The Unfaithful - VI

By:Boyong

Bandang 10:30am na yata noong nagising ako. Ang dami kong muta dahil siguro sa pag iyak ko na parang bata kagabi. Nang nagising na ng tuluyan ang diwa ko ay sinimulan kong igala ang paningin ko, wala na sina Misis at ang kalaguyo nito na si Chris na sa pagkakatanda ko pa'y magkapatong sa mismong tabi ko at mismong kama pa naming mag-asawa.

Pinilit kong bumangon kahit medyo masakit ang ulo. Matapos makapag toothbrush ay agad agad akong bumaba papuntang kusina para kumain. Puro alak lang yata ang laman ng tiyan ko kagabi.

Namataan kong nasa sala sina Chris at si Misis, nakatingin ang dalawa sa akin habang ako'y pababa ng hagdan. Sinamaan naman ako ng kutob sa aura ng dalawang ito.

Nang makababa ako ay..

"Uhm.. Mahal, pwede ka ba naming makausap sandali?" Biglang sambit ni Kristel.

"Hm? Tungkol saan iyon Mahal?" Pilit kong pagpapanggap kahit may ideya na ako sa gusto nitong sabihin.

"Maupo ka muna pare at may pag-uusapan tayo." Pagsingit naman ni Chris. Agad naman akong umupo at pumagitna sa kanila.

"Ano ba iyong pag uusapan natin?" Tanong ko sa kanila habang nagtataka ang aking mukha kunyari.

"Ahh.. Eh may ipagtatapat sana ako sa iyo." Seryosong sagot naman ng aking Misis.

"Sige. Ano iyon? Sabihin mo at makikinig ako." Ramdam ko ang bumabalot na tensyong sa pagitan naming tatlo.

"Ganito kasi yun, matagal na naming pinagplanuhan ni Chris ito. Na kunyari ay naghahanap siya ng trabaho dito sa Maynila. Itinext ko sa kanya kung nasaan tayo noong namamasyal tayo, para bigla siyang susulpot upang magmukhang aksidente ang pagkakatagpo natin sa kanya." Maluha luhang tugon ni Misis.

"Ha? Anong ibig mong sabihin? Pakilinawan niyo naman sa akin." Sagot ko na naikubli ang panginginig ng aking boses.

Sa isip isip ko'y eto na, magkakaaminan at magkakatapatan na. Inihanda ko ang aking sarili sa maaring mangyari.

"Ayun nga Mahal. Didiretsuhin na kita. Isinet-up ka namin ni Chris para maisagawa namin ang patagong pagkakantutan. Ex ko siya noong high school pa kami, at may nangyari na sa amin noon. Hindi ko maitanggi sa aking sarili pero hinahanap hanap ko ang sarap ng pagkantot niya. Ang malaking burat niya. Sa loob ng kaunting linggo ay pinagsaluhan namin ang makasalanang tagpo habang ikaw ay wala sa bahay. Kung minsan naman ay lumalabas kami at tumutuloy sa mga budget motel para doon magniig. Patawarin mo ako Mahal." Si Misis na tuluyan nang umiyak.

"Putangina niyo! Mga taksil! Mga hayop! Bakit niyo nagawa sakin ito?! Ikaw Kristel, nagsikap ako noon sa college kahit na magkaiba tayo ng unibersidad na pinasukan ay pilit ko pa ring dalawin ka. Nag aral ako ng mabuti para sayo at sa pamilya nating bubuuhin, ang mga plano natin. Itong townhouse na inupahan natin na ito ay pansamantala lang! Hindi ko kayang ibigay sa iyo agad ang bahay na gusto mo kasi sabay sabay ang gastusin. Diba't plano natin hindi muna tyo bubuo ng anak hangga't hindi pa nakakapagpatayo ng sariling bahay?! Binigay ko sayo ang lahat Kristel! Kulang pa ba ang lahat?! Maghintay ka lamang at ibibigay ko rin sayo ang nais mo! Kaya nga nag iipon tayo diba?!" Humahagulhol na ako sa pag iyak at pansin na ring lumalakas ang boses ko.

"Pero pare..." Sisingit pa sana ulit si gago nang...

"Hindi ko sinabing sumabat ka! Nang dahil sayo, nasira ang buhay naming mag-asawa! Sinasayang mo ang paghihirap naming dalawa. Ikaw ang dahilan kung bakit gumuho ang pangarap na unti unti naming tinutupad! Wala kang puso! Hayop ka!" Sigaw ko ulit. Napatungo na lamang si Chris sa nasabi ko.

"Mahal. Huminahon ka muna. Makinig ka muna sakin. Mahal ko pa rin si Chris. Patawarin mo ako. Ngayon ko lang napagtantong siya pala ang gusto ko, ang mahal ko. Sana patawarin mo kami. Please? Iiwan na kita. Pakawalan mo na ako. Hayaan mo akong maging masaya." Diretsong sabi niya sa akin na para bang hindi nako-konsensya sa ginawa niya.

