chills passing through my spines. Haha, ang cringy lang kasi. "Umm, I'm Cristof Reyes, your older brother but you can call me Cris for short"

At pagkatapos ng intro na yun ay nakipagshake hands ako sa kanya. And again, static electricity intervenes, parang may kuryente dumaloy sa mga palad ko nung mahawakan ko yung hands niya. Also it's hard not to notice the difference between the color of our skin. Her skin is really pale white, while ako purong kayumanggi. Hehe. Iba talaga pa may lahing koreana. Sana kayo rin. Charot.

At yun nga, binitbit ko ang mga dalang bagahe ni Sophie at ipinasok sa likod ng kotse. Medyo expected ko na talaga na marami ang mga dala niya since 2 years din siya titira dito. Habang nasa loob ng kotse, it feels like a cave or library dahil sa sobrang tahimik at wala talagang salita kang maririnig sa aming dalawa. Sobrang awkward lang talaga.
Halos isang oras din matapos ang byahe at nakarating na kami sa bahay. By the way ako lang pala ang nakatira dito since si papa ay laging busy sa mga business trips nya at sa isang taon, dalawa o tatlong beses lang siya bumisita at yun ay para kamustahin lang ako at bigyan ng allowance. Pero, ngayung nandito na si Sophie, I think everything will change.

Note: I will try to upload the next chapter soon kaya sorry kung nabitin. Sana nagustuhan niyo tong intro. Stay updated for the next chapter. It will get exciting soon.