"Hinde! Hindi ako makakapayag! Sa akin ka kasal. Diba? Please? Handa akong patawarin ka sa kabila ng lahat. Kristel. Parang.."

Naputol ang aking sinasabi nang biglang sumingit uli si kumag at sinabing,

"Buntis si Kristel sa akin pare. Ilang linggo na siyang delay at araw-araw ko siyang pinuputukan habang wala ka dito. Pasensya na pare. Pero si Kristel talaga ang pakay ko rito, hindi trabaho. Noong nagpakita siya ng motibo noong nagkachat kami uli sa facebook ay nabuhayan ako ng loob. Kung kaya't narito ako ngayon, binabawi siya sayo."

Dito ay tuluyan na akong natigilan. Isang tagpo na parang sa isang Teleserye lamang maaaring mangyari. Napaluhod na lamang ako at napahagulhol ng malakas. Gulong gulo ang isip.

Nang sandaling tumunghay pa ako ay nakita ko si Chris at ang Asawa ko na magkayakap. Talagang desidido na ang asawa kong sumama sa lalaking ito.

Nang kumalma ang aking isip at damdamin ay saglit akong nag-isip. Silang dalawa ay nakaupo lang at nakatitig sa akin, tila mga teenager na nagpapaalam sa mga magulang.

Napagdesisyunan kong hayaan nas lamang sila. Tutal nagbunga na ang ginawa nilang kahayupan sa akin ay tila wala na akong maipaglalaban pa. Dahan dahan akong tumayo at tumingin sa kanila ng diretso.

"Sige. Tutal wala na naman akong magagawa pa ay hahayaan ko na lamang kayo, bahala na ang poong maykapal sa inyo. Mag empake na kayo at umalis sa pamamahay na ito. Ayoko ng presensya ng taksil dito. Sige na." May kalakasan ngunit kalmado kong sabi.

"Migo, nais pa sana naming manati..." Hindi na naituloy pa ang mungkahi sana ni Misis nang bigla akong sumigaw.

"NGAYON DIN! MGA TRAYDOR!" Mga walanghiya, gusto pang manatili sa pamamahay ko.

Kahit nagulat ang dalawa ay agad silang tumalima at mabilis na pumanhik sa kwarto.

Naupo ako sa sofa at napaubob sa aming center table. Maya maya pa'y natunugan kong nakababa na ang dalawa at dala na ang kani-kanilang mga gamit. Talagang desidido na nga ang mga hayop na ito.
By:Boyong

"Migo, sana ay mapatawad mo kami. Hindi ko ginusto ito. May nakahanda na kaming uupahang apartment sa Pasay." (Hindi ko na idinetalye pa ang lokasyon ng inuupahan nila sa Pasay ukol sa kanilang privacy.) Pamamaalam ni Misis.

Napa-iling na lang ako. "Umalis na kayo at baka kung ano pang magawa ko sa inyo." Usal ko na hindi tumutunghay sa pagkakaubob.

Matapos ang ilan pang sandali ay narinig kong nagsara na ang aming pintuan at gate. Tuluyan na nga akong iniwan ng aking asawa. Lutang na lutang ako. Hindi alam ang gagawin, nalusaw ang mga pangarap sa buhay na magkasama naming binuong mag-asawa. Hindi ko inaasahang hahantong sa ganito ang pangyayari.

......

Mahigit dalawang linggo na ang nakalilipas mula nang iwanan ako ng aking Asawa para sa kanyang kalaguyo. Sa loob ng dalawang linggong iyon ay naglasing lamang ako, walang ligo, walang kain. Tila wala nang direksyon sa buhay.

Tahimik lagi sa bahay, wala nang naglilinis ng buong bahay, wala na ang nagluluto para sa akin, naghuhugas ng pinagkainan. Wala na. Kasabay ng pagkawala ng ilaw ng tahanan ay tila ba nawalan na rin ng patutunguhan ang aking buhay.

Araw ng Huwebes noon at wala sa aking plano ko ang pumasok sa trabaho ngayong araw. Pakiramdam ko ay unti unti na akong nakakabangon sa nagdaang pangyayari, pero hindi ko maipagkakailang ramdam ko pa rin ang sakit na nararamdaman.

Napansin kong mabaho na ang aking hininga at ang aking katawan. Tila parang isa akong caveman. Agad agad naligo at naghilod ng aking katawan. Pagkatapos ay nagtoothbrush naman ako, naggupit ng mahahabang kuko sa kamay at paa. Ito ay nagsisilbing first stage sa pagtanggap sa pangyayari.

Matapos kong mag-ayos ay sumakay ako sa aking kotse. Hmm. Parang kotse ko na lamang ang narito para damayan ako. Natatawa ko pang sabi.

Habang nasa daan ay naisipan kong magtungo sa SM Aura. Kailangang aliwin ko ang aking sarili para tuluyan akong makabangon sa nangyari..
By:Boyong

Nang makarating ako sa SM Aura, hinanap ko agad ang Mcdonald's upang kumain. Kakain ako ng marami upang makabawi ang aking katawan.

Nang makatapos ako sa pagkain ay nakaramdam ako ng kagalakan dahil matapos ang mahigit kumulang dalawang linggo ay nakakain na ako, 'Happy Meal' ika nga.

Gumala naman ako sa buong mall para libangin ang sarili at para magpatunaw na rin sa dami ng aking nakain. Maglalakad, titingin ng mga produktong magugustuhan. Parang nang aabala lang ng saleslady. Hahaha. Bababa ng escalator, aakyat uli. Hanggang sa maisipan kong pumunta sa rooftop, naalala ko ang isang bar doon.

Nang makarating ako sa rooftop ng SM Aura ay agad agad hinanap ng aking mata ang bar na iyon. 'Coconut Bar' yata ang pangalan nun (correct me if I'm wrong para sa nakakaalam. Hehe) Umorder ako ng apat na bote ng san mig light. Ilang linggo na rin akong lango sa alak kaya light muna.

Nakatingala lamang ako sa langit habang tumutungga sa aking inorder na beer nang may bigla akong narinig na pamilyar na boses.

"Hmmm. Looks like someone's having a good time." Sambit ng pamilyar na boses.

Agad akong napalingon sa pinanggagalingan ng naturang boses. Nagulat ako sa aking nakita, si Arabella! Yung babaeng Canadian na minsan ko na ring naka kwentuhan sa bar na ito.

"No.. Not really. How are you? Long time no see. Here, have a seat." Ngiti ko habang hinila ko pa ang upuan para sa kanya.

"Thank you err.. Migo right? That's so nice of you." Sagot naman niya na nakangiti rin. Kitang kita ang mga pekas sa mukha.

"Yes yes. You're Arabella right? Nice to see you again. Do you want some beer? Here." Alok ko sa kanya.

"Thanks a lot Migs. Yea the name's Arabella. How are you doin'?" Sambit namaniya habang binubuksan ang bote ng binigay kong San Mig Light.

"Uhm.. Im doing fine." Habang kinukubli ang sakit na nararamdaman sa pamamagitan ng isang malapad na ngiti.

"I think you don't look okay to me Migs. Seems to be there's a problem right? What is it? You can open it up to me if you don't mind." Alok naman ni Ara.
By:Boyong

"Yes there is. Is it okay if I share it to you?" Tanong ko pa.

"No problem! I'm here to listen and give you some advice if you as me to. But before anything else, order me some peanuts please?" Wika niya habang naka puppy eyes. Ang cute cute naman talaga ng babaeng ito.

Matapos kong umorder ng peanuts para sa kaniya ay inilahad ko na ang mga pinagdaanan ko ukol sa aming mag-asawa. Simula sa lovestory namin, kung paano kami nagkakilala, mga pagtitiis namin, hanggang sa punto na dumating nga sa buhay naming mag asawa si Chris, at yung nangyaring pagtataksil niya sa akin at pagbubunga pa nito.

Nalungkot naman para sa akin ang banyaga. Tumayo siya at lumapit sa akin. Bigla naman niya akong niyakap. Shet. Hindi lang siya ang yumakap sa akin, pati ang kanyang mga malalaking dibdib ay niyakap dn ako.

"I'm sorry to hear that Migs. But I'm happy that you left that whore. She don't deserve you and anything from you." Seryoso niyang sabi na tama naman.

"Thank you Ara. Thank you." Wika ko naman pagka ahon sa nakakalunod niyang mga suso.

"You really are a good man Migs. I knew it since I met you here. Mabait kang tao." Nagulat naman ako sa kanyang tinuran. Marunong palang magtagalog ang babaeng ito, nagkanda nosebleed na ko sa pang english sa kanya. Grrr..

"Ha? Marunong kang magtagalog?!" Napasigaw ako na siya namang kinagulat niya.

"What? I know how to speak tagalog? I just learned that when I went to Palawan last week. They call me 'mabait' and 'maganda'. That's kind and beautiful in English right? Right? Hihi." Tanong niya habang nakangiti sakin, pakiramdam ko'y matutunaw ako sa ngiti niyang yun.

"Yes yes. That's absolutely true. No doubt about it. Hehe." Pag sang ayon ko naman.

"Bolerow. Hehe. Anyway, I have an idea." Ani niya sabay lapit ng kanyang mukha malapit sa aking tainga..

----------

Susundan ko po ng update agad sa abot ng makakaya ko. Salamat po..

Sana po nagustuhan niyo. Salamat sa pastuloy niyong pagsuporta!